ბენტრიზოლი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება

ბენტრიზოლი-ჰუმანითი                                             

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება

ბეტამეტაზონი

წამლის ფორმა

საინექციო სუსპენზია

შემადგენლობა

თითოეული მლ შეიცავს:

აქტიურ ნივთიერებებს:

ბეტამეტაზონის ნატრიუმ ფოსფატს ექვივალენტურს 2 მგ ბეტამეტაზონისა.

ბეტამეტაზონის დიპროპიონატს ექვივალენტურს 5 მგ ბეტამეტაზონისა.

დამხმარე ნივთიერებები: ბენზილის სპირტი 9 მგ, მეთილპარაბენი 1,8 მგ, პროპილპარაბენი 0,2 მგ, დამხმარე ნივთირებები q.s.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: სისტემური გამოყენების კორტიკოსტეროიდები, გლუკოკორტიკოიდები

ათქ კოდი: H02AB01  


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოკინეტიკა

შეწოვა და დისტრიბუცია

ბეტამეტაზონის ნატრიუმი ხასიათდება კარგი ხსნადობით, რის გამოც  კუნთში გამოყენების შემდეგ პრეპარატი სწრაფად ჰიდროლიზირდება და შეიწოვება დაუყოვნებლივ, რაც იწვევს თერაპიული ეფექტის სწრაფ დადგომას.

პრეპარატი  სრულად გამოიყოფა მიღებიდან ერთ დღეში.

მეტაბოლიზმი და გამოყოფა

პრეპარატი მეტაბოლიზდება ღვიძლში, არააქტიური მეტაბოლიტის ფორმირებით. იგი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით.

ფარმაკოდინამიკა

ბეტამეტაზონის სტერილური სუსპენზია წარმოადგენს ბეტამეტაზონის კარგად ხსნად და ზომიერად ხსნად ეთერთა კომბინაციას, რომელსაც გააჩნია ანთების საწინააღმდეგო, ანტირევმატული და ანტიალერგიული ეფექტები. პრეპარატს გააჩნია მაღალი გლუკოკორტიკოიდული და დაბალი მინერალოკორტიკოიდული მოქმედება. პრეპარატს გაჩნია ანთების საწინააღმდეგო, ანტიალერგიული და იმუნოსუპრესული მოქმედება და გააჩნია მეტაბოლიზმის სხვადასხვა ტიპებზე მნიშვნელოვანი და მრავალმხრივი ზემოქმედების უნარი. სწრაფი თერაპილ მოქმედებას უზრუნველყოფს ხსნადი ეთერი, ბეტამეტაზონის ნატრიუმის ფოსფატი, რომელიც სწრაფად აბსორბირდება ინექციის შემდეგ. მდგრადი აქტივობა, რომელსაც უზრუნველყოფს ბეტამეტაზონის დიპროპიონატი, რომელიც მხოლოდ მსუბუქად ხსნადია და იწყებს შენელებულ მოქმედებას ნელი აბსორბციის მიზნით, რის შედეგადაც სიმპტომებს აკონტროლებს ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში. ბეტამეტაზონის დიპროპიონატის კრისტალების მცირე ზომის გამო, შესაძლებელია მცირეკალიბრიანი ნემსის (26 გ-მდე) გამოყენება ინტრადერმალურად და დაზიანების კერაში.

გამოყენების ჩვენებები

ბეტამეტაზონის სტერილური სუსპენზია ინიშნება კორტიკოსტეროიდების მიმართ მგრძნობიარე  მწვავე და ქრონიკული დარღვევების სამკურნალოდ. ასეთ დარღვევებს მიეკუთვნება:

ძვალკუნთოვანი და რბილი ქსოვილები: რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი, ბურსიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი, ეპიკონდილიტი, რადიკულიტი, კოკციგოდინია, რადიკულიტი, ლუმბაგო, ჰიგრომა, ეგზოსტოზები, ფასციტი.

ალერგიები: ქრონიკული ბრონქული ასთმა (მათ შორის ასთმური სტატუსის დამხმარე თერაპია), თივის ცხელება, ანგიონევროზული შეშუპება, ალერგიული ბრონქიტი, სეზონური ან მრავალწლიანი ალერგიული რინიტი, რეაქციები პრეპარატის მიმართ, შრატისმიერი დაავადება, მწერების ნაკბენები.

დერმატოლოგიური დარღვევები: ატოპიური დერმატიტი (ეგზემა), ნეიროდერმიტი (შეზღუდული მარტივი ლიქენები), ალოპეცია, დისკიოიდური წითელი მგლურა, ფსორიაზი, ჰერპეტიფორმული დერმატიტი, ჭინჭრის ციცება, ჰიპერტროფიული ლიქენები, კონტაქტური დერმატიტი, მზის მძიმე  დერმატიტი , კისტოზური აკნე.

კოლაგენის დაავადებები: გავრცელებულ წითელი მგლურა, სკლეროდერმია, დერმატომიოზიტი, კვანძოვანი პოლიართრიტი. სიმსივნური დაავადებები: ლეიკემიის და ლიმფომას პალიატიური მართვისთვის მოზრდილებში; მწვავე ლეიკემია ბავშვობაში.

დოზირება და მიღების წესი

ბეტამეტაზონი რეკომენდებულია ინტრამუსკულარული, ინტრაარტიკულარული, პერიარტიკულარული, ინტრასინოვიალური, ინტრადერმალური, ქსოვილშიდა და დაზიანებულ კერში გამოყენებისათვის.

ბეტამეტზონის დიპროპიონატის მცირე კრისტალური ზომა შესაძლებლობას იძლევა მისი მიღება მოხდეს მცირე კალიბრიანი ნემსით (26 გ-მდე) კანში და დაზიანების კერაში.

პრეპარატი არ არის განკუთვნილი ინტრავენური და კანქვეშა ინექციისთვის. ბეტამეტაზონის ინექცია მიიღება მკაცრი ასეპტური პირობების დაცვით.

დოზის საჭიროება განსხვავდება და მისი შერჩევა უნდა მოხდეს ინდივიდუალურად დაავადების სპეციფიკიდან გამომდინარე, მდგომარეობის სიმწვავის და პაციენტის მდგომარეობის შესაბამისად.

სისტემური თერაპიისთვის მკურნალობის დაწყება უნდა მოხდეს, უმეტეს შემთხვევებში, 1 -2 მლ-ით და  აუცილებლობის შემთხვევაში, განმეორდეს პაციენტის მდგომარების შესაბამისად.

გამოყენება კუნთში

ბეტამეტაზონის გამოყენება უნდა მოხდეს ღრმად კუნთში, სხვა ქსოვილებთან კონტაქტის გრეშე (ატროფიის თავიდან ასასცილებლად).

მწვავე მდგომარეობების დროს, გადაუდებელი მკურნალობის საჭიროებისას, პრეპარატის საწყის დოზას შეადგენს 2 მლ.

სხვადასხვა დერტმატოლოგიური დარღვევების დროს ეფექტურია ბეტამეტაზონის სუსპენზიის გამოყენება, დოზით 1მლ  ინექცია კუნთში.

სასუნთქი გზების დარღვევისას, სიმპტომების შემსუბუქება შეინიშნება კუნთში შეყვანიდან რამოდენიმე საათში. ბრონქული ასთმის, თივის ცხელების, ალერგიული ბრონქიტისა და ალერგიული რინიტის დროს სიმპტომების ეფექტური კონტროლი შესაძლებელია სუსპენზიის 1-2 მლ-ით .

მწვავე და ქრონიკული ბურსიტის მკურნალობისას, ეფექტურია 1-2 მლ სუსპენზიის ინექცია კუნთში, და აუცილებლობის შემთხვევაში,  უნდა მოხდეს მისი განმეორება.

ინ შემთხვევაში, თუ არ ხდება კლინიკურად დამაკმაყოფლებელი ეფექტის მითწევა, უნდა შეწყდეს ბეტამეტაზონის სუსპენზიის გამოყენება და დაინიშნოს სხვა სათანადო თერაპია.

ადგილობრივი გამოყენება

პრეპარატთან ერთად სხვა ადგილობრივი საანესთეზიო საშულების გამოყენება არ წარმოადგენს აუცილებლობას. იმ შემთხვევაში, თუ აუცილებელია პრეპარატის სხვა  ადგილობრივი საანესთეზიოს საშუალებასთან ერთად გამოყენება, ბეტამეტაზონის სუსპენზიის შერევა შესაძლებელია (შპრიცში) 1% ან 2% პროკაინის ჰიდროქლორიდთან ან ლიდოკაინთან, ისეთი შემადგენლობების გამოყენებით, რომლებიც არ შეიცავენ პარაბენს.

დაუშვებელია ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალების გამოყენება, რომლებიც შეიცავენ მეთილპარაბენს, პროპილპარაბენს, ფენოლს.

პრეპარატის ადგილობრივ საანესთეზიო საშულებებთან ერთად გამოყენების დროს, პირველ რიგში უნდა მოხდეს შპროცში ბეტამეტაზონის სუსპენზიის საჭირო დოზის შეყვანა, შემდეგ კი ამავე შპრიცში ადგილობრივი საანესთეზიო საშუალების დამატება,  რის შემდეგაც შპრიცი კარგად უნდა შეინჯღრეს.

მწვავე ბურსიტების შემთხვევაში ბეტამეტაზონის სუსპენზიის 1-2 მლ ინტრაბურსალურმა ინექციამ შესაძლოა შეამსუბუქოს ტკივილი და აღადგინოს პაციენტის მოძრაობის უნარი რამოდენიმე საათში. ქრონიკული ბურსიტის მკურნალობა შესაძლებელია შემცირებული დოზით, მას შემდეგ რაც მოხდება მწვავე სიმპოტმების კონტროლი. მწვავე ტენდოვაგინიტის, ტენდინიტის და ტენდოსინოვიტის დროს ბეტამეტაზონის სუსპენზიის ერთმა ინექციამ უნდა გააუმჯობესოს მდგომარეობა. მოცემული მდგომარეობების ქრონიკული ფორმების შემთხვევაში შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს ინექციების განმეორება,  პაციენტის მდგომარეობის მიხედვით.

ბეტამეტაზონის სუსპენზიის 0.5-2მლ ინტრაარტიკულარული მიღების შემდეგ რევმატოიდულ ართრიტთან და ოსტეოართრიტთან ასოცირებული ტკივილის და შებოჭილობის მოხსნა შესაძლებელია 2-4სთ-ის განმავლობაში. ტკივილგამაყუჩებელი ხანგრძლივობა ორივე დაავადების შემთხვევაში უმეტესად შეადგენს 4 ან მეტ კვირას. ბეტამეტაზონის სუსპენზიის ინტრაარტიკულარული ინექცია სახსრებსა და პერიარტიკულარულ ქსოვილებში კარგად გადაიტანება პაციენტის მიერ. ინტრაარტიკულარული ინექციისთვის რეკომენდებული დოზებია: დიდი ზომის სახსრებში (მუხლი, ბარძაყი, მხარი), 1-2 მლ; საშუალო ზომის სახსრებში (იდაყვი, მაჯა, წვივი), 0.5-1მლ; მცირე ზომის სახსრებში (ტერფი, ხელი, გულმკერდი(, 0.25 – 0.5მლ. დერმატოლოგიური დარღვევების დროს შესაძლოა ადგილი ქონდეს მყისიერ ეფექტს პრეპარატის დაზიანებულ კერაში შეყვანით. ინტრადერმალური დოზირება შეადგენს 0.2მლ/სმ2, რომლის ადმინისტრირებაც შესაძლებელია ასევე ტუბერკულინის შპრიცით და 26-კალიბრიანი ნემსით. ბეტამეტაზონის სუსპენზიის საერთო რაოდენობა ყოველკვირეულად არ უნდა აჭარბებდეს 1მლ. ბეტამეტაზონის სუსპენზიის გამოყენება ეფექტურად შეიძლება კორტიკოსტეროიდების მიმართ მგრძნობელობის მქონე ტერფთან დაკავშირებული დაზიანებების დროს.

ბურსიტების კონტროლი შესაძლებელია ორი 0.25 მლ -იანი ინექციის მეშვეობით. ფეხის დიდი თითის ბურსიტის, პატარა თითის ვარუსული ბურსიტის და მწვავე პოდაგრული ართრიტების დროს ეფექტი შესაძლებელია იყოს სწრაფი. ტუბერკულინის შპრიცი 25-კალიბრიანი ნემსით შესაბამისია უმრავლესობა ინექციების დროს.

დაახლოებით ერთკვირიანი ინტერვალების რეკომენდებული დოზები: მყარი კოჟრების ბურსიტი - 0.25-0.5მლ; ქუსლის ბურსიტი დროს - 0.5მლ; ფეხის დიდი თითს ბურსიტი - 0.5მლ; პატარა თითის ვარუსული ბურსიტი - 0,5მლ; კუბოიდის პერიოზიტის დროს 0,5მლ; პოდაგრას მწვავე ართრიტის დროს , 0.5-1მლ. სასურველი შედეგის მიღების შემდეგ სათანადო შემანარჩუნებელი დოზის შერჩევა უნდა მოხდეს საწყისი დოზის შემცირებით, სათანადო ინტერვალებით, ვიდრე არ მიიღწევა შესაბამის კლინიკური ეფექტის შემანარჩუნებელიშემცირებული დოზა.

ხანგრძლივი თერაპიის შემდეგ, მკურნალობის შეწყვეტის აუცილებლობისას, დოზა უნდა შემცირდეს თანდათანობით.

გვერდითი მოვლენები

მეტაბოლიზმი: ჰიპერნატრიემია,  კალიუმის გამოთავისუფლების მატება, კალციუმის მომატებული ექსკრეცია, ჰიპოკალემიური ალკალოზი, სითხის შეკავება ქსოვილებში, უარყოფითი აზოტის ბალანსი (შედეგად ცილის კატაბოლიზმი), ლიპომატოზი (მათ შორის, შუასაყრის და ეპიდურული ადიპოზი, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ნევროლოგიური გართულებები),  სხეულის წონის მომატება.

კარდიოვასკულარული სისტემა: გულის შეგუბებითი უკმარისობის მქონე  პაციენტებში, მომატებული არტერიული ნწევა.

ძვალკუნთოვანი სისტემა: კუნთების სისუსტე, სტეროიდული მიოპათია, კუნთების მასის დაკარგვა,  მიასთენიური სიმპტომების მომატება მიასთენიით, ოსტეოპოროზი, ხერხემლის კომპრესიული მოტეხილობა, ასეპტიური ნეკროზი ბარძაყის და მხრის არეში,  გრძელი ძვლების, მყესის, სახსრების პათოლოგიური მოტეხილობა.

საჭმლის მომნელებელი სისტემა: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები შესაძლო პერფორაციით და ჰემორაგიით, პანკრეატიტი, შებერილობა, სლოკინი.

დერმატოლოიგიური რეაქციები:  ჭრილობის შეხორცების დაქვეითება, კანის ატროფია და შეთხელება, პეტექიები, ეკქიმოზი, ოფლიანობა, დერმატიტი, სტეროიდული აკნე, სტრიები, მგრძნობელობა კანდიდოზის და პიოდერმიის განვითარების მიმართ, კანის ტესტირების დროს მგრძნობელობის  შემცირება.

ცნს და პერიფერული ნერვული სისტემა: კრუნჩხვები, ქალაშიდა წნევის მომატება , მხედველობის ნერვის დისკოს შეშუპება (ხშირად თერაპის ბოლოს), თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ეიფორია, განწყობის ცვლილებები, დეპრესია (მძიმე ფსიქოზური რეაქციები), პიროვნების დარღვევები, გაღიზიანება, უძილობა.

ენდოკრინული სისტემის მხრივ: მენსტრუალური დარღვევები, თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა (განსაკუთრებით სტრესის დროს, ტრავმა, ოპერაცია), კუშინგის სინდრომი, ნახშირწყლების ტოლერანტობის შემცირება, სტეროიდოგენული დიაბეტის ან  ლატენტური შაქრიანი დიაბეტის გამოვლინება, ინსულინისიდამი ან მოთხოვნის გაზრდა, ნაყოფის ზრდის დარღვევა, ბავშვებში შენელებული ზრდა და პუბერტატული განვითარება.

მხედველობის ორგანო: უკანა სუბკაფსულარული კატარაქტა, მომატებული თვალის შიდა წნევა, გლაუკომა, ექსოფტალმოზი; იშვიათ შემთხვევებში - სიბრმავე (თუ პრეპარატის გამოყენება ხდება  სახისა და თავის არეში).

ალერგიული რეაქციები: ანაფილაქსიური რეაქციები, კოლაფსი, ანგიონევროზული შეშუპება, არტერიული ჰიპოტენზია.

ადგილობრივი რეაქციები: იშვიათად - ჰიპერ და ჰიპოპიგმენტაცია, კანქვეშა და კანის ატროფია, ასეპტიკური აბსცესი.

სხვა: სახის გაწითლება ინექციის შემდეგ, ნეიროგენული ართროპათია.

გვერდითი მოვლენების სიხშირე და სიმწვავე სხვა კორტიკოსტეროიდების მსგავსად დამოკიდებულია დოზის მოცულობასა და მკურნალობის ხანგრძლივობაზე. მოცემული ეფექტები შექცევადია და მათი ელიმინაცია შესაძლებელია მცირე დოზებით.

უკუჩვენებები

ისევე, როგორც სხვა კორტიკოსტეროიდების შემთხვევაში, ბეტამეტაზონის სუსპენზია უკუნაჩვენებია სოკოვანი ინფექციების, ბეტამეტაზონის დიპროპიონატის, ბეტამეტაზონის ნატრიუმის ფოსფატის, სხვა კორტიკოსტეროიდების ან პროდუქტის რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობის შემთხვევაში.

ბეტამეტაზონის სუსპენზია არ კეთდება კუნთში, თუ პაციენტს აღენიშნება იდიოპათიური თრომბოციტოპენიური პურპურა.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

ფენობარბიტალურ საშუალებებთან, რიფამპიცინთან, ფენიტოინთან ან ეფედრინთან ერთად მიღებისას შესძლებელია ბეტამეტაზონის მეტაბოლიზმის გაზრდა.

ბეტამეტაზონის გამოყენებამ არაპირდაპირ ანტიკოპაგულანტებთან შეიძლება გაზარდოს ან შეამციროს ანტიკოაგულანტური ეფექტები.

კორტიკოსტეროიდების და კალიუმის შემამცირებელი დიურეზული საშუალებების ერთად გამოყენებისას შესაძლებელია ჰიპოკალემიის მატება. ბეტამეტაზონმა შესაძებელია გაზარდოს ამფოტერიცინ B მიზეზით გამოწვეული კალიუმის დანაკარგი. ჭარბი კორტიკოსტეროიდული ეფექტი შესაძლოა განვითარდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ კორტიკოსტეროიდებს და ესტროგენს ერთად, რის გამოც საჭიროა დოზის კორექცია.

კორტიკოსტეროიდების საგულე გლიკოზიდებთან ერთად მიღებისას შესაძებელია გაიზარდოს არითმიის განვითარების რისკი.

გლუკოკორტიკოსტეროიდებთან ერთად არასტეროიდეული ანთების სააწინააღმდეგო საშუალებების ან ალკოჰოლის გამოყენებამ შესაძლებელია გაამწვავოს კუჭ-ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება.

გლუკოკორტიკოიდების ერთად ერთად მიღებისას შესაძლებელია სომატროპინის მიმართ პასუხის დათრგუნვა (დაუშვებელია ბეტამეტაზონის გამოყენება დოზებით რომელიც აჭარბებს დოზირებას 0.3-0.45 მგ/მ2, სხეულის წონის მიხედვით).

კორტიკოსტეროიდებს შეუძლიათ გავლენა იქონიონ  ნიტროლურჯ ტეტრაზოლიუმის ტესტზე და შედეგად გამოიწვიოს ცრუ უარყოფითი პასუხის მიღება.

განსაკუთრებული გაფრთხილებები

დაუშვებელია ბეტამეტაზონის ინექცია ინტრათეკალურად ან სუბკონიუნქტივალურად. პრეპარატის დიდი დოზების ხანგრძლივად გამოყენებისას შესაძებელია განვითარდესტოქსიური ეფექტები. ბეტამეტაზონის გამოყენება სიფრთხილით უნდა მოხდეს გულის შეგუბებითი უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ასევე პაციენტებში ჰიპერტენზიით, შაქრიანი დიაბეტით, ქრონიკული თირკმლის უკმარისობით, ურემიით და ხანდაზმულებში.

ორსულობა: კონტროლირებული კვლევების არარსებობის გამო ბეტამეტაზონის გამოყენება ორსულობის, ლაქტაციის დროს ან რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებში, დაშვებულია მოხლოდ იმ შემთხვევაში, თუ პრეპარატის შესაძლო სარგებელი აჭარბებს დედისა და ნაყოფისთვის თუ ახალშობილისთვის მოსალოდნელ პოტენციურ რისკს.

ჩვილებში, რომელთა დედები ორსულობის დროს კორტიკოსტეროიდების მნიშვნელოვან დოზებს იღებდნენ, შემოწმებული უნდა იქნას ჰიპოადრენალიზმის ნიშნები.

იმ შემთხვევაში, თუ ბეტამეტაზონით მკურნალობა აუცილებელია ლაქტაციის დროს, მკურნალობის პერიოდში ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს, დედისთვის მკურნალობის აუცილებლობის გათვალისწინებით (ახალშობილზე შესაძლო გვერდითი მოვლენების განვითარების გამო).

გამოყენება პედიატრიაში: ბავშვებში ბეტამეტაზონის გამოყენება (განსაკუთრებით ხაგნრძლივად) უნდა მოხდეს მკაცრად სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ, გვერდითი ეფექტების (ზრდაში ჩამორჩენა და თირკმელზედა ჯირკვლის უკმარისობა) განვითარების გამო.

ხანდაზმულები:

ხანდაზმულ და ახალგაზრდა პაციენტებში პრეპარატის გამოყენების უსაფრთხოებისა თუ ეფექტურობის მონაცემებს შორის არავითარი ზოგადი განსხვავებები არ აღნიშნულა, თუმცა  ზოგიერთი ხანდაზმული პაციენტი გამოირჩევა შედარებით მაღალი მგრძნობელობით  პრეპარატის მიმართ.

ჭარბი დოზირება

სიმტპომები: ბეტამეტაზონის ჭარბი დოზირება არ იწვევს სიცოცხლისთვის საშიში არასასურველ ეფექტებს. პრეპარატის ჭარბი დოზირება განსაკუთრებით საფრთხილოა  პაციენტებში, რომლებთაც აღენიშნებათ: დიაბეტი, გლაუკომა, მწვავე ეროზიულ-წყლულოვანი დაავადებები ან  პრეპარატის გამოყენება ხდება დიგიტალისებთან ერთად.

მკურნალობა: საჭიროა პაციენტის სათნადო მონიტორინგი. აუცილებელია სითხის ოპტიმალური რაოდენობის შენარჩუნება და წყალ-ელექტროლიტების კონტროლი პლაზმასა და შარდში, განსაკუთრებით ნატრიუმის და კალიუმის შემცველობის კონტროლი. აუცილებლობის შემთხვევაში ინიშნება სათანადო თერაპია.

გამოშვების ფორმა და შეფუთვა

1 მლ-იანი ამპულა. 5 ამპულა მოთავსებულია მონომუყაოს კოლოფში, გამოყენების ისნტრუქციასთან ერთად

შენახვის პირობები

ინახება არაუმეტეს 25°C  ტემპერატურაზე სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა

24 თვე

აფთიაქიდან გაცემის პირობები

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

მწარმოებელი

BDR PHARMACEUTICALS INTERNATIONAL PVT. LTD.  ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო