ნებივოლოლი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება:

ნებივოლოლი-ჰუმანითი

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:

ნებივოლოლი

სამკურნალწამლო ფორმა:

ტაბლეტები

შემადგენლობა:

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს: ნებივოლოლის ჰიდროქლორიდს, 5 მგ ნებივოლოლის ექვივალენტური რაოდენობით

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

ბეტა ბლოკატორები, სელექციური β-ბლოკატორები.

ათქ კოდი: C07AB12


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ნებივოლოლი წარმოადგენს რაცემატს, რომელიც შედგება ორი ენანთიომერისგან: SRRR-ნებივოლოლისა (D-ნებივოლოლი) და RSSS-ნებივოლოლისაგან (L-ნებივოლოლი).ის არის ბეტა რეცეპტორების კონკურენტული და სელექტიური ანტაგონისტი, რომლის თვისებებს განაპირობებს SRRR-ნებივოლოლი  და ასევე მას გააჩნია იოლი ვაზოდილატაციური ეფექტი, რასაც განაპირობებს L არგინინის მონაწილეობით მიმდინარე  აზოტის ოქსიდის გამონთავისუფლება. ნებივოლოლი როგორც ერთჯერადი, ასევე განმეორებითი დოზებით ამცირებს გულისცემის სიხშირეს და სისხლის წნევას, როგორც მოსვენების, ასევე დატვირთვის დროს, ნორმოტენზიულ და ჰიპერტენზიულ პაციენტებში. ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი ნარჩუნდება ხანგრძლივი მკურნალობის მანძილზე.  თერაპიულ დოზებში ნებივოლოლი მოკლებულია ალფა ადრენერგულ ანტაგონიზმს. მწვავე და ქრონიკული  მკურნალობისას ჰიპერტენზიულ პაციენტებში მცირდება სისხლძარღვთა რეზისტენტულობა, ჰიპერტენზიულ პაციენტებში ასევე იზრდება აზოტის ოქსიდის მიერ განპირობებული სისხლძარღვოვანი პასუხი აცეტილქოლინზე, რაც ენდოთელიალური დისფუქნციის მქონე პაციენტბში  დაქვეითებულია

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღების შემდეგ ნებივოლოლის ორივე ენანთიომერი სწრაფად შეიწოვება . საკვების მიღება არ მოქმედებს პრეპარატის აბსორბციაზე. ნებივოლილი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება აქტიური ჰიდროქსიმეტაბოლიტების წარმოქმნით. ბიოშეღწევადობა შეადგენს საშუალოდ 12%-ს სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში და თითქმის სრულია ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში. წონასწორულ მდგომარეობაში, ერთი და იგივე დოზის მიღების პირობებში  ნებივოლოლის პიკური პლაზმური კონცენტრაცია 23-ჯერ მეტია ნელი მეტაბოლიზის მქონე პირებში, სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებთან შედარებით. მეტაბოლიზმის ასეთი ვარიაციების გამო ნებივოლოლის დოზის კორექცია ყოველთვის უნდა ხდებოდეს ინდივიდუალური პაციენტის თვისებების გათვალისწინებით. შესაბამისად, ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირები საჭიროებენ პრეპარატის ნაკლებ დოზას . სწრაფი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში  ნებივოლოლის ენანთიომერების ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს საშუალოდ 10 სთ-ს, ნელი მეტაბოლიზმის მქონე პირებში ეს მაჩვენებელი დაახლოვებით 3-5-ჯერ მატულობს.  ფარმაკოკინეტიკურ პარამეტრებს არ გააჩნიათ ასაკობრივი  განსხვავებები. ორივე ენანთიომერი უკავშირდება სისხლის პლაზმის ცილებს, უპირატესად ალბუმინს. პლაზმის ცილებთან  შეკავშირება D-ნებივოლოლისთვის შეადგენს 98.1%-ს, ხოლო L-ნებივოლოლისთვის – 97.9%-ს.  
ნებივოლოლის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ დოზის 38% გამოიყოფა თირკმლების (უცვლელად დარჩენილი აქტიური ნივთიერების რაოდენობა 0.5%-ზე ნაკლებია), ხოლო 48% – ნაწლავების მიერ.
ჩვენებები

ჰიპერტენზია: ესენციური ჰიპერტენზიის  მკურნალობა

გულის ქრონიკული უკმარისობა: სტაბილური იოლად და საშუალოდ გამოხატული გულის ქრონიკული უკმარისობა სტანდარტულ თერაპიასთან ერთად.

უკუჩვენებები

  • მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური სუბსტანციის  და ნებისმიერი შემადგენელი კომპონენტის მიმართ.
  • ღვიძლის უკმარისობა და ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება.
  • გულის მწვავე უკმარისობა, კარდიოგენული შოკი ან გულის უკმარისობის დეკომპენსაცია, რომელიც საჭიროებს ინტრავენურ ინოტროპულ თერაპიას.

სხვა ბეტა-ბლოკერების მსგავსად, ნებივოლოლი უკუნაჩვენებია:

  • სინუსური კვანძის სინდრომი, ატრიოვენტრიკულური ბლოკის ჩათვლით
  • გულის მეორე და მესამე ხარისხის ბლოკადა ( რითმის წამყვანის გარეშე)
  • ბრონქოსპაზმისა და ბრონქიალური ასთმის არსებობისას ანამნეზში
  • არანამკურნალები ფეოქრომოციტომა
  • მეტაბოლური აციდოზი
  • ბრადიკარდია (გულისცემის  სიხშირე < 60 წუთში, თერაპიის დაწყებამდე)
  • ჰიპოტენზია (სისტოლური წნევა ნაკლებია  <90მმ. ვწყ.სვ)
  • პერიფერიული სისხლის მიმოქცევის გამოხატული პრობლემები

განსაკუთრებული სიფრთხილე

ანესთეზია:  ბეტა ბლოკერების მიღების გაგრძელება ანესთეზიის ინდუქციისა და ინტუბაციის დროს, ამცირებს არითმიების განვითარების რისკს. თუკი ბეტა ბლოკერებით მკურნალობა წყდება ქირურგიული ოპერაციის მზადების წინ, საჭიროა ბეტა ადრენერგული ანტაგონისტების შეწყვეტა მინიმუმ 24 საათით ადრე. სიფრთხილე არის საჭირო ზოგიერთი ისეთი სახის ანესთეზიის დროს, რომელიც იწვევს მიოკარდიუმის დეპრესიას. პაციენტი უნდა იყოს დაცული ვაგუსური რეაქციებისაგან, ატროპინის ინტრავენური ადმინისტრირების გზით.

კარდიოვასკულური პრობლემები:  ზოგადად, ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტები არ უნდა გამოვიყენოთ პაციენტებში არანამკურნალები გულის შეგუბებითი უკმარისობით, მდგომარეობის სტაბილიზაციადე. პაციენტებში გულის იშემიური დაავადებით, ბეტა ადრენერგული ანტაგონისტებით მკურნალობის შეწყვეტა ხდება ნელ-ნელა, 1-2 კვირის მანძილზე. საჭიროებისას  იმავე პერიოდში იწყება ჩანაცვლებითი თერაპია, რათა თავიდან ავიცილოთ სტენოკარდიის ეგზაცერბაცია.

ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტები შესაძლებელია იწვევდნენ ბრადიკარდიას. თუკი გულისცემის სიხშირე  ნაკლებია 50-55  წუთში, მოსვენების დროს ან პაციენტს აღენიშნება ბრადიკარდიისათვის დამახასიათებელი სიმპტომები, საჭიროა დოზის შემცირება.  

 ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტები უნდა გამოვიყენოთ სიფრთხილით შემდეგ სიტუაციებში:

  • სისხლის მიმოქცევის პერიფერიული  დაავადებები ( რეინოს დაავადება ან სინდრომი, ხანგამოშვებითი კოჭლობა), რადგან ამ დროს შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს დაავადების გამწვავებას.   
  • გულის ბლოკადის პირველი ხარისხი, რადგან ბეტა-ბლოკერები ახდენენ უარყოფით ზეგავლენას გამტარებლობაზე.  
  • პრინცმეტალის სტენოკარდია, რომელიც გამოწვეულია ალფა რეცეპტორებით  განპირობებული კორონარული არტერიების ვაზოკონსტრიქციით. ბეტა- ადრენერგულმა ანტაგონისტებმა შესაძლებელია გაზარდოს სტენოკარდიული შეტევების რაოდენობა და სიხშირე. 
  • კონკომიტანტური თერაპია კალციუმის არხების ანტაგონისტებით, მაგალითად ვერაპამილითა და დილთიაზემით, პირველი  რიგის ანტი-არითმული პრეპარატებით და ცენტრალურად მოქმედი ანტი-ჰიპერტენზიული მედიკამენტებით. 

მეტაბოლური/ ენდოკრინული პრობლემები:  ნებივოლოლი 5 მგ. არ ახდენს გავლენას გლუკოზის დონეზე დიაბეტის მქონე პაციენტებში. თუმცა დიაბეტის მქონე პაციენტებში პრეპარატი ინიშნება სიფრთხილით, რადგან მან შეიძლება შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები ( ტაქიკარდია). ბეტა ადრენერგული ბლოკერები ნიღბავენ ტაქიკარდიის სიმპტომებს ჰიპერთირეოიდიზმის დროს. პრეპარატის სწრაფმა შეწყვეტამ შესაძლებელია გამოიწვიოს სიმპტომების აგრევაცია.

რესპირატორული დაავადებები: პაციენტებში ქრონიკული ობსტრუქციული პულმონური დაავადებებით, ბეტა ადრენერგული ანტაგონისტები გამოიყენება სიფრთხილით, რადგან შესაძლებლია ადგილი ჰქონდეს სასუნთქი გზების შევიწროვების აგრევაციას.

სხვა: პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას მონოჰიდრატს. პაციენტებში  გალაქტოზას თანადაყოლილი აუტანლობით, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტით ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბციით, მედიკამენტის მიღება არ შეიძლება. სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც პაციენტს ანამნეზში აღენიშნება ფსორიაზი , რადგან ბეტა ადრენერგული ანტაგონისტების მიღებისას ხდება სენსიტირუობის ზრდა ალერგენის მიმართ და მატულობს ანაფილაქსიური რეაქციების სიმძიმე.

სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება:

კომბინაციები, რომლებიც არ არის რეკომენდებული:

  • პირველი კლასის ანტიარითმული საშუალებები ( ქუინიდინი, ჰიდროქუინიდინი, ციბენზოლინი, ფლეკაინიდი, დიზოპირამიდი, ლიდოკაინი,  პროპაფენონი) რადგან ხდება ატრიო- ვენტრიკულურ გამტარებლობაზე ზეგავლენის პოტენცირება და ნეგატიური  ინოტროპული ეფექტის მატება. 
  • კალციუმის არხების ანტაგონისტები ვერაპამილ/დილთიაზემის ტიპის, კუმშვადობაზე და ატრიო-ვენტრიკულურ გამტარობაზე ნეგატიური ზეგავლენის გამო.  
  • ვერაპამილის ინტრავენურმა ადმინისტრირებამ იმ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ბეტა- ბლოკერებით შესაძლებელია გამოიწვიოს მკვეთრი ჰიპოტენზია და ატრიო-ვენტრიკულური ბლოკი.
  • ცენტრალური  მოქმედების ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები ( კლონიდინი, გუანფაცინი, მოქსონიდინი, მეთილდოფა, რილმენიდინი). ცენტრალურად მოქმედ ანტი-ჰიპერტენზიულ მედიკამენტებთან ერთად ბეტა-ბლოკერების გამოყენებისას შესაძლებელია მოხდეს გულის უკმარისობის გაუარესება, რადგან მცირდება ცენტრალური სიმპატიკური ტონუსი ( გულის ცემათა სიხშირის შემცირება, გულის განდევნის ფრაქციის შემცირება და ვაზოდილატაცია)

სიფრთხილით გამოსაყენებელი კომბინაციები:

  • მესამე კლასის ანტიარითმული მედიკამენტები ( ამიოდარონი), რადგან ამ დროს ადგილი აქვს ატრიო- ვენტრიკულურ გამტარობაზე პოტენცირებად ზეგავლენას.  
  • აქროლადი ჰალოგენირებული საანესთეზიო საშუალებები, რადგან ბეტა-ადრენერგული ანტაგონისტებისა და ანესთეტიკების ერთდროულმა გამოყენებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს რეფლექსური ტაქიკარდია და ჰიპოტენზიის მომატებული რისკი. თავიდან უნდა ავიცილოთ ბეტა ბლოკერების უცაბედი შეწყვეტა, თუკი ეს შესაძლებელია. ანესთეზიოლოგმა აუცილებად უნდა იცოდეს, რომ პაციენტი ღებულობს ნებივოლოლს.
  • ინსულინისა და პერორალური ანტი-დიაბეტური მედიკამენტების კონკომიტანტურმა გამოყენებამ შესაძლებელია შენიღბოს ჰიპოგლიკემიის ნიშნები ( ტაქიკარდია)  

კომნიბაციები, რომელიც გამოიყენება ფრთხილი  შეფასების შემდეგ;

  • ნებივოლოლის გამოყენება არ ცვლის დიგოქსინის მოქმედებას.  
  • დიჰიდროპირიდინის ტიპის კალციუმის ანტაგონისტები ( ამლოდიპინი, ფელოდიპინი, ლაციდიპინი, ნიფედიპინი, ნიკარდიპინი, ნიმოდიპინი, ნიტრენდიპინი).კონკომიტანტურმა გამოყენებამ შესაძლებელია გაზარდოს ჰიპოტენზიის რისკი  და გამოიწვიოს ვენტრიკულური ტუმბოს ფუნქციის შემდგომი დარღვევა გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.  
  • ანტიფსიქოზური საშუალებები და ანტიდეპრესანტები ( ტრიციკლური, ბარბიტურატები და ფენოთიაზინი) . კოკომიტანტურმა გამოყენებამ შესაძლებელია გაზარდოს ბეტა ბლოკერების ჰიპოტენზიური ეფექტი ( ადიტიური ეფექტი)
  • არასტეროიდულ ანთების საწინაამღდეგო საშუალებებს სავარაუდოდ არა აქვთ ზეგავლენა ნებივოლოლის ჰიპოტენზიურ ეფექტზე.  
  • სიმპატომიმეტიკური საშუალებები:  შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს მკვეთრ ჰიპოტენზიას, ბრადიკარდიას და გულის ბლოკადას. 

ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებები: ნებივოლოლის  მეტაბოლიზმში ჩართულია CYP2D6 იზოენზიმები, შესაბამისად იმ ნივთიერებების კოადმინისტრირება, რომლებიც იწვევენ ამ ენზიმების ინჰიბირებას, იწვევეს ნებივოლოლის პლაზმური რაოდენობის მატებას ,რაც ასოცირებულია გამოხატულ ბრადიკარდიასთან და გვერდით მოვლენებთან. ასეთი მედიკამენტებია პაროქსეტინი, ფლუოქსეტინი, თიორიდაზონი, ქუინიდინი, ბუპროპიონი, ქლოროქუინი, ლევომეპრომაზინი, დექსტრომეტორფანი და ტერბინაფინი. ნებივოლოლი არ ზემოქმედებს ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკაზე და ფარმაკოდინამიკაზე.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ნებივოლოლის ფარმაკოლოგიურმა ეფექტებმა შესაძლებელია დამაზიანებლად იმოქმედოს ორსულობაზე/ ნაყოფზე/ახალშობილზე. თუკი მკურნალობა ბეტა- ადრენორეცეპტორების ბლოკერებით აუცილებელია, უმჯობესია ვიხმაროთ ბეტა 1 სელექტიური ადრენობლოკერები. ნებივოლოლი არ უნდა გამოვიყენოთ ორსულობისას, გამოკვეთილი საჭიროების გარდა. თუკი მისი გამოყენება აუცილებელია, საჭიროა უტერო-პლაცენტარული სისხლის მომარაგებისა და ნაყოფის ზრდის მონიტორინგი. აუცილებელია ახალშობილი ბავშვების ახლო მონიტორინგი. მკურნალობის პირევლი სამ დღის მანძილზე შესაძლებელია განვითარდეს  . ჰიპოგლიკემია და ბრადიკარდია .

გამოყენება ლაქტაციის დროს  არ არის ცნობილი გამოიყოფა  თუ არა მედიკამენტი დედის რძეში. შესაბამისად ძუძუთი კვება არ არის რეკომენდებული ნებივოლოლით მკურნალობისას.

დოზირება და მიღების წესი

ჰიპერტენზია

მოზრდილები: სტანდარტული დღიური დოზა არის 5 მგ. მიზანშეწონილია პრეპარატის მიღება ყოველდღიურად  ერთი და იგივე დროის მანძილზე. ტაბლეტი  მიიღებ საკვებთან ერთად. ჰიპოტენზიური ეფექტი ნათელი ხდება მკურნალობის დაწყებიდან 4 კვირაში. ბეტა ბლოკერების გამოყენება შეიძლება სხვა ანტიჰიპერტენზიულ მედიკამენტებთან ერთად. დამატებითი ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი ვლინდება, როცა ნებივოლოლ 5 მგ-ს ვიყენებთ ჰიდროქლორთიაზიდთან (12,5-25მგ)  ერთად.

პაციენტები თირკმლის უკმარისობით: რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 2.5 მგ. საჭიროებისას დოზა იზრდება 5მგ-დე დღეში.

პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით:  მონაცემები პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობით შეზღუდულია. შესაბამისად ნებივოლოლი ასეთ პაციენტებში უკუნაჩვენებია.  

ხანდაზმულები:  65 წლის ასაკზე უფროს პაციენტებში, რეკომენდებული საწყისი დოზა არის 2,5 მგ დღეში. საჭიროებისას დოზა შეიძლება გაიზარდოს 5 მგ-მდე. თუმცა 75 წლის ასაკზე უფროს პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილე და ახლო მონიტორინგი.

ბავშვები და მოზარდები:ნებივოოლი არ არის რეკომენდებული 18 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვებისათვისა და მოზარდებისათვის, რადგან არ არის დადგენილი მისი უსაფრთხოება და ეფექტურობა. 

გულის ქრონიკული უკმარისობა:ნებივოლოლის გაოყენება გულის ქრონიკული უკმარისობისას გულისხმობს დოზის თანდათანობით მატებას ინდივიდუალურ ოპტიმალურ შემანარჩუნებელ დოზამდე.

მკურნალობის დაწყებამდე უნდა მიღწეული იყოს  გულის ქრონიკული უკმარისობის სტაბილიზაცია (მწვავე უკმარისობა არ უნდა აღინიშნებოდეს უკანასკნელი 6 კვირის მანძილზე)

პაციენტებში რომლებიც ღებულობენ კარდიოვასკულურ მედიკამენტებს, საჭიროა ამ მედიკამენტების მიღება სტაბილურად წარმოებდეს 2 კვირის მანძილზე, ნებივოლოლის დანიშვნამდე.

საწყისი დოზა წარმოადგენს 1.25 მგ-ს, რომლის გაზრდა ხდება 1-2 კვირის ინტერვალებით  ჯერ  2. 5 მგ-მდე, შემდგომ 5მგ-მდე, ხოლო შემგომ 10 მგ-.მდე. პაციენტის ამტანობის მიხედვით. ნებივოლილის მაქსიმალური რეკომენდებული დოზა არის  10მგ. ერთხელ დღეში.

დოზის მატების ინიციალურ ფაზაში, გულის უკმარისობის დამძიმების ან წამლის აუტანლობის შემთხვევაში, რეკომენდებულია  ნებივოლოლის დოზის დაკლება, ან საჭიროების დროს დაუყოვნებელი შეწყვეტა ( მაგალითად მძიმე ჰიპერტენზიის,  ფილტვის შეშუპების, სიმპტომური ბრადიკარდიის და ატრიოვენტრიკულური ბლოკის დროს)

ნებივოლოლით მკურნალობის შეწყვეტა  არ არის რეკომენდებული მყისიერად, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს გულის უკმარისობის ტრანზიტორული გაუარესება. როდესაც მკურნალობის   შეწყვეტა არის აუცილებელი, ეს უნდა მოხდეს საფეხურებრივად. 

პაციენტები თირკმლის უკმარისობით: არ არის საჭირო დოზის კორექცია პაციენტებში იოლად და საშუალოდ გამოხატული თირკმლის უკმარისობით.

არ არსებობს პრეპარატის მიღების გამოცდილება პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით ( პლაზმის კრეატინინი  ≥ 250µმოლ/ლ).  ამრიგად, ნებივოლოლის გამოყენება ასეთ პაციენტებში არ არის რეკომენდებული.

პაციენტები ღვიძლის უკმარისობით: მონაცემები პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობით შეზღუდულია. შესაბამისად ნებივოლოლი ასეთ პაციენტებში უკუნაჩვენებია.  

ხანდაზმულები: არ არის საჭირო დოზის კორექცია, რადგან თითოეულ პაციენტში პრეპარატი ენიშნება ინდივიდუალური ტიტრაციით მაქსიმალურ ასატან დოზამდე.

ბავშვები და მოზარდები: ნებივოლილი არ არის რეკომენდებული 18 წელზე ნაკლებ ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში, უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მონაცემების სიმცირის გამო. 

გვერდითი მოვლენები

ჰიპერტენზიის მკურნალობისას.

უმრავლეს შემთხვევაში გვერდითი მოვლენები არის იოლად ან საშუალოდ გამოხატული:

ხშირი გვერდითი მოვლენები( ≥ 1/100 to < 1/10);  თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, პარესთეზია, დისპნეა, შეკრულობა, გულისრევა, პირღებინება, დიარეა, დაღლილობის შეგრძნება, შეშუპება.

არახშირი გვერდითი მოვლენები( ≥ 1/1,000 to < 1/100): ღამის კოშმარები,  მხედველობის პრობლემები, ბრადიკარდია, გულის უკმარისობა, ატრიო ვენტრიკულური გამტარებლობის შეფერხება/ ატრიოვენტრიკულური ბლოკადა. ჰიპოტენზია, გარდამავალი კოჭლობა, ბრონქოსპაზმი, დისპეფსია, შებერილობა, პირღებინება, პრურიტი, ერითემატოზული გამონაყარი, იმპოტენცია.

ძალიან იშვიათი ეფექტები  (<1/10,000) : სინკოპე, ფსორიაზის გამწვავება

უცნობი სიხშირის გვერდითი მოვლენები: ანგიონევროზული შეშუპება, ჰიპერმგრძნობელობა

გულის ქრონიკული უკმარისობის მკურნალობისას

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენა არის ბრადიკარდია და თავბრუსხვევა. სხვა  გვერდითი მოვლენებიდან აღსაღნიშნავია : გულის უკმარისობის აგრევაცია, ორთოსტატული ჰიპოტენზია, მედიკამენტის აუტანლობა, პირველი ხარისხის ატრიო-ვენტრიკულური ბლოკი, ქვედა კიდურების შეშუპება.

დოზის გადაჭარბება

ბეტა ადრენერგული ბლოკერების დოზის გადაჭარბების სიმპტომებია: ბრადიკარდია, ჰიპოტენზია, ბრონქოსპაზმი, გულის მწვავე უკმარისობა. დოზის გადაჭარბების ან მომატებული მგრძნობელობის შემთხვევაში პაციენტი უნდა მკურნალობდეს ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში. ბრადიკარდია და გამოხატული ვაგალური რეაქციების დროს საჭიროა ატროპინისა და მეთილატროპინის ადმინისტრირება. ჰიპოტენზიისა და  შოკის დროს- პლაზმა და პლაზმის სუბსტრატები, ასევე კატექოლამინები. ბეტა ადრენობლოკერების ეფექტების შემცირება შესაძლებელია იზოპრენალინის ჰიდროქლორიდით. რეფრაქტერობის შემთხვევაში შესაძლებელია იზოპრენალინის კოადმინისტრირება დოფამინთან. არასასურველი ეფექტისას ვიყენებთ გლუკაგონს 50-100 μგ/კგ-ზე

შეფუთვა:

10  ტაბლეტი მოთავსებულია  სტრიპზე. 3 სტრიპი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე ორიგინალ შეფუთვაში სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა:

2 წელი

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II - გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით

მწარმოებელი

Celogen Generics Private Limited, ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი:

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო