ნებივოლოლი-HL-ჰუმანითი

სავაჭრო სახელწოდება:

ნებივოლოლი-HL-ჰუმანითი

საერთაშორისო არაპატენტირებული სახელწოდება

ნებივოლოლი / ჰიდროქლოროთიაზიდი

დოზირების ფორმა:

ტაბლეტები

შემადგენლობა:

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს:

ნებივოლოლის ჰიდროქლორიდს, 5მგ ნებივოლოლის ექვივალენტრური რაოდენობით

ჰიდროქლოროთიაზიდს 12.5მგ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

ბეტა-ბლოკერები, სელექტიური ბეტა-ბლოკატორები და თიაზიდები

ათქ კოდი:  C07BB12


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ნებივოლოლი წარმოადგენს რაცემატს, რომელიც შედგება ორი ენანთიომერისგან: SRRR-ნებივოლოლისა (D-ნებივოლოლი) და RSSS-ნებივოლოლისაგან (L-ნებივოლოლი).ის არის ბეტა რეცეპტორების კონკურენტული და სელექტიური ანტაგონისტი და ასევე მას გააჩნია იოლი ვაზოდილატაციური ეფექტი. ნებივოლოლი როგორც ერთჯერადი, ასევე განმეორებითი დოზებით ამცირებს გულისცემის სიხშირეს და სისხლის წნევას, როგორც მოსვენების, ასევე დატვირთვის დროს, ნორმოტენზიულ და ჰიპერტენზიულ პაციენტებში. მწვავე და ქრონიკული მკურნალობისას ჰიპერტენზიულ პაციენტებში მცირდება სისხლძარღვთა რეზისტენტულობა. ჰიდროქლორთიაზიდი წარმოადგენს თიაზიდურ დიურეტიკს. მოქმედება დაკავშირებულია თირკმლების კლაკნილ მილაკებში ელექტროლიტების რეაბსორბციის შემცირებასთან და დაახლოვებით ექვივალენტურ რაოდენობებში ნატრიუმისა და ქლორიდის ექსკრეციის გაძლიერებსთან. ჰიდროქლორთიაზიდი შარდმდენი ეფექტის ხარჯზე ამცირებს პლაზმის მოცულობას, ამაღლებს პლაზმური რენინის აქტივობას, ზრდის ალდოსტერონის სეკრეციას, აძლიერებს კალიუმის, მაგნიუმის, ბიკარბონატების გამოყოფას და აკავებს ორგანიზმში კალციუმის იონებს.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღების შემდეგ ნებივოლოლის ორივე ენანთიომერი სწრაფად შეიწოვება . საკვების მიღება არ მოქმედებს პრეპარატის აბსორბციაზე. ნებივოლილი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება. ბიოშეღწევადობა შეადგენს საშუალოდ 12%-ს სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში და თითქმის სრულია ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში. წონასწორულ მდგომარეობაში, ერთი და იგივე დოზის მიღების პირობებში  ნებივოლოლის პიკური პლაზმური კონცენტრაცია 23-ჯერ მეტია ნელი მეტაბოლიზის მქონე პირებში, სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებთან შედარებით. მეტაბოლიზმის ასეთი ვარიაციების გამო ნებივოლოლის დოზის კორექცია ყოველთვის უნდა ხდებოდეს ინდივიდუალური პაციენტის თვისებების გათვალისწინებით. შესაბამისად, ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირები საჭიროებენ პრეპარატის ნაკლებ დოზას. სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში  ნებივოლოლის ენანთიომერების ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს საშუალოდ 10 სთ-ს, ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში ეს მაჩვენებელი დაახლოვებით 3-5-ჯერ მატულობს.  ნებივოლოლის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ დოზის 38% გამოიყოფა თირკმლების, ხოლო 48% – ნაწლავების მიერ. ჰიდროქლორთიაზიდი:  ჰიდროქლორთიაზიდის პიკური კონცენტრაცია მიიღწევა მიღებიდან 1,0-3,0 საათის შუალედში. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს 60%-ს. ჰიდროქლორთიაზიდი 68%-ით უკავშირდება პლაზმის ცილებს. ორგანიზმიდან გამოიყოფა ძირითადად უცვლელი სახით შარდთან ერთად. პერორალურად მიღებული დოზის დაახლოვებით 60% გამოიყოფა 48 საათის განმავლობაში. საბოლოო ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 10-15 საათს. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაცინტებში ჰიდროქლორთიაზიდის  გამოყოფის სიჩქარე მცირდება.

ჩვენებები

ნებივოლოლ/ჰიდროქლორთიაზიდის ფიქსირებული კომბინაცია- 5მგ/12,5მგ გამოიყენება ესენციური ჰიპერტენზიის  მკურნალობისთვის.

უკუჩვენებები

  • მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური სუბსტანციის  და ნებისმიერი შემადგენელი კომპონენტის მიმართ.
  • მომატებული მგრძნობელობა სულფონამიდის წარმოებულებისადმი ( რადგან ჰიდროქლორთიაზიდი სულფონამიდის წარმოებულია)
  • ღვიძლის უკმარისობა და ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება.
  • ანურია, თირკმლის მძიმე უკმარისობა ( კრეატიტინის კლირენსი < 30 მლ/წთ.).
  • გულის მწვავე უკმარისობა, კარდიოგენული შოკი ან გულის უკმარისობის დეკომპენსაცია, რომელიც საჭიროებს ინტრავენურ ინოტროპულ თერაპიას.
  • სინუსური კვანძის სინდრომი, ატრიოვენტრიკულური ბლოკის ჩათვლით
  • გულის მეორე და მესამე ხარისხის ბლოკადა ( რითმის წამყვანის გარეშე)
  • ბრონქოსპაზმისა და ბრონქიალური ასთმის არსებობისას ანამნეზში
  • არანამკურნალები ფეოქრომოციტომა
  • მეტაბოლური აციდოზი
  • ბრადიკარდია (გულისცემის  სიხშირე < 60 წუთში, თერაპიის დაწყებამდე)
  • ჰიპოტენზია (სისტოლური წნევა ნაკლებია  <90მმ. ვწყ.სვ)
  • პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის გამოხატული პრობლემები
  • რეფრაქტორული ჰიპოკალიემია, ჰიპერკალიემია, ჰიპონატრიემია და სიმპტომური ჰიპერურიკემია.

დოზირება და მიღების წესი

მოზრდილები

ნებივოლოლი/ჰიდროქლორთიაზიდი 5 მგ/12.5 მგ გამოიყენება ესენციური ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ  მოზრდილ პაციენტებში. დოზა შეადგენს ერთ ტაბლეტს დღეში, რეკომენდებულია მედიკამენტის მიღება დღის ერთიდაიგივე დროს.  მედიკამენტი მიიღება საკვებთან ერთად.

პაციენტები თირკმლის უკმარისობით :ნებივოლოლი/ჰიდროქლორთიაზიდი არ უნდა მივცეთ პაციენტებს თირკმლის მძიმე უკმარისობით.

პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით:  მონაცემები პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობით შეზღუდულია. შესაბამისად ნებივოლოლი ასეთ პაციენტებში უკუნაჩვენებია.  

ხანდაზმულები:  65 წლის ასაკზე უფროს პაციენტებში, რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 2,5 მგ დღეში. საჭიროებისას დოზა შეიძლება გაიზარდოს 5 მგ-მდე. თუმცა 75 წლის ასაკზე უფროს პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილე და ახლო მონიტორინგი.

ბავშვები და მოზარდები:ნებივოოლი არ არის რეკომენდებული 18 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვებისათვისა და მოზარდებისათვის, რადგან არ არის დადგენილი მისი უსაფრთხოება და ეფექტურობა. 

გვერდითი მოვლენები

ჰიპერტენზიის მკურნალობისას.

უმრავლეს შემთხვევაში გვერდითი მოვლენები არის იოლად ან საშუალოდ გამოხატული:

ხშირი გვერდითი მოვლენები( ≥ 1/100 to < 1/10);  თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, პარესთეზია, დისპნეა, შეკრულობა, გულისრევა, პირღებინება, დიარეა, დაღლილობის შეგრძნება, შეშუპება.

არახშირი გვერდითი მოვლენები( ≥ 1/1,000 to < 1/100): ღამის კოშმარები,  მხედველობის პრობლემები, ბრადიკარდია, გულის უკმარისობა, ატრიო ვენტრიკულური გამტარებლობის შეფერხება/ ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა. ჰიპოტენზია, გარდამავალი კოჭლობა, ბრონქოსპაზმი, დისპეფსია, შებერილობა, პირღებინება, პრურიტი, ერითემატოზული გამონაყარი, იმპოტენცია.

ძალიან იშვიათი ეფექტები  (<1/10,000) : სინკოპე, ფსორიაზის გამწვავება

უცნობი სიხშირის გვერდითი მოვლენები: ანგიონევროზული შეშუპება, ჰიპერმგრძნობელობა

გულის ქრონიკული უმარისობის მკურნალობისას

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენა არის ბრადიკარდია და თავბრუსხვევა. სხვა  გვერდითი მოვლენებიდან აღსაღნიშნავია : გულის უკმარისობის აგრევაცია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია, მედიკამენტის აუტანლობა, პირველი ხარისხის ატრიო-ვენტრიკულური ბლოკი, ქვედა კიდურების შეშუპება.

ჰიდროქლორთიაზიდი

ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, თრომბოციტოპენია, აპლასტური ანემია, ძვლის ტვინის დეპრესია, ანაფილაქსიური რეაქცია, ანორექსია, დეჰიდრატაცია, პოდაგრა, შაქრიანი დიაბეტი, მეტაბოლური ალკალოზი, ელექროლიტური დისბალანსი, ჰიპერგლიკემია, აპათია, დეპრესია, ნევროზულობა, მოუსვენრობა, ძილის დარღვევები, თავის ტკივილი, გულყრა, თავბსუხვევა, პარესთეზია, პარეზი, მხედველობის დარღვევა, მიოპია, ვერტიგო, კარდიალური არითმიები, თრომბოზი, რესპირატორული დისტრესი, პნევმონიტი, ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება, ფილტვის შეშუპება, პირის სიმშრალე, გულისრევა, პირღებინება, კუჭის არეში დისკომფორტი, დიარეა, შეკრულობა, მუცლის ტკივილი, პარალიზური ილეუსი, შებერილობა, პანკრეატიტი, სიყვითლე, ქოლეცისტიტი, პრურიტი, ურტიკარია, ფოტოსენსიტიურობა, გამონაყარი, ტოქსიური ეპიდერმალური ნეკროლიზი, კუნთების სპაზმი, მიალგია, თირკმლის უკმარისობა, გლუკოზურია, ერექციული დისფუნქცია, ასთენია, პირექსია, დაღლილობა, სისხლში ქოლესტეროლის მატება,სისხლში ტრიგლიცერიდების მატება.

დოზის გადაჭარბება

ბეტა ადრენერგული ბლოკერების დოზის გადაჭარბების სიმპტომებია: ბრადიკარდია, ჰიპოტენზია, ბრონქოსპაზმი, გულის მწვავე უკმარისობა.

ჰიდროქლორთიაზიდის დოზის გადაჭარბების სიმპტომებია: ელექტროლიტების დისბალანსი ( ჰიპოკალიემია, ჰიპოქლორემია, ჰიპონატრიემია) და დეჰიდრატაცია , რომელსაც  იწვევს გაძლიერებული დიურეზი. ყველაზე ხშირი ნიშნებია გულისრევა და სომნოლენცია.

დოზის გადაჭარბების ან მომატებული მგრძნობელობის შემთხვევაში პაციენტი უნდა მკურნალობდეს ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში. ბრადიკარდია და გამოხატული ვაგალური რეაქციების დროს საჭიროა ატროპინისა და მეთილატროპინის ადმინისტრირება. ჰიპოტენზიისა და  შოკის დროს- პლაზმა და პლაზმის სუბსტრატები, ასევე კატექოლამინები. ბეტა ადრენობლოკერების ეფექტების შემცირება შესაძლებელია იზოპრენალინის ჰიდროქლორიდით. რეფრაქტერობის შემთხვევაში შესაძლებელია იზოპრენალინის კოადმინისტრირება დოფამინთან. არასასურველი ეფექტისას ვიყენებთ გლუკაგონს 50-100 μგ/კგ-ზე

განსაკუთრებული სიფრთხილე

ნებივოლოლი

ანესთეზია:  ბეტა ბლოკერების მიღების გაგრძელება ანესთეზიის ინდუქციისა და ინტუბაციის დროს, ამცირებს არითმიების განვითარების რისკს. თუკი ბეტა ბლოკერებით მკურნალობა წყდება ქირურგიული ოპერაციის მზადების წინ, საჭიროა ბეტა ადრენერგული ანტაგონისტების შეწყვეტა მინიმუმ 24 საათით ადრე. სიფრთხილე არის საჭირო ზოგიერთი ისეთი სახის ანესთეზიის დროს, რომელიც იწვევს მიოკარდიუმის დეპრესიას.

კარდიოვასკულური პრობლემები:  ზოგადად, ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტები არ უნდა გამოვიყენოთ პაციენტებში არანამკურნალები გულის შეგუბებითი უკმარისობით, მდგომარეობის სტაბილიზაციადე. პაციენტებში გულის იშემიური დაავადებით, ბეტა ადრენერგული ანტაგონისტებით მკურნალობის შეწყვეტა ხდება ნელ-ნელა, 1-2 კვირის მანძილზე. საჭიროებისას  იმავე პერიოდში იწყება ჩანაცვლებითი თერაპია, რათა თავიდან ავიცილოთ სტენოკარდიის ეგზაცერბაცია.

ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტები შესაძლებელია იწვევდნენ ბრადიკარდიას. თუკი გულისცემის სიხშირე  ნაკლებია 50-55  წუთში მოსვენების დროს, საჭიროა დოზის შემცირება.  

 ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტები უნდა გამოვიყენოთ სიფრთხილით შემდეგ სიტუაციებში:

  • სისხლის მიმოქცევის პერიფერიული  დაავადებები ( რეინოს დაავადება ან სინდრომი, ხანგამოშვებითი კოჭლობა).
  • გულის ბლოკადის პირველი ხარისხი, რადგან ბეტა-ბლოკერები ახდენენ უარყოფით ზეგავლენას გამტარებლობაზე. 
  • პრინცმეტალის სტენოკარდია. ბეტა- ადრენერგულმა ანტაგონისტებმა შესაძლებელია გაზარდოს სტენოკარდიული შეტევების რაოდენობა და სიხშირე. 
  • კონკომიტანტური თერაპია კალციუმის არხების ანტაგონისტებით, მაგალითად ვერაპამილითა და დილთიაზემით, პირველი  რიგის ანტი-არითმული პრეპარატებით და ცენტრალურად მოქმედი ანტი-ჰიპერტენზიული მედიკამენტებით. 

მეტაბოლური/ ენდოკრინული პრობლემები:  ნებივოლოლი  არ ახდენს გავლენას გლუკოზის დონეზე დიაბეტის მქონე პაციენტებში, თუმცა  მან შეიძლება შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები ( ტაქიკარდია). ბეტა ადრენერგული ბლოკერები ნიღბავენ ტაქიკარდიის სიმპტომებს ჰიპერთირეოიდიზმის დროს. 

რესპირატორული დაავადებები: პაციენტებში ქრონიკული ობსტრუქციული პულმონური დაავადებებით, ბეტა ადრენერგული ანტაგონისტები გამოიყენება სიფრთხილით.

 სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც პაციენტს ანამნეზში აღენიშნება ფსორიაზი .

ჰიდროქლორთიაზიდი

თირკმლის დაავადებების მქონე პაციენტებში ჰიდროქლორთიაზიდმა შესაძლებელია გაზარდოს აზოტემია.

მეტაბოლური და ენდოკრინული ეფექტები: თიაზიდურმა თერაპიამ შესაძლებელია შეცვალოს გლუკოზის ტოლერანტულობა. შესაძლებელია გამოვლინდეს ლატენტური დიაბეტი. ასევე მოიმატოს ქოლესტეროლისა და ტრიგლიცერიდების დონემ სისხლში. თიაზიდური თერაპიისას შესაძლებელია ჰიპერურიკემია და პოდაგრის განვითარება ზოგიერთ პაციენტში.

ელექტროლიტების დისბალანსი. თიაზიდები იწვევენ სითხისა და ელექტროლიტების დისბალანსს. ჰიპოკალიემიის მომატებული რისკი აღინიშნება პაციენტებში ღვიძლის ციროზით, პაციენტებში რომლებიც არაადექვატურად იღებენ  ელექტროლიტებს და მკურნალობენ კორტიკოსტეროიდებით. ჰიპოკალიემიის დროს განსაკუთრებული რისკის ქვეშ იმყოფებიან პაციენტები გახანგრძლივებული   QT ინტერვალით. თიაზიდებმა შეიძლება შეამცირონ კალციუმის ექსკრეცია შარდით და შესაბამისად მცირედ გაზარდონ კალციუმის რაოდენობა სისხლში.

წითელი მგლურა: თიაზიდების გამოყენების დროს შესაძლებელია სისტემური წითელი მგლურის ეგზაცერბაცია. 

სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება:

კომბინაციები, რომლებიც არ არის რეკომენდებული:

  • პირველი კლასის ანტიარითმული საშუალებები ( ქუინიდინი, ჰიდროქუინიდინი, ციბენზოლინი, ფლეკაინიდი, დიზოპირამიდი, ლიდოკაინი,  პროპაფენონი), რადგან ხდება ატრიო- ვენტრიკულურ გამტარებლობაზე ზეგავლენის პოტენცირება და ნეგატიური  ინოტროპული ეფექტის მატება. 
  • კალციუმის არხების ანტაგონისტები ვერაპამილ/დილთიაზემის ტიპის, კუმშვადობაზე და ატრიო-ვენტრიკულურ გამტარობაზე ნეგატიური ზეგავლენის გამო.   ვერაპამილის ინტრავენურმა ადმინისტრირებამ იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ბეტა- ბლოკერებით შესაძლებელია გამოიწვიოს მკვეთრი ჰიპოტენზია და ატრიო-ვენტრიკულური ბლოკი.
  • ცენტრალური  მოქმედების ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები ( კლონიდინი, გუანფაცინი, მოქსონიდინი, მეთილდოფა, რილმენიდინი). ცენტრალურად მოქმედ ანტი-ჰიპერტენზიულ მედიკამენტებთან ერთად ბეტა-ბლოკერების გამოყენებისას შესაძლებელია მოხდეს გულის უკმარისობის გაუარესება, რადგან მცირდება ცენტრალური სიმპატიკური ტონუსი ( გულის ცემათა სიხშირის შემცირება, გულის განდევნის ფრაქციის შემცირება და ვაზოდილატაცია)

სიფრთხილით გამოსაყენებელი კომბინაციები:

  • მესამე კლასის ანტიარითმული მედიკამენტები ( ამიოდარონი), რადგან ამ დროს ადგილი აქვს ატრიო- ვენტრიკულურ გამტარობაზე პოტენცირებად ზეგავლენას. 
  • აქროლადი ჰალოგენირებული საანესთეზიო საშუალებები, რადგან ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტებისა და ანესთეტიკების ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს რეფლექსური ტაქიკარდია და ჰიპოტენზიის მომატებული რისკი. თავიდან უნდა ავიცილოთ ბეტა ბლოკერების უცაბედი შეწყვეტა, თუკი ეს შესაძლებელია. ანესთეზიოლოგმა აუცილებად უნდა იცოდეს, რომ პაციენტი ღებულობს ნებივოლოლს.
  • ინსულინისა და პერორალური ანტი-დიაბეტური მედიკამენტების კონკომიტანტურმა გამოყენებამ შესაძლებელია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის ნიშნები ( ტაქიკარდია) 

კომნიბაციები, რომელიც გამოიყენება ფრთხილი  შეფასების შემდეგ;

  • ნებივოლოლის გამოყენება არ ცვლის დიგოქსინის მოქმედებას. 
  • დიჰიდროპირიდინის ტიპის კალციუმის ანტაგონისტები ( ამლოდიპინი, ფელოდიპინი, ლაციდიპინი, ნიფედიპინი, ნიკარდიპინი, ნიმოდიპინი, ნიტრენდიპინი).კონკომიტანტურმა გამოყენებამ შესაძლებელია გაზარდოს ჰიპოტენზიის რისკი  და გამოიწვიოს ვენტრიკულური ტუმბოს ფუნქციის შემდგომი დარღვევა, გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში. 
  • ანტიფსიქოზური საშუალებები და ანტიდეპრესანტები ( ტრიციკლური, ბარბიტურატები და ფენოთიაზინი) . კოკომიტანტურმა გამოყენებამ შესაძლებელია გაზარდოს ბეტა ბლოკერების ჰიპოტენზიური ეფექტი ( ადიტიური ეფექტი)
  • არასტეროიდულ ანთების საწინაამღდეგო საშუალებებს სავარაუდოდ არა აქვთ ზეგავლენა ნებივოლოლის ჰიპოტენზიურ ეფექტზე.  
  • სიმპატომიმეტიკური საშუალებები:  შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს მკვეთრ ჰიპოტენზიას, ბრადიკარდიას და გულის ბლოკადას. 

ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები: ნებივოლოლის  მეტაბოლიზმში ჩართულია CYP2D6 იზოენზიმები, შესაბამისად იმ ნივთიერებების კოადმინისტრირება, რომლებიც იწვევენ ამ ენზიმების ინჰიბირებას, იწვევეს ნებივოლოლის პლაზმური რაოდენობის მატებას ,რაც ასოცირებულია გამოხატულ ბრადიკარდიასთან და გვერდით მოვლენებთან. ასეთი მედიკამენტებია პაროქსეტინი, ფლუოქსეტინი, თიორიდაზონი, ქუინიდინი, ბუპროპიონი, ქლოროქუინი, ლევომეპრომაზინი, დექსტრომეტორფანი და ტერბინაფინი. ნებივოლოლი არ ზემოქმედებს ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკაზე და ფარმაკოდინამიკაზე.

ჰიდროქლორთიაზიდი

კომბინაციები, რომლებიც არ არის რეკომენდებული:

პრეპარატები, რომლებიც იწვევენ  ჰიპერკალიემიას (აგფ-ინჰიბიტორები, კალიუმ შემნახველი დიურეტიკები, კალიუმის მარილები და დანამატები, ციკლოსპორინი, ნატრიუმის ჰეპარინი).

ლითიუმი: თიაზიდები ამცირებენ ლითიუმის რენალურ კლირენსს და შესაბამისად იზრდება ლითიუმის გვერდითი მოვლენების რისკი.

კომბინაციები, რომლებიც ინიშნება სიფრთხილით:

არასტეროიდული ანტი-ანთებითი წამლები, მათ შორის ცოგ-2- ინჰიბიტორები ამცირებენ თიაზიდების ანტიჰიპერტენზიულ ეფექტს.

პრეპარატები, რომლებიც გამოიყენება პოდაგრის სამკურნალოდ (პრობენიციდი, სულფინპირაზონი, ალოპურინოლი)

შეიძლება საჭირო გახდეს ურიკოზურიული პრეპარატების დოზირების კორექცია, ვინაიდან ჰიდროქლორთიაზიდი ცვლის შარდმჟავას დონეს სისხლის პლაზმაში.

კალციუმის მარილები თიაზიდური დიურეტიკები ზრდიან პლაზმის კალციუმის შემცველობას მისი ექსკრეციის შემცირების ხარჯზე.

საგულე გლიკოზიდი :თიაზიდებით გამოწვეული ჰიპოკალიემიას და ჰიპომაგნიემიას შეუძლია  დიგიტალისით გამოწვეული არითმიის პროვოცირება.

პრეპარატები, რომლებიც იწვევენ კალიუმის შემცველობის ცვლილებას

მსგავს პრეპარატებთან ( საგულე გლიკოზიდები, არითმიის საწინააღმდეგო პრეპარატები). ერთდროული გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს პირუეტის ტიპის არითმია, რომლის განვითარების რისკ-ფაქტორს ჰიპოკალიემია წარმოადგენს.

-                     I კლასის ანტიარითმული პრეპარატები (ქუინიდინი,ჰიდროქუინიდინი, დისოპირამიდი)

-                     III კლასის ანტიარითმული პრეპარატები (ამიოდარონი, სოტალოლი, დოფეტილიდი, იბუტილიდი)

-                     ზოგი ანტიფსიქოზური( ქლორთიაზიდი, ქლორპრომაზინი, ლევომეპრომაზინი, ტრიფლუოპერაზინი, ციამემაზინი, სულპირიდი, სულტოპრიდი, ამისულპრიდი, ტიაპრიდი, პიმოზიდი, ჰალოპერიდოლი, დროპერიდოლი)

-                     სხვა (ბეპრიდილი, ციზაპრიდი, დიფემანილი, ერითრომიცინი IV, ჰალოფანტრინი, მიზოლასტინი, პენტამიდინი, სპარფლოქსაცინი, ტერფენადინი, ვინკამიცინი IV)

ბეტა-ბლოკერები და დაიზოქსიდი

თიაზიდებს შეუძლია ბეტა-ბლოკერების და დიაზოქსიდის ჰიპერგლიკემიური ეფექტის გაძლიერება.

ანტიქოლინერგიული პრეპარატები (ატროპინი, ბიპერიდენი) შეუძლიათ თიაზიდების ბიოშეღწევადობის გაზრდა გასტროინტესტინური მოტორიკის  და კუჭის დაცლის შენელების გზით.

ამანტადინი

თიაზიდებს შეუძლიათ  ამანტადინის გვერდითი ეფექტების გაძლიერება.

ციტოტოქსიური პრეპარატები (ციკლოფოსფამიდი, მეტოტრექსატი)

თიაზიდები ამცირებენ ციტოტქსიური პრეპარატების ექსკრეციას და ზრდიან მათ მიელოსეპრესორულ მოქმედებას.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ნებივოლოლი არ უნდა გამოვიყენოთ ორსულობისას, გამოკვეთილი საჭიროების გარდა. თუკი მისი გამოყენება აუცილებელია, საჭიროა უტერო-პლაცენტარული სისხლის მომარაგებისა და ნაყოფის ზრდის მონიტორინგი. აუცილებელია ახალშობილი ბავშვების ახლო მონიტორინგი.  ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში ჰიდროქლორთიაზიდის გამოყენებას შეუძლია ფეტო- და ნეონატალური დეფექტების პროვოცირება: სიყვითლე, ელექტროლიტური დისბალანსი, თრომბოციტოპენია. ჰიდროქლორთიაზიდი არ გამოიყენება გესტაციური შეშუპების, ჰიპერტენზიის, პრეეკლამფსიის დროს. არ გამოიყენება ორსულების ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც სხვა მკურნალობის ჩატარება შეუძლებელია.

გამოყენება ლაქტაციის დროს  არ არის ცნობილი გამოიყოფა  თუ არა ნებივოლოლი დედის რძეში. ჰიდროქლორთიაზიდი გამოიყოფა დედის რძეში მცირე რაოდენობით. თიაზიდებს, დიურეზის გაძლირების გამო შეუძლია რძის გამოყოფის შემცირება. არ არის რეკომენდებული პრეპარატის გამოყენება ლაქტაციის დროს.

შეფუთვა:

10 ტაბლეტი მოთავსებულია ბლისტერზე, 3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე ორიგინალ შეფუთვაში სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა:

2 წელი

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II - გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით

მწარმოებელი:

Celogen Generics Private Limited ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი:

სს ჰუმანითი ჯორჯია, საქართველო