ეტოკრია - ჰუმანითი

სავაჭროდასახელება

ეტოკრია-ჰუმანითი

საერთაშორისოარადაპატენტებულიდასახელება

ეტორიკოქსიბი

სამკურნალწამლოფორმა

შემოგარსული ტაბლეტები

შემადგენლობა

ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

ეტორიკოქსიბი         60 მგ / 90 მგ / 120მგ

ფარმაკოთერაპიულიჯგუფი

ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატიული საშუალება, კოქსიბები.

ათქ კოდი: M01AH05


ფარმაკოლოგიურითვისებები

ფარმაკოკინეტიკა

შეწოვა

პერორალურად მიღებული ეტორიკოქსიბი კარგად შეიწოვება. მისი აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის დაახლოებით 100%. 120მგ დღეში ერთჯერადი დოზირების შემდეგ, მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციები (საშუალო გეომეტრიული Cmax = 3.6 µგ/მლ) აღინიშნებოდა უზმოზე მიღებიდან დაახლოებით 1 საათში (Tmax). მრუდქვეშა ფართობის საშუალო გეომეტრიული (AUC0-24სთ) იყო 37.8 µგ•სთ/მლ. კლინიკური დოზირების ფარგლებში ეტორიკოქსიბის ფარმაკოკინეტიკა ხაზოვანია.  საკვებთან ერთად დოზირებას (საკვები ცხიმების დიდი რაოდნეობით შემცველობით) ზეგავლენა არ ჰქონდა შეწოვის ხარისხზე ეტორიკოქსიბის 120მგ დოზის მიღების შემდეგ. შეწოვის სიჩქარე შეიცვალა, ჩმახ შემცირდა 36%, ხოლო თმახ გაიზარდა 2 საათით. აღნიშნული მონაცემები კლინიკურად მნიშვნელოვანია. კლინიკურ კვლევებში, ეტორიკოქსიბი გამოიყენებოდა საკვებისაგან დამოუკიდებლად.

განაწილება

ეტორიკოქსიბი დაახლოებით 92%-ით უკავშირდება ადამიანის პლაზმის ცილებს 0.05-5მკგ/მლ კონცენტრაციების ფარგლებში. განაწილების მოცულობა წონასწორობის მდგომარეობაში (Vdss) ადამიანებში დაახლოებით იყო 120ლ.

ეტორიკოქსიბი კვეთს პლაცენტას ვირთაგვებში და ბოცვრებში და ჰემატოენცეფალურ ბარიერს ვირთაგვებში.

მეტაბოლიზმი

ეტორიკოქსიბი ინტენსიურად მეტაბოლიზდება, საწყისი ნივთიერების სახით  შარდში დოზის <1%-ით გამოყოფით. 6’-ჰიდროქსიმეთილ წარმოებულის მისაღებად მეტაბოლიზმის ძირითადი გზა კატალიზდება CYP ფერმენტებით. CYP3A4 ხელს უწყობს ეტორიკოქსიბის მეტაბოლიზმს ინ ვივო. ინ ვიტრო კვლევები უჩვენებენ, რომ CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 და CYP2C19–ს ასევე შეუძლიათ ძირითადი მეტაბოლური მექანიზმის კატალიზება, თუმცა მათი რაოდენობრივი როლი ინ ვივო შესწავლილი არ არის.

ადამიანებში გვხვდება ხუთი მეტაბოლიტი. ძირითადი მეტაბოლიტი არის ეტორიკოქსიბის 6’-კარბოქსილმჟავას წარმოებული, რომელიც მიიღება 6’-ჰიდროქსიმეთილ წარმოებული შემდგომი დაჟანგვით. არსებული ძირითადი მეტაბოლიტები ან არ ამჟღავნებენ მნიშვნელოვან აქტივობას ან მხოლოდ ცოგ-2 ინჰიბიტორების სახით სუსტად აქტიურები არიან. არც ერთი ამ მეტაბოლიდებიდან არ აინჰიბირებს ცოგ-1-ს

გამოყოფა

ეტორიკოქსიბის ერთჯერადი 25მგ რადიაქტიურად ნიშნული ინტრავენური დოზის შეყვანის შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში, რადიოაქტივობის 70% გამოიყო შარდში და 20% განავალში, ძირითადად მეტაბოლიტების სახით. 2%-ზე ნაკლები გამოიყო შეუცვლელი სახით.

ეტორიკოქსიბის გამოყოფა თითქმის ექსკლუზიურად ხდება მეტაბოლიზმის გზით, რასაც მოსდევს თირკმლისმიერი ექსკრეცია. ეტორიკოქსიბის წონასწორული კონცენტრაციები მიიღწევა 120მგ დღეში ერთეჯარი დოზირებიდან შვიდი დღის განმავლობაში, აკუმულაციის თანაფარდობით დაახლოებით 2, რაც ნახევრად დაშლის პერიოდის დაახლოებით 22 საათს შეესაბამება. 25 მგ ინტრავენური დოზირების შემდეგ პლაზმური კლირენსი სავარაიდოდ არის დაახლოებით 50 მლ/წთ.

პაციენტთაგანსაკუთრებულიჯგუფები

ხანდაზმულები: ფარმაკოკინეტიკა ხანდაზმულებში (≥ 65 წელი) ახალგაზრდების მსგავსია.

ასაკი: ეტორიკოქსიბის ფარმაკოკინეტიკა მამაკაცებსა და ქალებში მსგავსია.

ღვიძლისუკმარისობა: პაციენტებს ღვიძლის მსუბუქი დისფუნქციით (ჩაილდ პიუს მაჩვენებელი 5-6 ქულა), 60მგ ეტორიკოქსიბის მიღებისას დღეში ერთხელ, ჰქონდათ დაახლოებით 16%-ით უფრო მაღალი საშუალო AUC, ვიდრე ჯანმრთელ პირებში მკურნალობის იგივე რეჟიმის დროს. პაციენტებს ღვიძლის ზომიერი დისფუნქციით (ჩაილდ პიუს მაჩვენებელი 7-9 ქულა), 60მგ ეტორიკოქსიბის მიღებისას ყოველ მომდევნო დღეს, ჰქონდათ მსგავსი საშუალო AUC, როგორც ჯანმრთელ პირებს 60 მგ ეტორიკოქსიბის მიღებისას დღეში ერთხელ; დღეში ერთხელ 30მგ ეტორიკოქსიბი ამ პოპულაციაში არ შესწავლილა. პაციენტებში ღვიძლის მძიმე დისფუნქციით (ჩაილდ პიუს მაჩვენებელი ≥10 ქულა), კლინიკური თუ ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები არ მოიპოვება.

თირკმლისუკმარისობა: პაციენტებში თირკმლის ზომიერი ან მძიმე უკმარისობით და ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიით 120მგ ეტორიკოქსიბის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკა მნიშვნელოვნად არ განსხვავდებოდა ჯანმრთელი პირების ფარმაკოკინეტიკისაგან. ჰემოდიალიზი უმნიშვნელოდ უწყობს ხელს გამოყოფას (დიალიზის კლირენსი დაახლოებით 50 მლ/წთ).

პედიატრიულიპაციენტები: ბავშვებში (<12 წლის) ეტორიკოქსიბის ფარმაკოკინეტიკა არ შესწავლილა.

ფარმაკოკინეტიკურ კვლევამ (N=16), რომელიც მოზარდებში (12-17 წლამდე) ჩატარდა უჩვენა, რომ ფარმაკოკინეტიკა მოზარდებში 40-60კგ სხეულის წონით 60მგ ეტორიკოქსიბის დღეში ერთხელ დოზირებისას იგივე იყო უფროსებში 90მგ ეტორიკოქსიბის დღეში ერთხელ დოზირებისას. ბავშვებში ეტორიკოქსიბის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

ფარმაკოდინამიკა

მოქმედებისმექანიზმი

ეტორიკოქსიბი არის პერორალური, სელექციური ციკლოოქსიგენაზა-2-ის (ცოგ-2) ინჰიბიტორი, კლინიკური დოზირების ფარგლებში.

კლინიკური ფარმაკოლოგიური კვლევების მსვლელობისას, ეტორიკოქსიბის ტაბლეტები იწვევდნენ ცოგ-2-ის დოზა-დამოკიდებულ დათრგუნვას ცოგ-1-ის დათრგუნვის გარეშე დღეში 150 მგ დოზებზე. ეტორიკოქსიბი არ აინჰიბირებს კუჭის პროსტაგლანდინების სინთეზს და არ გააჩნია ზეგავლენა თრომბოციტების ფუნქციაზე.

ციკლოოქსიგენაზა პასუხისმგებელია პროსტაგლანდინების წარმოქმნაზე. არსებობს ორი იზოფორმა ცოგ-1 და ცოგ-2. ცოგ-2 არის ისეთი ფერმენტის იზოფორმა, რომელიც სტიმულირდება პრო-ანთებითი სტიმულებით და პასუხს აგებს ტკივილის, ანთების და ცხელების პროსტანოიდი მედიატორების სინთეზზე. ცოგ-2 მონაწილეობს ოვულაციაში, იმპლანტაციასა და არტერიული ხვრელის დახურვაში, არეგულირებს თირკმლის ფუნქციას და ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციებს (სიცხის ინდუქცია, ტკივილის აღქმა და კონიტიური ფუნქცია). ის ასევე მნიშვნელოვან როლს თამაშობს წყლულის შეხორცებაში. ცოგ-2 აღინიშნება ქსოვილებში კუჭის წყლულის ირგვლივ ადამიანებში, თუმცა მისი მნიშვნელობა წყლულის შეხორცებაში დადგენილი არ არის. 

ჩვენებები

ოსტეოარტჰრიტის, რევმატოიდული არტჰრიტის, მაანკილოზებელი სპონდილიტის, მწვავე პოდაგრულ ართრიტთან დაკავშირებული ნიშნებისა და ტკივილის სიმპტომური მოხსნისათვის. სელექციური ცოგ-2 ინჰიბიტორის დანიშვნის გადაწყვეტილების მიღება ეფუძნება პაციენტის საერთო რისკების შეფასებას.

მიღებისწესიდადანიშნულება

ეტორიკოქსიბი მიიღება პერორალურად, მიიღება საკვებთან ერთად ან საკვების გარეშე. სამკურნალო პრეპარატის ეფექტის დაწყება შეიძლება უფრო სწრაფი იყოს, როდესაც ეტორიკოქსიბი მიიღება საკვების გარეშე. ეს გასათვალისწინებელია, როდესაც აუცილებელია სწრაფი სიმპტომური ეფექტი.

ოსტეოართრიტი

რეკომენდებული დოზა არის 30მგ დღეში ერთხელ. ზოგიერთ პაციენტში სიმპტომების მოხსნის არასაკმარისი ეფექტით, დოზის მომატებამ 60 მგ-მდე დღეში შეიძლება გაზარდოს ეფექტურობა. თერაპიული ეფექტი მომატების არარსებობისას, საჭიროა სხვა თერაპიული ზომების მიღება.

რევმატოიდულიართრიტი

რეკომენდებული დოზა არის 90მგ დღეში ერთხელ.

მწვავეპოდაგრულიართრიტი

რეკომენდებული დოზა არის 120მგ დღეში ერთხელ. 120მგ ეტორიკოქსიბი გამოიყენება მხოლოდ მწვავე სიმპტომატური პერიოდისათვის. მწვავე პოდაგრულ ართრიტის კლინიკურ კვლევებში, ეტორიკოქსიბი გამოიყენებოდა 8 დღის განმავლობაში.

მაანკილოზებელისპონდილიტი

რეკომენდებული დოზა არის 90მგ დღეში ერთხელ.

დოზებმა, რომლებიც აღემატება რეკომენდებულ დოზებს თითოეული ჩვენებისთვის ან არ გამოავლინა დამატებით ეფექტურობა ან არ არის შესწავლილი. ამიტომ:

დოზა ოსტეოართრიტისათვის არ უნდა აღემატებოდეს 60მგ-ს დღეში.

რევმატოიდული ართრიტის და მაანკილოზებელი სპონდილიტის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 90მგ-ს დღეში.

მწვავე პოდაგრის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 120მგ-ს დღეში, შეზღუდული მკურნალობის მაქსიმუმ 8 დღით.

ფარმაკოკინეტიკურ კვლევამ (N=16), რომელიც მოზარდებში (12-17 წლამდე) ჩატარდა უჩვენა, რომ ფარმაკოკინეტიკა მოზარდებში 40-60კგ სხეულის წონით 60მგ ეტორიკოქსიბის დღეში ერთხელ დოზირებისას იგივე იყო უფროსებში 90მგ ეტორიკოქსიბის დღეში ერთხელ დოზირებისას. ბავშვებში ეტორიკოქსიბის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

ხანდაზმულები

ხანდაზმულებში დოზირების კორექცია საჭირო არ არის. სხვა სამკურნალო პრეპარატების მსგავსად, აუცილებელია სიფრთხილე ხანდაზმულ პაციენტებში.

პედიატრიული პაციენტები

ეტორიკოქსიბის გამოყენება უკუნაჩვენებია ბავშვებში და 16 წლამდე ასაკის მოზარდებში.

გვერდითიმოვლენები

შემდეგი გვერდითი მოვლენები აღინიშნებოდა უფრო მეტი სიხშირით, ვიდრე პლაცებოს დროს, პაციენტებში, ოსტეოართრიტით, რევმატოიდული ართრიტით, წელის ქრონიკული ტკივილით ან მაანკილოზებელი სპონდილიტით 30მგ, 60მგ ან 90მგ ეტორიკოქსიბით მკურნალობისას, 12 თვემდე პერიოდის განმავლობაში, ან MEDAL პროგრამის კვლევებში ან პოსტ-მარკეტინგულ პრაქტიკაში: 

[ძალიან ხშირი (≥ 1/10) ხშირი (≥ 1/100; <1/10) არახშირი (≥ 1/1000; <1/100); იშვიათი (≥ 1/10,000; <1/1,000) ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობია (შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემებით)]

ინფექციები:

არახშირი: გასტროენტერიტი, ზედა სასეუნთქი გზების ინფექციები, საშარდე გზების ინფექცია.

იმუნურისისტემისდარღვევები:

ძალიან იშვიათი: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებიმ ანგიოედემას ჩათვლით, ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები შოკის ჩათვლით.

მეტაბოლიზმიდაკვებისდარღვევები:

ხშირი: შეშუპება/სითხის შეკავება

არახშირი: მადის გაზრდა ან შემცირება, წონაში მატება.

ფსიქიატრიულიდარღვევები:

არახშირი: შფოთვა, დეპრესია, გონებრივი სიმახვილის დაქვეითება.

ძალიან იშვიათი: ცნობიერების აღრევა, ჰალუცინაციები.

ნერვულისისტემისდარღვევები:

ხშირი: თავბრუსხვავა, თავის ტკივილი.

არახშირი: დიზგევზია, უძილობა, პარესთეზია, ჰიპოსთეზია, ძილიანობა.

კუჭ-ნაწლავისდარღვევები:

ხშირი: გასტროინტესტინური დარღვევები (მაგ., მუცლის ტკივილი, მეტეორიზმი, გულძმარვა), დიარეა, დისპეფსია, დისკომფორტი ეპიგასტრიუმის არეში, გულისრევა.

არახშირი: მუცლის შებერილობა, მჟავა-რეფლუქსი, ნაწლავების მოძრაობის ცვლილება, ყაბზობა, პირის სიმშრალე, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული, გაღიზიანებული ნაწლავის სინდრომი, ეზოფაგიტი, პირის ღრუს წყლული, ღებინება, გასტრიტი.

ძალიანიშვიათი: პეპტიკური წყლული გასტროინტესტინური პერფორაციის და სისხლდენის ჩათვლით (ძირითადად ხანდაზმულებში).

კანისდაკანქვეშაქსოვილისდარღვევები:

ხშირი: ცხვირიდან სისხლდენა.

არახშირი: სახის შეშუპება, ქავილი, გამონაყარი.

ძალიან იშვიათი: ჭინჭრის ციება, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი.

თირკმლისადასაშარდეგზებისდარღვევები:

არახშირი: პროტეინურია.

ძალიან იშვიათი: თირკმლის უკმარისობა, ხშირად შექცევადი მკურნალობის შეწყვეტისას.

ზოგადიდარღვევებიდამოვლენებიშეყვანისადგილას:

ხშირი: ასთენია/სისუსტე, გრიპის მსგავსი დაავადება.

არახშირი: გულმკერდში ტკივილი.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან ნებისმიერი დამხმარე კომპონენტის მიმართ.

აქტიური პეპტიკური წყლული ან კუჭ-ნაწლავიდან აქტიური სისხლდენა.

ორსულობადალაქტაცია.

ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია (შრატის ალბუმინი <25 გრ/ლ ან ჩაილდ პიუს მაჩვენებელი 10).

თირკმლის კრეატინინის კლირენსი <30 მლ/წთ.

ბავშვებიდა 16 წლამდესასაკისმოზარდები.

ნაწლავების ანთებითი დაავადება.

გულის შეგუბებითი უკმარისობა (NYHA II-IV).

პაციენტები ჰიპერტენზიით, რომელთა არტერიული წნევა მუდმივად მომატებულია >140/90 mmHg და სათანადოდ ვერ კონტროლდება.

წამლებთანურთიერთქმედება

ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები

პერორალური ანტიკოაგულანტები: სუბიექტებში, რომლებიც ქრონიკულად იტარებენ ვარფარინით მკურნალობას, დღეში 120მგ ეტორიკოქსიბის მიღება დაკავშირებულია პროთრომბინის დროის საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) მომატება დაახლოებით 13%-ით.

შარდმდენები, აგფინჰიბიტორებიდაანგიოტენზინ II ანტაგონისტები: ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებებს შეუძლიათ შეამცირონ შარდმდენებისა და სხვა ანტჰიპერტენზიული პრეპარატების ეფექტი. ზოგიერთ პაციენტში თირკმლის დარღვეული ფუნქციით (მაგ., გაუწყლოებული პაციენტები ან ხანდაზმული პაციენტები თირკმლის დარღვეული ფუნქციით), აგფ ინჰიბიტორების ან ანგიოტენზინ II ანტაგონისტების გამოყენებამ ციკლო-ოქსიგენაზას მაინჰიბირებელ საშუალებებთან ერთად შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის ფუნქციის შემდგომი გაუარესება, თირკმლის მწვავე უკმარისობის ჩათვლით, რაც ხშირად შექცევადია.

აცეტილსალიცილისმჟავა:ჯანმრთელ მოხალისეებში ჩატარებულ კვლევაში, წონასწორობის მდგომარეობაში, 120მგ ეტორიკოქსიბი დღეში ერთხელ ზეგავლენას არ ახდენდა აცეტილსალიცილის მჯავას ანტი-ტრომბოციტულ აქტივობაზე (81 მგ დღეში ერთხელ). ეტორიკოქსიბის გამოყენება შეიძლება აცეტილსალიცილის მჟავასთან დოზებზე, რომლებიც გამოიყენება გულ-სიხლძარღვოვანი პროფილაქტიკისათვის (დაბალი დოზის აცეტილსალიცილის მჟავა).

ციკლოსპორინიდატაკროლიმუსი: მიუხედავად იმისა, რომ ეს ურთიერთქმედება არ არის შესწავლილი, ცისკლოსპორინის და ტაკროლიმუსის გამოყენებამ ნებისმიერი ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ პრეპარატთან ერთად შეიძლება გაზარდოს ციკლოსპორინის ან ტაკროლიმუსის ნეფროტოქსიური ეფექტი.

ფარმაკოკინეტიკურიურთიერთქმედებები

ეტორიკოქსიბის ეფექტი სხვა პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკაზე

ლითიუმი: ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები ამცირებენ ლითიუმის თირკმლებით ექსკრეციას და აქედან გამომდინარე ზრდიან ლითიუმის დონეს პლაზმაში. საჭიროების შემთხვევაში, აუცილებელია სისხლში ლითიუმის დონის კონტროლი და ლითიუმის დოზის კორექცია, კომბინირებისას და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მოხსნის დროს.

მეთოტრექსატი: ორმა კვლევამ გამოიკვლია 60, 90 ან 120მგ ეტორიკოქსიბის ეფექტი შვიდი დღის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ კვირაში ერთხელ მეთოტრექსატს დოზით 7.5 – 20 მგ რევმატოიდული ართრიტის. 60 და 90მგ ეტორიკოქსიბს ზეგავლენა არ აქვს მეთოტრექსატის პლაზმურ კონცეტრაციაზე თუ თირკმლის კლირენსზე.

პერორალურიკონტრაცეპტივები: 60 მგ ეტორიკოქსიბის გამოყენებისას 35მკგ ეთინილ ესტრადიოლისა (EE) და 0.5-1 მგ ნორეთინდრონი შემცველ პერორალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად 21 დღის განმავლობაში, იზრდებოდა EE-ს წონასწორობის მდგომარეობის AUჩ0-24 სთ 37%-ით. 120მგ ეტორიკოქსიბი მიღებული იგივე პერორალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად ან 12 სთ-იანი ინტერვალით, ზრდიდა EE-ს წონასწორობის მდგომარეობას AUჩ 0-24 სთ 50-60%-ით.

ჩანაცვლებითიჰორმონულითერაპია (HRT): 120მგ ეტორკოქსიბის მიღება ჩანაცვლებით ჰორმონულ თერაპიასთან ერთად (კონიუგირებული ესტროგენები (0.625 მგ პრემარინტი)) 28 დღის განმავლობაში ზრდიდა არაკონიუგირებული ესტრონი (41%), ექუილინის (76%) და 17β-ესტრადიოლის წონასწორობის მდგომარეობის AUC0-24 სთ. ეტორიკოქსიბის რეკომენდებული დოზების (30, 60 და 90 მგ) ეფექტი არ შესწავლილა.

პრედნიზონი/პრედნიზოლონი: წამლების ურთიერთქმედების შემსწავლელ კვლევებში, ეტორიკოქსიბს მნიშვნელოვანი კლინიკური ზეგავლენა პრენიზონის/პრედნიზოლონის ფარმაკოკინეტიკაზე არ ჰქონდა.

დიგოქსინი: ეტორიკოქსიბი 120 მგ დღეში ერთხელ 10 დღის განმავლობაში ჯანმრთელ მოხალისეებში არ ცვლიდა წონასწორობის პლაზმურ AUჩ0-24 სთ ან დიგოქსინის თირკმლისმიერ ელიმინაციას. აღინიშნებოდა დიგოქსინის ჩმახ გაზრდა (დაახლოებით 33%-ით). ეს მომატება ზოგადად არ არის მნიშვნელოვანი პაციენტების უმრავლესობისათვის. თუმცა, დიგოქსინის ტოქსიკურობის მაღალი რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში აუცილებელია ამის მონიტორინგი, როდესაც ეტორიკოქსიბი და დიგოქსინი ერთად გამოიყენება.

ეტორიკოქსიბის ეფექტი სულფოტრანსფერაზებით მეტაბოლიზებულ პრეპარატებზე ეტორიკოქსიბი არის სულფოტრანსფერაზას აქტივობის ინჰიბიტორი, განსაკუთრებით SULT1E1 და  ზრდის ეთინილ ესტრადიოლის კონცენტრაციებს შრატში. ეტორიკოქსიბის ეფექტი CYP იზოფერმენტების მეტაბოლიზებულ პრეპარატებზე ინ ვიტრო კვლევებზე დაფუძნებით, ეტორიკოქსიბი არ აინჰიბირებს ციტოქრომ P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ან 3A4-ს. ჯანმრთელ მოხალისეების კვლევაში, 120 მგ ეტორიკოქსიბის დღიური გამოყენება არ ცვლის ღვიძლის CYP3A4 აქტივობას, შეფასებული ერითრომიცინის სუნთქვითი სინჯით.

სხვაპრეპარატებისეფექტიეტორიკოქსიბისფარმაკოკინეტიკაზე

ეტორიკოქსიბის მეტაბოლიზმის ძირითადი მექანიზმი დამოკიდებულია CYP ფერმენტებზე. CYP3A4 ხელს უწყობს ეტორიკოქსიბის მეტაბოლიზმს ინ ვივო. ინ ვიტრო კვლევები უჩვენებენ, რომ CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 და CYP2C19 ასევე შეუძლიათ ძირითადი მეტაბოლური გზის კატალიზება, თუმცა მათი რაოდენობრივი მნიშვნელობა არ არის შესწავლილი ინ ვივო.

კეტოკონაზოლი: კეტოკონაზოლს, CYP3A4-ს ძლიერ ინჰიბიტორს, 400მგ დოზით დღეში ერთხელ 11 დღის განმავლობაში ჯანმრთელ მოხალისეებში, არ აქვს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი 60მგ ეტორიკოქსიბის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკაზე (AUC-ის მომატება 43%-ით).

რიფამპიცინი: ეტორიკოქსიბის გამოყენება რიფამპიცინთან, CYP ფერმენტების ძლიერ სტიმულატორებთან ერთად, იწვევდა ეტორიკოქსიბის პლაზმური კონცენტრაციის 65%-ით შემცირებას. ეს ურთიერთქმედება იწვევს სიმპტომების რეციდივს, ეტორიკოქსიბის გამოყენებისას რიფამპიცინთან ერთად.

ანტაციდები: ანტაციდები კლინიკურად მნიშვნელოვან ზეგავლენას არ ახდენენ ეტორიკოქსიბის ფარმაკოკინეტიკაზე.

განსაკუთრებულიმითითებანი

გასტროინტესტინური მოვლენები

კუჭ-ნაწლავის ზედა  განყოფილების გართულებები [პერფორაციები, წყლულები ან სისხლდენები (PUBs)], ზოგიერთი მათგანი ფატალური, აღინიშნებოდა პაციენტებში, ეტორიკოქსიბით მკურნალობისას.

ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებების მიღების დროს გასტროინტესტინური გართულებების განვითარების რისკის მქონე პაციენტებში, ხანდაზმულებში, პაციენტებში სხვა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებების ან აცეტილსალიცილის მჟავას თანმხლები გამოყენებისას ან პაციენტებში გასტროინტესტინური დაავადების (წყლულები ან სისხლდენები) ანამნეზით, მკურნალობის დროს სიფრთხილეა საჭირო.

გულსისხლძარღვოვანიმოვლენები

კლინიკური კვლევები ცხადჰყოფენ, რომ სელექციური ცოგ-2 ინჰიბიტორების ჯგუფი შეიძლება დაკავშირებული იყოს თრომბოზული მოვლენების რისკთან (განსაკუთრებით მიოკარდიუმის ინფარქტი და ინსულტი), პლაცებოსთან და ზოგიერთ ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებებთან შედარებით. ვინაიდან ეტორიკოქსიბის გულსისხლძარღვოვანი რისკები შეიძლება გაიზარდოს დოზის და ექსპოზიციის ხანგრძლივობის ზრდასთან ერთად, გამოიყენება ყველაზე მცირე ხანგრძლივობა და მინიმალური ეფექტური დღიური დოზა.

თირკმლისმხრივმოვლენები

თირკმლის პროსტაგლანდინებს შეუძლია კომპენსატორული როლი ითამაშონ თირკმლის პერფუზიის შენარჩუნებაში. ამიტომ, თირკმლის დარღვეული პერფუზიის პირობებში, ეტორიკოქსიბის გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს პროსტაგლანდინების წარმოქმნის შემცირება და მეორეს მხრივ, თირკმლის სისხლის დინების შემცირება, რითაც ირღვევა თირკმლის ფუნქცია. აღნიშნული ეფექტის განვითარების უფრო მაღალი რისკის ქვეშ მყოფი პაციენტები არიან ისინი, ვისაც მნიშვნელოვნად დარღვეული აქვს თირკმლის ფუნქცია, აქვს არაკომპენსირებული გულის უკმარისობა, ან ციროზი. ასეთ პაციენტებში აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის მონიტორინგი.

სითხის შეკავება, შეშუპება და ჰიპერტენზია

სხვა სამკურნალო პრეპარატების მსგავსად, რომლებიც აინჰიბირებენ პროსტაგლანდინების სინთეზს, ეტორიკოქსიბის გამოყენებისას პაციენტებში აღინიშნებოდა სითხის შეკავება, შეშუპება და ჰიპერტენზია. ყველა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატი, ეტორიკოქსიბის ჩათვლით, შეიძლება დაკავშირებული იყოს გულის შეგუბებითი უკმარისობის განვითარებასთან ან რეციდივთან.

ღვიძლისმხრივმოვლენები

ალანინ ამინოტრანსფერაზას (ალტ) ან/და ასპარტატ ამინოტრანსფერაზას (ასტ) მომატება (ნორმის ზედა ზღვარზე დაახლოებით სამჯერ ან მეტჯერ) აღინიშნებოდა პაციენტების დაახლოებით 1%-ში კლინიკურ კვლევებში 30, 60 და 90მგ დღეში ეტორიკოქსიბით ერთი წლის განმავლობაში მკურნალობისას.

ზოგადი

იმ შემთხვევაში, თუ მკურნალობის დროს, პაციენტს გაუარესდება ზემოთ აღწერილი ორგანოთა სისტემისაგან რომელიმე, უნდა იქნას მიღებული შესაფერისი ზომები და შეწყდეს ეტორიკოქსიბით მკურნალობა.

ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატის პოსტ-მარკეტინგული კვლევის დროს და ზოგიერთი სელექტიური ცოგ-2 ინჰიბიტორის გამოყენაბსთან დაკავშირებით ძალიან იშვიათად აღინიშნებოდა კანის მძიმე რეაქციები, ზოგიერთი მათგანი ფატალური, ექსფოლიაციური დერმატიტის, სტივენს-ჯონსონის სინდრომის და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის ჩათვლით. ეტორიკოქსიბი უნდა მოიხსნას კანზე გამონაყარის, ლორწოვანი დაზიანების ან ჰიპერმგრძნობელობის ნებისმიერი სხვა ნიშნის პირველივე გამოვლენისთანავე

ეტორიკოქსიბმა შეიძლება შენიღბოს ცხელება და ანთების სხვა ნიშნები. სიფრთხილეა საჭირო ეტორიკოსიბის კომბინირებისას ვარფარინთან ან სხვა პერორალურ ანტიკოაგულანტებთან.

ჭარბიდოზირება

კლინიკურ კვლევებში, ეტორიკოქსიბის 500 მგ-მდე ერთჯერადი დოზის 150მგ/დღეში მრავალჯერადი დოზირება, 21 დღის განმავლობაში არ იწვევდა მნიშვნელოვან ტოქსიკურობას. აღინიშნებოდა მწვავე ჭარბი დოზირება  ეტორიკოქსიბით, მიუხედავად ამისა შემთხვევათა უმრავლესობაში გვერდითი მოვლენები არ აღინიშნებოდა. ყველაზე ხშირად განვითარებული გვერდითი მოვლენა იყო ეტორიკოქსიბის უსაფრთხოების პროფილის შესაფერისი (მაგ., კუჭ-ნაწლავის მხრივ მოვლენები, გულის და თირკმლების მხრივ მოვლენები).

ჭარბი დოზირების შემთხვევაში, საჭიროა ჩვეულებრივი შემანარჩუნებელი ზომების მიღება, მაგ., კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან არა-შეწოვილი მასალის მოშორება, კლინიკური მონიტორინგი და საჭიროების შემთხვევაში შემანარჩუნებელი თერაპიის დაწყება.

ეტორიკოქსიბი არ დიალიზდება ჰემოდიალიზით; უცნობია გამოიყოფა თუ არა ეტორიკოქსიბი პერიტონეალური დიალიზით.

შეფუთვა:

10 ტაბლეტი ბლისტერში. 3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან  ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვისპირობები

ინახება არაუმეტეს 25°С ტემპერატურაზე, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილზე.

აფთიაქიდანგაცემისპირობები

რეცეპტით

ვარგისობისვადა

24 თვე

მწარმოებელი

MEPRO PHARMACEUTICALS PVT.LTD. (Unit – II), ინდოეთი

სავაჭროლიცენზიისმფლობელი

სს ,,ჰუმანითი ჯორჯია”, საქართველო