დიკლოფენაკი-ჰუმანითი

სავაჭრო სახელწოდება:

დიკლოფენაკი–ჰუმანითი

Diclofenac- HUMANTY

საერთაშორისო არაპატენტირებული სახელწოდება

დიკლოფენაკი

წამლის ფორმა:   სუპოზიტორია

შემადგენლობა:

ყოველი  სუპოზიტორია შეიცავს:

დიკლოფენაკ ნატრიუმს  100 მგ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანთების საწინააღმდეგო და ანტირევმატული, არასტეროიდული საშუალებები, ძმარმჟავას წარმოებულები და მონათესავე ნივთიერებები

ათქ კოდი: M01AB05 


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული თვისებები

დიკლოფენაკი არის არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო მედიკამენტი გამოხატული ანალგეზური და ანტიანთებითი თვისებებით. ის აინჰიბირებს პროსტაგლანდინ სინთეტაზას (ციკლოოქსიგენაზა). დიკლოფენაკი სწრაფად  და ინტენსიურად აბსორბირდება პერორალური, რექტალური და ინტრამუსკულური ადმინისტრირებისას. რექტალური ადმინისტრირების შემდეგ მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია და კონცენტრაცია დროის მრუდის ქვეშ არსებული არე სწორხაზოვან დამოკიდებულებაშია დოზაზე, როდესაც დოზის ინტერვალი მერყეობს შუალედში: 25–120მგ და არ არის დამოკიდებული მიღების გზაზე. ყველაზე მაღალი კონცენტრაციები შეიმჩნევა ღვიძლში, ნაღველში, თირკმელში, სისხლში, გულში და ფილტვებში (დალაგებულია კლების მიხედვით). ოსტეოართრიტითა და რევმატოიდული ართრიტით დაავადებულ პაციენტებში დიკლოფენაკის რაოდენობა სინოვიალურ სითხეში მაღალია პლაზმურ კონცენტრაციასთან შედარებით.

დიკლოფენაკი რაოდენობით ≥ 99.5 %, დაკავშირებულია პლაზმის ცილებთან, უმეტესად ალბუმინთან, დიკლოფენაკი მეტაბოლიზდება ღვიძლში, სადაც ხდება მისი კონიუგაცია. გამოიყოფა საშარდე და სანაღვლე გზებით სულფატური და გლუკურონიდული კონიუგატების სახით. დიკლოფენაკის მიღებული დოზის დაახლოვებით 90%  ორგანიზმში გამოიყოფა 96 საათის მანძილზე. შეუცვლელი მედიკამენტის ნახევარ–გამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1.2–1.8 საათს. რექტალური სანთლების ბიოშეღწევადობა ადმინისტრირების სხვა გზებთან შედარებით შეადგენს 96.4 %–ს.

ჩვენებები

მოზრდილებში

ნებისმიერი ხარისხის ტკივილისა და ანთების შემცირება სხვადასხვა მდგომარეობების დროს:

  • ართრიტები: რევმატოიდული ართრიტი, ოსტეოართრიტი, მაანკილოზებელი სპონდილიტი, მწვავე პოდაგრა.
  • მწვავე ჩონჩხ–კუნთოვანი დაავადებები: პერიართრიტი, ტენდინიტი, ტენოსინოვიტი, ბურსიტი
  • სხვა მტკივნეული მდომარეობები განპირობებული ტრავმით, მაგალითად მოტეხილობა, ამოვარდნილობა, დაჭიმულობა,ღრძობა, ასევე წელის ტკივილი, ორთოპედიული, კბილის და სხვა მცირე ქირურგიული პროცედურები

დიკლოფენაკის სანთლები 100მგ. არ არის ნაჩვენები პედიატრიული პაციენტებისათვის.

დოზირება და მიღების წესი

სანთლები მოწოდებულია რექტალური ადმინისტრირებისათვის. უნდა მოთავსდეს სწორ ნაწლავში ღრმად, რეკომენდებულია სანთლის ადმინისტრირება სწორი ნაწლავის დაცლის შემდგომ ( დეფეკაციის შემდგომ)

მოზრდილებში

დიკლოფენაკის სანთლები 100მგ მიიღება დღეში ერთჯერადად, უპირატესად ღამე. საჭიროების შემთხვევაში რეკომენდებულია კომბინირება დიკლოფენაკის  25მგ ან 50მგ  ტაბლეტებთან ან სანთლებთან, ისე რომ მაქსიმალურმა დღიურმა დოზამ არ გადააჭარბოს 150 მგ-ს.

ასაკოვან პაციენტებში:  ხანდაზმული პაციენტები იმყოფებიან სერიოზული გვერდითი მოვლენების რისკის ქვეშ. თუკი არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო საშუალებების გამოყენება აუცილებელია, უნდა გამოვიყენოთ უმცირესი ეფექტური დოზა, ყველაზე მცირე საჭირო დროის მანძილზე. საჭიროა პაციენტის მუდმივი მონიტორინგი გასტროინტესტინური სისხლდენის კონტროლისათვის.

თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: დიკლოფენაკი უკუნაჩვენებია თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. არ ჩატარებულა სპეციფიური კვლევები პაციენტების ამ ჯგუფში, შესაბამისად არ არსებობს დოზის კორექციის რეკომენდაციები. საჭიროა სიფრთხილე, როდესაც დიკოლფენაკი ეძლევა თირკმლის იოლი და საშუალოდ გამოხატული უკმარისობის დროს.

ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში: დიკლოფენაკი უკუნაჩვენებია ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. არ ჩატარებულა სპეციფიური კვლევები პაციენტების ამ ჯგუფში, შესაბამისად არ არსებობს დოზის კორექციის რეკომენდაციები. საჭიროა სიფრთხილე, როდესაც დიკოლფენაკი ეძლევა ღვიძლის იოლი და საშუალოდ გამოხატული უკმარისობის დროს.

უკუჩვენებები

  • მომატებული მგრძნობელობა ინდომეტაცინის და პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ.
  • არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო მედიკამენტები (აასმ)  უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომელთაც ანამნეზში გააჩნიათ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები (ასთმა, რინიტი, ანგიოშეშუპება ან ურტიკარია) იბუპროფენზე,  ასპირინზე ან სხვა არასტეროიდულ ანტი– ანთებით პრეპარატებზე.
  • აქტიური ან ანამნეზში არსებული პეპეტიკური წყლული/ჰემორაგია (ორი ან მეტი დროში განცალკავებული დადასტურებული წყლულის და სისხლდენის ეპიზოდი)
  • გულის მძიმე უკმარისობა, ღვიძლისა და თირკმლის უკმარისობა
  • ორსულობის მესამე ტრიმესტრი
  • პედიატრიული პაციენტები (14 წლის ასაკამდე)
  • ანამნეზში პროქტიტი, ჰემოროიდალური კვანძები ან რექტალური სისხლდენა
  • ანამნეზში გასტროინტესტინური სისხლდენა ან პერფორაცია, რომელიც დაკავშირებულია არასტეროიდული ანტიანთებითი პრეპარატების მიღებასთან.
  • გულის შეგუბებითი უკამრისობა (NYHA II-IV), გულის იშემიური დაავადება. პერიფერიული არტერიული დაავადებები და/ან ცერებროვასკულური დაავადებები

განსაკუთრებული მითითებები

ზოგადი: არასასურველი ეფექტების შემცირება შესაძლებელია პრეპარატის მინიმალური ეფექტური დოზის მიცემით, რაც შეიძლება მცირე ხნის მანძილზე.

გასტროინტესტინური სისტემა: გასტროინტესტინური სისხლდენა  და პერფორაცია (მათ შორის ფატალური) აღწერილია ნებისმიერი არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო პრეპარატით მკურნალობისას, მკურნალობის ნებისმიერ პერიოდში, წინმსწრები მოვლენების არსებობის ან არარსებობისას. გასტროინტესტინური სისხლდენისა და პერფორაციის რისკი მეტია პრეპარატის მაღალი დოზის მიღებისას,  ანამნეზში არსებული წყლულოვანი დაავადებისას, განსაკუთრებით თუ ის უკვე გართულებული  იყო სისხლდენით და პერფორაციით, ასევე რისკი მატულობს ხანდაზმულებში.

სიფრთხილე არის საჭირო, როდესაც პაციენტი ღებულობს ისეთ მედიკამენტს რომელიც თავისთავად ზრდის სისხლდენის რისკს, მაგალითად პერორალურ კორტიკოსტეროიდებს, ანტიკოაგულანტებს (მაგალითაად ვარფარინს), სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიურ ინჰიბიტორებს და ანტიაგრეგანტებს, მაგალითად ასპირინს. არასტეროიდული ანტიანთებითი პრეპარატები ინიშნება სიფრთხილით პაციენტებში გასტროინტესტინური დაავადებებით (წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება), რადგან შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს დაავადების გამწვავებას.

ღვიძლისმიერი ეფექტები: დიკლოფენაკი, ისევე როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო მედიკამენტები, შესაძლებელია იწვევდეს ღვიძლის ენზიმების ელევაციას. დიკლოფენაკით  ხანგრძლივი მკურნალობის დროს  საჭიროა ღვიძლის ფუნქციის რეგულარული მონიტორინგი.თუკი ღვიძლის ფუნქციური ტესტების მაჩვნებლები უარესდება და ვითარდება ღვიძლის დაავადების კლინიკური სურათი  საჭიროა დიკლოფენაკით მკურნალობის შეწყვეტა. შესაძლებელია განვითარდეს ჰეპატიტი პროდრომალური სიმპტომების გარეშე.

თირკმლისმიერი ეფექტები:  არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო პრეპარატებით, მათ შორის დიკლოფენაკით მკურნალობისას ადგილი ჰქონდა სითხის შეკავებას და შეშუპებას. შესაბამისად საჭიროა სიფრთხილე, როდესაც დიკლოფენაკი ეძლევა პაციენტებს გულისა და თირკმლის ფუნქციის დარღვევებით,არტერიული ჰიპერტენზიით, ასევე ხანდაზმულებს და პაციენტებს რომლებიც ღებულობენ შარდმდენებს ან სხვა სამედიცინო პრეპარატებს, რომელთაც შეუძლიათ მნიშვნელოვნად იმოქმედონ თირკმლის ფუნქციაზე.  

დერმატოლოგიური რეაქციები: არასტეროიდული ანტიანთებითი პრეპარატების მიღებისას იშვიათად აღწერილია კანის მხრივ რეაქციები ( მათ შორის ფატალური) : ექსფოლიატიური დერმატიტი, სტივენ-ჯონსონის სიდრომი, ტოქსიური ეპიდერმალური ნეკროლიზი.

სისტემური დაავადებები: სისტემური წითელი მგლურასა და შემაერთებელი ქსოვილის დაავადებების დროს არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო პრეპარატების მიცემისას იზრდება ასეპტიკური მენინგიტის განვითარების რისკი.

კარდიოვასკულური და ცერებროვასკულური ეფექტები: პაციენტებს  არაკონტორლირებული ჰიპერტენზიით, გულის შეგუბებითი უკმარისობით, პერიფერიული არტერიებისა და ცერებროვასკულური დაავადებებით დიკლოფენაკი ენიშნებათ მხოლოდ პაციენტის მდგომარეობის დეტალური შეფასების შემდეგ. ჰემატოლოგიური ეფექტები: დიკლოფენაკით პროლონგირებული მკურნალობისას,რეკომენდებულია სისხლის ფორმულის მონიტორინგი.

დიკლოფენაკი იწვევს თრომბოციტების შექცევად აგრაგაციას. პაციენტებში ჰემოსტაზის პრობლემებით ან ჰემატოლოგიური  დარღვევებით საჭიროა მონიტორინგი.

ანამნეზში არსებული ასთმა: პაციენტებში ასთმით, სეზონური ალერგიული რინიტით, ცხვირის ლორწოვანის შეშუპებით (ნაზალური პოლიპი), ფილტვის ქრონიკული ობსტრუქციული დაავადებით, ან რესპირატორული ტრაქტის ინფექციით, არასტეროიდულ ანთიანთებითი პრეპარატების მიღებისას ხშირია ასთმის  გამწვავება, კვინკეს შეშუპება ან ურტიკარია.

სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება:

შემდეგი ურთირთქმედებები დაფიქსირება პერორალურ და დიკოლფენაკის სხვა ფორმებსა და ქვევით ჩამოთვლილ მედიკამენტებს შორის.

ლითიუმი: მცირდებოდა ლითიუმის ელიმინაცია.  

დიგოქსინი: ერთდროული გამოყენებისას დიკლოფენაკმა შესაძლებელია გაზარდოს დიგოქსინის პლაზმური რაოდენობა. რეკომენდებულია დიგოქსინის დოზის მონიტორინგი. 

ანტი-ჰიპერტენზული პრეპარატები: შესაძლებელია აასმ-ის ადმინისტრირებისას შემცირდეს ამ პრეპარატების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი, შესაბამისად საჭიროა სიფრთხილე როდესაც, აასმ ინიშნება ალფა ადრენო ბლოკერებთან, აგფ ინჰიბიტორებთან, ბეტა ადრენო ბლოკერებთან, ანგიოტენზინ II რეცეპტორების ანტაგონისტებთან, ჰიდრალიზინთან და ნიფედიპინთან ერთად. ჰიპერკალიემიის მომატებული რისკი აღინიშნება, როდესაც აასმ ინიშნება აგფ ინჰიბიტორებთან ერთად. შარდმდენები: აასმ ამცირებს შარდმდენებისა და ანტიჰიპერტენზული მედიკამენტების ეფექტურობას. ამ კომბინაციისას მატულობს თირკმლის წვავე უკმარისობის რისკი, რომელიც შექცევადია.  შარდმდენები ზრიდან აასმ-ის ნეფროტოქსიურობას.

მედიკამენტები, რომლებიც იწვევენ ჰიპერკალიემიას: დიკლოფენაკის კოადმინისტრირება კალიუმის შემანარჩუნებელ დიურეტიკებთან, ციკლოსპორინთან, ტაკროლიმუსთან ან ტრიმეთოპრიმთან ასოცირებულია პლაზმაში კალიუმის მატებასთან, შესაბამისად საჭიროა კალიუმის მონიტორინგი.

ანტიკოაგულანტები და ანტიაგრეგანტები: საჭიროა სიფრთხილე რადგან ამ პრეპარატებთან დიკლოფენაკის კოადმინისტრირებისას მატულობს სისხლდენის რისკი. ისევე როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო საშუალებები, დიკლოფენაკი მაღალ დოზებში ახდენს თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბირებას. სხვა არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო პრეპარატები ციკლოოქსიგენაზა 2–ის სელექcიური ინჰიბიტორებისა და კორტიკოსტეროიდების ჩათვლით: დიკლოფენაკის ერთდროული გამოყენება სხვა არასტეროიდულ ანთების საწინაამღდეგო პრეპარატებთან ციკლოოქსიგენაზა 2–ის სელექციური ინჰიბიტორების ჩათვლით. ზრდის გასტროინტესტინური სისხლდენისა და წყლულის გაჩენის რისკს.

სეროტონინის უკუმიტაცების სელექციური ინჰიბიტორების კოადმინისტრირებისას აასმ-თან იზრდება გასტროინტესტინური სისხლდენის რისკი.

დიაბეტის საწინაამღდეგო საშუალებები:  დიკლოფენაკით მკურნალობის დროს აღწერილია  იზოლირებული შემთხვევები ჰიპოგლიკემიისა და ჰიპერგლიკემიისა, რის გამოც საჭიროა ანტიდიაბეტური პრეპარატების დოზირების შეცვლა.

მეტოტრექსატისა და დიკლოფენაკის კოადმინისტრირებისას მცირდება მეტოტრექსატის ელიმინაცია.

ციკლოსპორინთან ერთად დიკლოფენაკის ადმინისტრირებისას იზრდება ნეფროტოქსიურობის რისკი

ტაკროლიმუსისა და აასმ-ის კოადმინისტრირებისას იზრდება ნეფროტოქსიურობის რისკი.

ქინოლინის ჯგუფის ანტიბიოტიკებისა და აასმ კოადმინისტრირებისას იზრდება გულყრების განვითარების რისკი

ფენიტოინი: როდესაც ხდება დიკლოფენაკის კოადმინისტრირება ფენიტოინთან საჭიროა ფენიტოინის პლაზმური კონცენტრაციის მონიტორინგი, რადგან მოსალოდნელია მისი მატება.

კოლესტიპოლი და ქოლესთირამინი:ამ მედიკამენტებმა შესაძლებელია გამოიწვიონ დიკლოფენაკის აბსორციის შეფერხება. შესაბამისად დიკლოფენაკის მიცემა რეკომენდებულია ამ მედიკამენტებამდე ერთი საათით ადრე ან 4–6 საათით გვიან.

 საგულე გლიკოზიდები: აასმ იწვევს გულის უკმარისობის ეგზაცერბაციას, ამცირებს გლომერულოფილტრაციას, იწვევს პლაზმაში  გლიკოზიდების დონის მატებას.

მიფეპრისტონი: აასმ უნდა გამოვიყენოთ მიფეპრისტონის ადმინისტრირებიდან 8-12 დღეში, რადგან მან შეიძლება შეამციროს მიფეპრისტონის ეფექტურობა. 

 CYP2C9  პოტენციური ინჰიბიტორები:რეკომენდებულია სიფრთხილე, როდესაც დიკლოფენაკი ინიშნება  CYP2C9 პოტენციურ ინჰიბიტორებთან (მაგალითად ვორიკონაზოლთან), რადგან ამ დროს ხდება დიკლოფენაკის პლაზმური კონცენტრაციის მნიშვნელოვანი გაზრდა, დიკლოფენაკის მეტაბოლიზმის ინჰიბიციის გამო.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა:ორუსლობის პირველ და მეორე ტრიმესტრში დიკლოფენაკი ინიშნება მხოლოდ მკაფიოდ გამოხატული საჭროების დროს. თუკი პრეპარატი ინიშნება ქალებში, ორსულობის დაგეგვმის პერიოდში, ან ორსულობის პირველ და მეორე ტრიმესტრში, უნდა გამოვიყენოთ მინიმალური ეფექტური დოზა, რაც შეიძლება ხანმოკლე პერიოდის მანძილზე. მესამე ტრიმესტრის დროს, პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს:

ნაყოფის კარდიოპულმონური ტოქსიურობა, რენალური დისფუნქცია, რომელიც პროგრესირებს თირკმლის უკმარისობამდე.

ორსულობის მესამე ტრიმესტრში, პრეპარატის გამოყენებისას შესაძლებელია ადგილი ჰქონდეს სისხლდენის დროის პროლონგირებას, ანტი–აგრეგაციულ ეფექტს, რაც შეიძლება აღინიშნოს მცირე დოზების მიღების დროსაც, ასევე ადგილი აქვს საშვილოსნოს კუმშვადობის შემცირებას, რაც იწვევს მშობიარობის პროლონგირებას. შესაბამისად დიკლოფენაკის დანიშვნა უკუნაჩვენებია ორსულობის მესამე ტრიმესტრის დროს.

ლაქტაცია: ლიმიტირებული კვლევების ფარგლებში გამოვლინდა, რომ არასტეროიდული ანტი–ანთებითი მედიკამენტები მცირე კონცენტრაციით ხვდებიან დედის რძეში, შესაბამისად მათი მიღების დროს არ არის რეკომენდებული ძუძუთი კვება

ქალების ფერტილობა:  ისევე როგორც სხვა არასტეროიდული ანთების საწინაამღდეგო მედიკამენტები, დიკლოფენაკი ზეგავლენას ახდენს ქალების ფერტილობაზე და არ არის რეკომენდებული ქალებში, რომლებიც გეგმავენ ორსულობას.

გვერდითი მოვლენები

ხშირი გვერდითი მოვლენები  (≥ 1/100, <1/10):თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, გულისრევა, პირღებინება, დიარეა, დისპეპსია, მუცლის ტკივილი, შებერილობა, ანორექსია,ტრანსამინაზების მატება, გამონაყარი.

იშვიათი გვერდითი მოვლენები (≥1/10,000, <1/1000);  მომატებული მგრძნობელობა, ანაფილაქსიური რეაქცია. ძილიანობა. დაღლილობა, ასთმა, გასტრიტი, გასტროინტესტინური ჰემორაგია, დიარეა. მელენა, გასტოინტესტინური წყლული სისხლდენითა და პერფორაციით ან მათ გარეშე, ჰეპატიტი, სიყვითლე , ურტიკარია. ძალიან იშვიათი გვერდითი მოვლენები  (<1/10,000): თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია, აგრანულოციტოზი, ანგიონევროტული შეშუპება,დეზორიენტაცია, დეპრესია, ინსომნია, ღამის კოშმარები, გაღიზიანებადობა, ფსიქოტური დაავადებები, პარესთეზია, მეხსიერების პრობლემები, შფოთვა, ტრემორი, ასეპტიკური მენინგიტი, გემოვნების მოშლა, ცერებროვასკულური ინციდენტები, მხედველობის პრობლემები, სმენის პრბოლემები, ტკივილი გულმკერდის არეში, გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის ინფარქტი, ჰიპერტენზია, ჰიპოტენზია, ვასკულიტი, პნევმონიტი, კოლიტი, შეკრულობა, სტომატიტი, გლოსიტი, საყლაპავის დაავადებები, პანკრეატიტი, ელვისებრი ჰეპატიტი, ღვიძლის ნეკროზი, ღვიძლის უკმარისობა, ეგზემა, ერიტთემა, მულტიფორმული ერითემა, სტივენს–ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, ექსფოლიატიური დერმატიტი, თმების ცვენა, ფოტოსენსიტიურობა, პურპურა, პრურიტი, თირკმლის მწვავე უკმარისობა, ჰემატურია, პროტეინურია, ნეფროზული სინდრომი.

დოზის გადაჭარბება:

არ არსებობს დიკლოფენაკის დოზის გადაჭარბების ტიპიური სურათი. შესაძლებელია განვითარდეს თავის ტკივილი, გულისრევა, პირღებინება, ეპიგასტრალური ტკივილი, გასტროინტესტინური სისხლდენა, დიარეა, თავბრუსხვევა, დეზორიენტაცია, კომა, შუილი ყურებში. მძიმე მოწამვლის დროს შესაძლებელია განვითარდეს  თირკლმის და ღვიძლის მწვავე დაზიანება. საჭიროა სიმპტომატიური მკურნალობა. მოწამვლიდან ერთი საათის ფარგლებში შესაძლებელია აქტივირებული ნახშირის მიცემა, ასევე კუჭის ლავაჟი,

ვარგისობის ვადა

3 წელი

შეფუთვა

5 სუპოზიტორია მოთავსებულია სტრიპზე. 2 სტრიპი  გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის წესები

შეინახეთ ორიგინალ შეფუთვაში არაუმეტეს 25°С ტემპერატურაზე ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

აფთიაქიდან გაცემის რეჟიმი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი  - III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

მწარმოებელი

BLISS GVS PHARMA LTD., ინდოეთი

რეგისტრაციის სერტიფიკატის მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო