თვაისი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება:

თვაისი-ჰუმანითი

საერთაშორისო არაპატენტური დასახელება:

ტელმისარტანი/ამლოდიპინი

სამკურნალწამლო ფორმ:

შემოგარსული ტაბლეტები

შემადგენლობა

ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

ტელმისარტანს 80მგ, ამლოდიპინის ბესილატს, 5მგ / 10მგ ამლოდიპინის ექვივალენტური რაოდენობით

 

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

რენინ - ანგიოტენზინის სისტემაზე მოქმედი საშუალებები, ანგიოტენზინ II ანტაგონისტები და კალციუმის არხების ბლოკერები.

ათქ კოდი: C09DB04


ფარმაკოლოგიური თვისებები

მოქმედების მექანიზი

ტელმისარტანი/ამლოდიპინი  წარმოადგენს ორი ჰიპოტენზიური კომპონენტის- ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტის (ტელმისარტანის)  და კალციუმის არხების ბლოკერის (ამლოდიპინის) კომბინაციას.

ტელმისარტანი ანგიოტენზინ II (ტიპი AT1) რეცეპტორების ანტაგონისტია, რომელიც აქტიურია პერორალური მიღებისას.გააჩნია მსგავსება ანგიოტენზინ II რეცეპტორების AT1ქვეტიპთან, რომლითაც ხორციელდება ანგიოტენზინ II მოქმედება. ტელმისატრანი სელექტიურად უკავშირდება AT1რეცეპტორს. დაკავშირება ხანგრძლივია. მოქმედებაგრძელდება 24 საათის განმავლობაში და მცირე რაოდენობით- 48 საათამდე. ალდოსტერონის პლაზმური დონეები მცირდება ტელმისარტანის მოქმედებით. ტელმისარტანი არ თრგუნავს პლაზმის რენინს და იონურ არხებს. ასევე არ აინჰიბირებს ანგიოტენზის გარდაქმნელი ფერმენტის აქტივობას.

პირველი დოზის მიღებისას, ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება ვითარდება 3 საათში. არტერიული წნევის მაქსიმალური კონტროლი მიიღწევა მკურნალობის დაწყებიდან 4-დან 8 კვირამდე შუალედშიდა გრძელდება ხანგრძლივად მუდმივი თერაპიისას. პრეპარატის მიღების შემდეგ ანტიჰიპერტენზიული მოქმედება გრძელდება 24 საათის განმავლობაში, შემდეგი დოზის მიღებამდე 4 საათის ჩათვლით. ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში პრეპარატი ამცირებს როგორც სისტოლურ, ასევე დიასტოლურ წნევას და არ მოქმედებს გულის შეკუმშვათა სიხშირეზე.

ამლოდიპინი წარმოადგენს კალციუმის იონების ანტაგონისტს და კალციუმის არხების ნელ ბლოკატორს, რომელიც აინჰიბირებს კალციუმის იონების ტრანსმემბრანულ გადასვლას (უპირატესად სისხლძარღვების გლუვ კუნთებში ვიდრე გულის კუნთში). ამლოდიპინი წარმოადგენს პერიფერიულ არტერიულ ვაზოდილატატორს, რომელიც მოქმედებს  სისხლძარღვების გლუვ კუნთებზე, ამცირებს  პერიფერიულ წინააღმდეგობას და ამ გზით ახდენს ჰიპოტენზიურ მოქმედებას. ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტებში დღეში ერთჯერადი მიღებისას ახდენს არტერიული წნევის კლინიკურად მნიშვნელოვან დაქვეითებას 24 საათის განმავლობაში. შედარებით გვიანიმოქმედების დაწყების გამო, პრეპარატი არ გამოიყენება მწვავე ჰიპერტენზიის კუპირებისათვის.

ფარმაკოკინეტიკა

ტელმისარტან/ამლოდიპინის შეწოვის ხარისხი და სიჩქარე ინდივიდუალური კომპონენტების ბიოშეღწევადობის ექვივალენტურია.

პერორალური მიღებისას სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავბის ტრაქტიდან. აბსოლუტური ბიშეღწევადობა შეადგენს 50%-ს. მიღებიდან 3 საათის შემდეგ ფიქსირდება პლაზმური კონცენტრაციების მსგავსი მაჩვენებლები მიუხედავად იმისა,  პრეპარატი საკვებთან ერთად თუ მის გარეშეა მიღებული. არ არის ხაზოვანი დამოკიდებულება მიღებული დოზებისა და პლაზმის კონცენტრაციებს შორის. პრეპარატი თითქმის სრულად უკავშირდება პლაზმის ცილებს (>99.5 %). პრეპარატი მეტაბოლიზდება კონიუგაციის გზით გლუკურონის მჟავასთან. მეტაბოლიტები ფარმაკოლოგიურად არააქტიურია. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს >20 საათს. გამოიყოფა განავალთან ერთად ძირითადად უცვლელი სახით.  შარდით გამოიყოფა მიღებული პრეპარატის<1 %. ტელმისარტანის ფარმაკოკინეტიკა არ განსხვავდება ხანდაზმულ პაციენტებში. ელიმინაცია უცვლელია ღვიძლის და თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

თერაპიული დოზის პერორალური მიღებისას, ამლოდიპინი კარგად შეიწოვება. აღწევს პლაზმური  კონცენტრაციის პიკს6-დან 12 საათამდე შუალედში დოზის მიღებიდან. ბიოშეღწევადობა შეადგენს 64-80%. ბიოშეღწევადობა არ არის  დამოკიდებული საკვების მიღებაზე.In vitro კვლევებმა აჩვენა, რომ პრეპარატის დაახლოებით 97,5% უკავშირდება პლაზმის ცილებს. ამლოდიპინის 90% მეტაბოლიზდება ღვიძლში არააქტიური მეტაბოლიტების მიღებით.მისი გამოყოფა პლაზმიდან ორფაზიანია, დღეში ერთჯერადი მიღებისას ნახევრადგამოყოფის პერიოდი  30-50 საათს შეადგენს. რეგულარული მიღებისას სისხლის პლაზმაში თანაბარი კონცენტრაცია მიიღწევა 7-8 დღეში. ამლოდიპინის 10% უცვლელი სახით და 60% მეტაბოლიტების სახით გამოიყოფა შარდით. პრეპარატს ახასიათებს ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკა.

გამოყენების ჩვენებები

მოზრდილებში ესენციური ჰიპერტენზიის მკურნალობა:

დამატებითი თერაპია

  • ტელმისარტანი/ამლოდიპინის კომბინაცია ინიშნება იმ პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ რამდენიმე ჰიპოტენზიური პრეპარატის გამოყენებას
  • ტელმისარტანი/ამლოდიპინის კომბინაცია ინიშნება იმ შემთხვევაში, როდესაც  ტელმისარტანით ან ამლოდიპინით  მონოთერაპიისას ვერ ხერხდება არტერიული წნევის ადექვატური კონტროლი.

ჩანაცვლებითი თერაპია

  • ტელმისარტანით და ამლოდიპინით ერთდროული გამოყენების ანალოგიური დოზირების მქონე  ფიქსირებული კომბინაციით ჩანაცვლებითი თერაპია

უკუჩვენებები

  • მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის აქტიური ნივთიერების ან სხვა კომპონენტის მიმართ~
  • ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრი
  • ღვიძლის მძიმე უკმარისობა
  • ბილიარული გზების ობსტრუქციული დაავადებები 
    • შოკური მდგომარეობა (კარდიოგენული შოკის ჩათვლით)
    • მაღალი ხარისხის აორტალური სტენოზი
    • ჰემოდინამიურად არასტაბილური გულის უკმარისობა მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის შემდეგ
    • ალისკირენის შემცველ პროდუქტებთან ერთდროული გამოყენება  დიაბეტის ან თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (GFR < 60 მლ/წთ/1.73 მ2).

დოზირება და გამოყენების ჩვენებები

პრეპარატის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 1 ტაბლეტს დღეში ერთხელ.

მაქსიმალური დოზა შეადგენს  ტელმისარტანს 80 მგ / ამლოდიპინს 10 მგ დღეში. პრეპარატი გამოიყენება ხანგრძლივი მკურნალობისთვის.

არ გამოიყენება გრეიფრუტთან ან გრეიფრუტის წვენთან ერთად ბიოშეღწევადობის და ჰიპოტენზიური ეფექტის შესაძლო ზრდის გამო.

დამატებითი თერაპია

ტელმისარტანი/ამლოდიპინი 80მგ/5მგ ინიშნება პაციენტებში, როდესაც ტელმისარტანი/ამლოდიპინი 40მგ/5მგ ტაბლეტის გამოყენებით ვერ ხერხდება არტერიული წნევის ადექვატური კონტროლი. კომპონენტების დოზების ინდივიდუალური ტიტრაცია უნდა მოხდეს  თითოეული კომპონენტის გამოყენებისას, კომბინირებულ თერაპიაზე გადასვლის წინ.

ჩანაცვლებითი თერაპია

თუ პაციენტი ღებულობს ტელმისარტანს და ამლოდიპინის კომბინაციას, შესაძლებელია მოხდეს ჩანაცვლება ანალოგიური დოზირების მქონე ფიქსირებული კომბინირებული პრეპარატით.

ხანდაზმული პაციენტები (>65 წლის): არ არის საჭირო დოზის კორექცია.

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები: ინიშება სიფრთხილით ასეთ პაციენტებში, ვინაიდან ტელმისარტანი და ამლოდიპინი არ გამოიდევნება ჰემოდიალიზით. მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში არ არის საჭირო დოზის კორექცია.

ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტები : ტელმისარტანი/ამლოდიპინი უკუნაჩვენებია მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. მშუბუქი და საშუალო სიმძიმის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ინიშნება სიფრთხილით. ტელმისარტანის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს დღეში 40 მგ-ს.

პედიატრიაში გამოყენება:  ეფექტურობა და უსაფრთხოება 18 წლამდე ასაკის პირებში არ არის დადგენილი.

გამოყენების მეთოდი:

ტელმისარტანი/ამლოდიპინის ტაბლეტები  გამოიყენება პერორალურად. დღეში ერთჯერადად, მცირე რაოდენობის წყლის მიყოლებით, კვებისგან დამოუკიდებლად.

გვერდითი მოვლენები

გვერდითი მოვლენები მოცემულია სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (≥ 1/10);

ხშირი (≥ 1/100, < 1/10):თავბრუსხვევა, პერიფერიული შეშუპება

არახშირი (≥ 1/1000, < 1/100): ზედა სასუნთქი სისტემის ინფექციები ( ფარინგიტი, სინუსიტი), საშარდე გზების ინფექციები (ცისტიტი), ანემია, ჰიპერკალიემია, სომნოლენცია, შაკიკი, თავის ტკივილი, პარესთეზიები, ღვიძლის ფერმენტების ზრდა, ასთენია, ტკივილი გულ-მკერდის არეში, დაღლილობა, შეშუპება, წონის მატება ან კლება, ტკივილი, გინეკომასტია, ერექციის დარღვევები, თირკმლის უკმარისობა, დიზურია, ართრალგია, კუნთების სპაზმი, მიალგია, ჰიპერჰიდროზი, ალოპეცია, პურპურა, კანის გაუფერულება, ყაბზობა, დიარეა, გულისრევის შეგრძნება, დისპნოე, მხედველობის დარღვევები.

იშვიათი (≥1/10,000 to <1/1,000): თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია, მომატებული მგრძნობელობა, ანაფილაქსია, ჰიპოგლიკემია (დიაბეტის მქონე პაციენტებში), დეპრესია, შფოთვა, ინსომნია, სინკოპე, პერიფერიული ნეიროპათია, ჰიპესთეზია, დისგევზია, ტრემორი, ღებინება, ნუნების ჰიპერტროფია, დისპეფსია, პირის სიმშრალე, ზურგის ტკივილი, ფეხების ტკივილი, ნიქტურია, გრიპისმაგვარი სიმპტომები, კრეატინფოსფოკინაზას მატება, ჰემოგლობინის დაქვეითება. ანგიოედემა, ტოქსიდერმია, გამონაყარი, ეგზემა, ერითემა, ქავილი.

ძალიან იშვიათი (<1/10,000): ლეიკოციტოპენია, თრომბოციტოპენია, ჰიპერგლიკემია, ექსტრაპირამიდული სინდრომი, მიოკარდიუმის ინფარქტი, არითმია, ვენტრიკულური ტაქიკარდია, ფიბრილაცია, ვასკულიტი, მულტიფორმული ერითემა, გამონაყარი, ექსფოლიატიური დერმატიტი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ფოტოსენსიბილიზაცია.

ჭარბი დოზირება

სიმპტომები: ყველაზე ხშირი სიმპტომია- ჰიპოტენზია და ტაქიკარდია. ასევე შეიძლება განვითარდეს: ბრადიკარდია, თავბრუსხვევა, კრეატინინის მომატება, თირკმლის მწვავე უკმარისობა. ამლოდიპინის ჭარბი დოზირებისას- პერიფერიული ვაზოდილატაცია და რეფლექტორული ტაქიკარდია. ხანგრძლივი სისტემური ჰიპოტენზიის და შოკის დროს მატულობს ლეტალობის რისკი.

მკურნალობა.პაციენტები საჭიროებენ მუდმივ მონიტორინგს. მკურნალობა სიმპტომურია და შემანარჩუნებელია. ტაქტიკა დამოკიდებულია სიმპტომების სიმძიმეზე. პირველ საათებში რეკომენდებულია კუჭის ამორეცხვა. რეკომენდებულია  აქტივირებული ნახშირის გამოყენება როგორც ტელმისარტანის, ასევე ამლოდიპინის აბსორბციის მიზნით.

სიფრთხილის ზომები

ღვიძლის უკმარისობა

ტელმისარტანი არ გამოიყენება ქოლესტაზის, ბილიარული ობსტრუქციის ან ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ვინაიდან მისი გამოყოფა ძირითადად ხდება ნაღველთან ერთად. სიფრთხილით ინიშნება მსუბუქი და საშუალო სიმძიმის ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

რენოვასკულური ჰიპერტენზია

თირკმლის არტერიის ორმხრივი ან ცალმხრივი სტენოზის მქონე პაციენტებში რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე მოქმედი პრეპარატების გამოყენებისას მატულობს მძიმე არტერიული ჰიპოტენზიის და თირკმლის უკმარისობის განვითარების რისკი.

თირკმლის უკმარისობა და თირკმლის ტრანსპლანტაცია

რეკომენდებულია სისხლში  კალიუმის და კრეატინინის დონის მონიტორირება. არ არის საკმარისი მონაცემები ტელმისარტანის გამოყენების შესახებ თირკმლის გადანერგვის შემდეგ.

ჰიპოვოლემია

სიმპტომური ჰიპოტენზია, განსაკუთრებით ტელმისარტანის პირველი დოზის მიღების შემდეგ, შეიძლება განვითარდეს ჰიპოვოლემიის ან/და ელექტროლიტური დისბალანსის მქონე პაციენტებში დიურეტიკების მიღების, დიეტის, ღებინებისა და დიარეის შემთხვევაში.

რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის (RAAS) ორმაგი ბლოკადა

აგფ-ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკერების და ალისკირენის ერთდროული მიღებისას შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია, ჰიპერკალიემია და თირკმლის ფუნქციისდარღვევა. შესაბამისად არ არის რეკომენდებული ამ კომბინაციის გამოყენება.აგფ-ინჰიბიტორების და ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკერების კომბინაცია არ გამოიყენება დიაბეტური ნეფროპათიის მქონე პაციენტებში.

რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის სტიმულირების სხვა პირობები

როდესაც სისხლძარღვოვანი ტონუსი და თირკმლის ფუნქცია დამოკიდებულია რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის აქტივობაზე (გულის და თირკმლის მძიმე უკმარისობა, თირკმლის არტერიის სტენოზი), ტელმისატრანით მკურნალობა დაკავშირებულია მძიმე ჰიპოტენზიის, ჰიპერაზოტემიის, ოლიგურიის ან თირკმლის მქვავე უკმარისობის  განვითარების რისკთან.

პირველადი ალდოსტერონიზმი

პირველადი ალდოსტერონიზმის მქონე პაციენტებში ტელმისარტანით მკურნალობა არაეფექტურია და, შესაბამისად არ გამოიყენება.

აორტალური და მიტრალური სტენოზი, ობსტრუქციული, ჰიპერტროფული კარდიომიოპათია

სხვა ვაზოდილატატორების მსგავსად, სიფრთხილით ინიშნება ამ ჯგუფის პაციენტებში.

არასტაბილური სტენოკარდია, მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტი

არ არსებობს ინფორმაცია პრეპარატის გამოყენების შესახებ არასტაბილური სტენოკარდიის  და მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის  (1 თვემდე პერიოდში) მქონე პაციენტებში. 

გულის უკმარისობა

NYHA-ს მიხედვით მე- III და მე- IV ხარისხის არაიშემიური ეტიოლოგიის გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ამლოდიპინის გამოყენება დაკავშირებული იყო ფულტვის შეშუპების მომატებულ რისკთან პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით.

დიაბეტის მქონე პაციენტები, რომლებიც მკურნალობენ ინსულინით ან ჰიპოგლიკემიური პრეპარატებითშესაძლებელია ჰიპოგლიკემიის განვითარება.

ჰიპერკალიემია

რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემაზე მოქმედ პრეპარატებს შეუძლიათ ჰიპერკალიემიის გამოწვევა. ხანდაზმულ , თირკმლის უკმარისობის, დიაბეტის მქონე პაციენტებში, კალიუმის შემცველობაზე მოქმედი სხვა პრეპარატებით მკურნალობისას შეიძლება განვითარდეს სიცოცხლისთვის საშიში ჰიპერკალიემია.

ეთნიკური განსხვავებები

ტელმისარტანი, როგორც ანგიოტენზინ II რეცეპტორების სხვა ბლოკერი ნაკლებად ეფექტურია შავკანიან პაცინეტების მკურნალობისას.

სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება

სხვა ჰიპოტენზიური საშუალებები

ტელმისარტან/ამლოდიპინის ჰიპოტენზიური მოქმედება ძლიერდება სხვა ჰიპოტენზიური პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას. რენინ-ანგიოტენზინ-ალდოსტერონის სისტემის (RAAS) ორმაგი ბლოკადისას- აგფ-ინჰიბიტორების, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკერების და ალისკირენის ერთდროული მიღებისას შეიძლება განვითარდეს ჰიპოტენზია, ჰიპერკალიემია და თირკმლის ფუნქციისდარღვევა. შემდეგი პრეპარატები აძლიერებენ  ჰიპოტენზიურ მოქმედებას: ბაკლოფენი, ამიფოსტინი. ჰიპოტენზია შეიძლება გაღრმავდეს ალკოჰოლის, ბარბიტურატების, ნარკოტიკების და ანდიდეპრესანტების ერთდროული გამოყენებისას.

სისტემური კორტიკოსტეროიდები

ჰიპოტენზიური ეფექტის შემცირება.

ტელმისარტანთან დაკავშირებული ურთიერთქმედება

დიგოქსინი

ტელმისართანთან ერთდროული გამოყენებისას აღინიშნება დიგოქსინის პიკური კონცენტრაციის (49%-ით)  და კონცენტრაციის მრუდის ფართობის მატება ( 20%-ით).

ერთდროული გამოყენება არ არის ნაჩვენები

კალიუმის დამზოგველი დიურეტიკები და კალიუმის მარილები/დანამატები

კალიუმის დამზოგველი დიურეტიკები (სპირონოლაქტონი, ეპლერენონი, ტრიამტერენი, ამილორიდი), კალიუმის მარილები და დანამატები ზრდიან სისხლში კალიუმის დონეს.

ლითიუმი

ტელმისარტანთან ერთდროული გამოყენებისას აღინიშნებოდა პლაზმაში ლითიუმის დონის და მისი ტოქსიურობის გარდამავალი მატება.

სიფრთხილით ინიშნება

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები

აასს-ს (აცეტილსალიცილის მჟავა ანთებისსაწინააღმდეგო დოზით, COX-2 ინჰიბიტორები, არასელექტიური აასს) შეიძლიათ ტელმისარტანის ჰიპოტენზიური მოქმედების შემცირება. თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკერების და ციკლოოქსიგენეზას ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენებისას შეიძლება მოხდეს თირმლის ფუნქციის დარღვევის გაღრმავება, უკმარისობის განვითარების ჩათვლით. ეს ცვლილებები შექცევადია. კომბინაცია გამოიყენება სიფრთხილით, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში.

დიურეტიკები (თიაზიდური ან მარყუჟოვანი)

ფუროსემიდით (მარყუჟოვანი დიურეტიკი) და ჰიდროქლორთიაზიდით (თიაზიდური დიურეტიკი) ჩატარებული მკურნალობის ფონზე ტელმისარტანის დამატებამ  შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოტენზიის განვითარება ჰიპოვოლემის არსებობის შემთხვევაში. 

ამლოდიპინთან დაკავშირებული ურთიერთქმედება

CYP3A4 ინჰიბიტორები: სიფრთხილით ინიშნება CYP3A4 ინჰიბიტორებთან. მაგრამ არ არის დაფიქსირებული ამ ურთიერთქმედებასთან დაკავშირებული  რაიმე გვერდითი მოვლენები. CYP3A4 ინდუქტორები:  არ არსებობს ინფორმაცია  ამლოდიპინზე CYP3A4 ინჰიბიტორების ზემოქმედების შესახებ. CYP3A4 ინდუქტორებთან ერთდროული გამოყენებისას (რიფამპიცინი, კრაზანას პრეპარატები) შეიძლება მოხდეს ამლოდიპინის პლაზმური კონცენტრაციის დაქვეითება.

გრეიფრუტი და გრეიფრუტის წვენი:  ერთდროული გამოყენება  არ არის რეკომენდებული, ვინაიდან იზრდება ამლოდიპინის ბიოშეღწევადობა და მისი ჰიპოტენზიური მოქმედება.

სიმვასტატინი: ამლოდიპინის და სიმვასტატინის (დოზით 80 მგ) ერთდროული გამოყენება ზრდის სიმვასტატინის მოქმედებას 77%-ით. შესაბამისად, ერთდროული გამოყენებისას სიმვასტატინის დოზა უნდა შემცირდეს 20მგ-მდე დღე-ღამეში.

სხვა: ამლოდიპინის კომბინაცია უსაფრთხოა შემდეგ პრეპარატებთან: დიგოქსინი, ვარფარინი, ატორვასტატინი, სილდენაფილი, ანტაციდური პრეპარატები (ალუმინის ჰიდროქსიდი, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი, სიმეტიკონი), ციმეტიდინი, ციკლოსპორინი, ანტიბიოტიკი,  ორალური ჰიპოგლიკემიური  პრეპარატები.  ამლოდიპინის და სილდენაფილის ერთდროული გამოყენებისას მათი ჰიპოტენზიური მოქმედება ძლიერდება.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების გამოყენება არ არის რეკომენდებული ორსულობის პირველ ტრიმესტრში. ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორების გამოყენება უკუნაჩვენებია მეორე და მესამე ტრიმესტრში. ჰიპოტენზიური თერაპიის აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობისთვის უნდა შეირჩეს  ალტერნატიული ჯგუფის პრეპარატები. ორსულობის დადგომის შემთხვევაში  ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ბლოკატორები უნდა მოიხსნას დაუყონებლივ. მეორე და მესამე ტრიმესტრში პრეპარატის გამოყენებისას შეიძლება განვითარდეს ფეტოტოქსიურობა და ნეონატალური ტოქსიურობა. მცირე ინფორმაციის მიხედვით არ არსებობს მტკიცებულება იმისა< რომ კალციუმის არხების ბლოკერები ახდენენ უარყოფით ზეგავლენას ნაყოფზე. მაგრამ არსებობს მშობიარობის გახანგრძლივების საშიშროება.

ლაქტაცია: არ არსებობს საკმარისი მონაცემები ლაქტაციის დროს ტელმისარტანის/ამლოდიპინის გამოყენების შესახებ და, შესაბამისად ამ კომბინაციის გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ლაქტაციის პერიოდში ჰიპოტენზიური მკურნალობის აუცილებლობისას გამოიყენება პრეპარატები უკეთ შესწავლილი უსაფრთხოების პროფილით ამ ჯგუფის პაციენტებში.

შეფუთვა

10 ტაბლეტი მოთავსებულია ბლისტერზე. 3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე ორიგინალ შეფუთვაში სინათლისაგან დაცულ და  ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.   

ვარგისობის ვადა:

2 წელი

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II - გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით

მწარმოებელი  

Celogen Generics Private Limited, ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო