ლოპერამიდი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება

ლოპერამიდ-ჰუმანითი

LOPERAMIDE - HUMANITY

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება

ლოპერამიდი

დოზირების ფორმა

ჟელატინის მყარი  კაფსულები

შემადგენლობა

თითოეული ჟელატინის მყარი  კაფსულები შეიცავს:

ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდს  2.0მგ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი

ანტიდიარეული, ნაწლავთა ანთებისა და ინფექციის საწინააღმდეგო ანტიმიკრობული საშუალებები, ანტიპროპულსივები

ათქ კოდი: A07DA03


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოკინეტიკა

ლოპერამიდი ადვილად შეიწოვება ნაწლავიდან, მაგრამ თითქმის სრულიად გამოიყოფა და მეტაბოლიზდება ღვიძლის მიერ, სადაც ხდება მისი კონიუგაცია და გამოყოფა ნაღველში. ინტაქტური პრეპარატის მცირე რაოდენობა აღწევს სისტემურ ცირკულაციას. პიკური პლაზმური დონე მიიღწევა მკურნალობიდან 4 საათის შემდეგ, მაგრამ შეადგენს მიღებული დოზის თითქმის 0.3%.

ლოპერამიდის ნახევარგამოყოფის პერიოდი მამაკაცებში შეადგენს 10.8 საათს 9-14 სთ-ს დიაპაზონში. ვირთხებში ჩატარებული კვლევები დისტრიბუციის შესახებ ნაწლავის კედლის მიმართ მაღალი აფინურობის უპირატესობით გრძივი კუნთების ფენის სავალდებულო რეცეპტორებთან კავშირისთვის. გამოიყოფა ძირითადად არააქტიური კონიუგატის სახით ფეკალიებით.

ფარმაკოდინამიკა

ლოპერამიდი წარმოადგენს დიარეის საწინააღმდეგო საშუალებას, რომელიც უკავშირდება ნაწლავის კედელზე ოპიატურ რეცეპტორს. შედეგად აინჰიბირებს აცეტილქოლინის და პროსტაგლანდინების გამოთავისუფლებას და ამცირებს პერისტალტიკას  და ზრდის ნაწლავის შიგთავსის გადაადგილების დროს. ლოპერამიდი ზრდის ანალური სფინქტერის ტონუსს, ხელს უწყობს ფეკალური მასების შეკავებას და ფაღარათისა და დეფეკაციის გაიშვიათებას.

ისეთი ნივთიერებები, როგორიცაა სეროტონინი, აცეტილქოლინი და სხვა ქოლინერგული აგონისტები მიიჩნევიან დიარეის გამომწვევებად, რომლებიც ზრდიან უჯრედშიდა კალციუმის დონეებს. უჯრედშიდა კალციუმი კალმოდულინთან ერთად ააქტიურებს ადენილციკლაზას, რომელიც იწვევს უჯრედოვანი ციკლური ნუკლეოტიდების ხელახალ ზრდას, რის შედეგადაც იზრდება ქლორიდის განვლადობა. ლოპერამიდი აინჰიბირებს კალციუმ-კალმოდულინით განპირობებული ფერმენტების ფუნქციის ინ ვიტრო  გაძლიერებას 4 მიკრომოლზე ნაკლები კონცენტრაციებით. მოცემული მოქმედება არ უკავშირდება ლოპერამიდის ოპიატურ რეცეპტორებთან კავშირის თვისებებს.

კლინიკური გაუმჯობესება შეიმჩნევა პრეპარატის მიღებიდან 1-3 საათში.

ნაწლავის კედლის მიმართ მისი მაღალი აფინურობის და პირველადი გადასვლის ძლიერი მეტაბოლიზმის გამო ლოპერამიდი თითქმის არ აღწევს სისტემურ ცირკულაციას.

გამოყენების ჩვენებები

მოზრდილები

მწვავე დიარეას მართვისას, როგორც დამხმარე საშუალება წყალ-ელექტროლიტების სათანადო რაოდენობის მიღებით.

ნაწლავის ქრონიკულ ანთებით დაავადებასთან ასოცირებული დიარეის სიმპტომური  კონტროლის დროს, მაგ. კრონის დაავადება და წყლულოვანი კოლიტი სპეციფიურ ზომებზე დამატების სახით, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები და სულფასალაზინი. მოცემული მდგომარეობების დროს გამოყენებისას უნდა გახორციელდეს განსაკუთრებული მეთვალყურეობა.

პოსტ-ქირურგიული დიარეის კონტროლის დროს, ილეოსტომიის ჩათვლით, ხანმოკლე დამატებითი მკურნალობა.

ბავშვები

უწყვეტი დიარეის კონტროლის დროს იშვიათად გამოსაყენებლად სპეციალისტის მეთვალყურეობის ქვეშ.

ვინაიდან, უწყვეტი დიარეა შეიძლება იყოს სერიოზული მდგომარეობის მანიშნებელი, საჭიროა გამომწვევი მიზეზის დადგენა.

დოზირება და მიღების წესი

პაციენტებმა უნდა მიიღონ სითხის და ელექტროლიტების სათანადო რაოდენობა.

მწვავე დიარეა

მოზრდილები: რეკომენდებული საწყისი დოზაა 4მგ (2 კაფსულა) , შემდეგ 2მგ (ერთი კაფსულა) ნაწლავის ყოველი დაცლის შემდეგ.  სადღეღამისო დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 16მგ -ს (8 კაფსულა). კლინიკური გაუმჯობესება, როგორც წესი შეინიშნება 48 საათის განმავლობაში.

ბავშვები: ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდი არ არის რეკომენდებული 2 წლამდე ასაკის ბავშვებში. 2-5 წლის ბავშვებში (20კგ ან ნაკლები), უნდა მოხდეს არარეცეპტურული თხევადი ფორმულის გამოყენება; 6-12 წლის ბავშვებში გამოიყენება ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის კაფსულები ან სითხე. 2-12 წლის ბავშვებში მოცემულია რეკომენდებული საწყისი  დოზირების ცხრილი, როგორც კაფსულების ასევე სითხის:

პირველი დღის რეკომენდებული დოზები

2-5 წლის: (13-20კგ)                                      1მგ 3-ჯერ დღეში (3მგ დღეში)

6-8 წლის: (20-30კგ)                                      2მგ 2-ჯერ დღეში (4მგ დღეში)

8-12 წლის: (>30კგ)                                       2მგ 3-ჯერ დღეში (6მგ დღეში)

შემდგომი რეკომენდებული დოზები

მკურნალობის პირველი დღის შემდეგ, ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის რეკომენდებული შემდგომი დოზების (1მგ/10კგ სხეულის წონაზე) მიღება უნდა მოხდეს ნაწლავების დაცლის შემდეგ. საერთო დღიური დოზა არ უნდა აჭარბებდეს პირველი დღის რეკომენდებულ დოზებს.

ქრონიკული დიარეა

ბავშვები: მიუხედავად იმისა, რომ ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის შესწავლა მოხდა ბავშვების მცირე რაოდენობაში, რომელთაც აწუხებდათ ქრონიკული დიარეა, პედიატრიულ პოპულაციაში ქრონიკული დიარეას მკურნალობის თერაპიული დოზები არ დადგენილა.

მოზრდილები: საწყისი რეკომენდებული დოზაა 4მგ (2 კაფსულა) შემდეგ 2მგ (ერთი კაფსულა) ნაწლავების ყოველი დაცლის შემდეგ, ვიდრე არ შეჩერდება დიარეა, რომლის შემდეგაც ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის დოზები უნდა შემცირდეს ინდივიდუალური საჭიროების მიხედვით. მას შემდეგ, რაც დადგინდება ოპტიმალური დღიური დოზა , მისი მიღება უნდა მოხდეს ერთჯერადი ან გაყოფილი დოზის სახით.

საშუალო დღიური შემანარჩუნებელი დოზა კლინიკურ კვლევებში იყო 4-8 მგ (2-4 კაფსულა). იშვიათად გამოიყენებოდა 16მგ-ზე მეტი დოზა (8 კაფსულა). იმ შემთხვევაში, თუ კლინიკური გაუმჯობესება არ შეინიშნება 16მგ (8 კაფსულა) მიღების შედეგად 10 დღის განმავლობაში, მისი შემდგომი გამოყენებისას ვეღარ მოხერხდება სიმპტომების კონტროლი. ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის მიღება შეიძლება გაგრძელდეს, თუ დიარეის კონტროლი ვერ ხერხდება დიაეტით ან სპეფიციური მკურნალობით.

გამოყენება ხანდაზმულებში

ხანდაზმულებში არ არის საჭირო დოზის კორექცია.

თირკმლის უკმარისობა

არ არის საჭირო დოზის კორექცია თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

ღვიძლის უკმარისობა

ვინაიდან არ არსებობს ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, ლოპერამიდის გამოყენება სიფრთხილით უნდა მოხდეს მსგავს პაციენტებში პირველადი გადასვლის მეტაბოლიზმის შემცირების გამო.

გვერდითი მოვლენები

დოზის რეკომენდაციების და უკუჩვენებების დაცვის შემთხვევაში არ შეინიშნებოდა გვერდითი მოვლენების განვითარება, მისი ხანგრძლივი გამოყენების შემდეგაც კი.

ადგილი ჰქონდა შემდეგი სახის გვერდითი მოვლენების განვითარებას:

მგრძნობელობის რეაქციები (მაგ. კანზე გამონაყარი);

ყაბზობა და/ან მუცლის შებერილობა, ძალიან იშვიათად ასოცირებული ილეუსთან, განსაკუთრებით ისეთ შენთხვევებში, როდესაც არ ხდებოდა რეკომენდაციების გათვალისწინება.

უამრავი გართულება, რომლის გარჩევაც დიარეას სინდრომის სიმპტომებისგან რთულია, არის: მუცლის ტკივილი ან დისკომფორტი, გულისრევა და ღებინება, დაღლილობა, ძილიანობა და თავბრუსხვევა, პირის სიმშრალე.

უკუჩვენებები

  • ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის კაფსულები უკუნაჩვენებია პაციენტებში ლოპერამიდის ჰიდროლქორიდის ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის დროს
  • ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის კაფსულების მიღება დაუშვებელია პირველადი თერაპიის სახით:
  • მწვავე დიზენტერიის დროს, რომელიც ხასიათდება სისხლიანი განავლით და მაღალი ცხელებით
  • პაციენტებში მწვავე წყლულოვანი კოლიტით
  • პაციენტებში ბაქტერიული ენტეროკოლიტით, რომელიც გამოწვეულია ინვაზიური ორგანიზმებით, მათ შორისაა Salmonella, Shigella, და Campylobacter
  • პაციენტებში ფსევდომემბრანული კოლიტით, რომელიც ასოცირებულია ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკების მიღებასთან
  • ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის კაფსულების მიღება დაუშვებელია, როდესაც არ არის საჭირო პერისტალტიკის ინჰიბირება მნიშვნელოვანი გართულებების რისკის გამო, როგორიცაა ილეუსი, მეგაკოლონი და ტოქსიური მეგაკოლონი. უნდა შეწყდეს ლოპერამიდის გამოყენება ყაბზობის, მუცლის შებერილობის ან ილეუსის განვითარების შემთხვევაში.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

არაკლინიკურმა მონაცემებმა გამოავლინა, რომ ლოპერამიდი არის P-გლიკოპროტეინის სუბსტრატი. ლოპერამიდის (16მგ ერთჯერადი დოზა) ქინიდინთან ან რიტონავირთან ერთად გამოყენებისას, რომლებიც წარმოადგენენ P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორებს, იწვევდა ლოპერამიდის პლაზმური დონეების 2-3-ჯერ გაზრდას. P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორებთან კლინიკური კავშირი ლოპერამიდის რეკომენდებული დოზების მიღებისას უცნობია.

ლოპერამიდის (4მგ ერთჯერადი დოზა) გამოყენება ინტრაკონაზოლთან, CYP3A4 და P-გლიკოპროტეინის ინჰიბიტორთან ერთად იწვევდა ლოპერამიდის პლაზმური კონცენტრაციების 3-4-ჯერ გაზრდას. იმავე დღეს CYP3A4 ინჰიბიტორი, გემფიბროზილი ზრდიდა ლოპერამიდის დონეს 2-ჯერ. იტრაკონაზოლის და გემფიბროზილის კომბინაცია იწვევდა ლოპერამიდის პიკური პლაზმური კონცენტრაციების ზრდას 4-ჯერ და საერთო პლაზმურ ექსპოზიციას 13-ჯერ. მოცემული ზრდა არ ასოცირდებოდა ცენტრალურ ნერვულ სისტემასთან დაკავშირებულ ეფექტებთან ფსიქომოტორული ტესტების შედეგად (მაგ. ძილიანობა და ციფრული სიმბოლოების ჩანაცვლებითი ტესტი). ლოპერამიდის (16მგ ერთჯერადი დოზა) და კეტოკონაზოლის კომბინაცია იწვევდა ლოპერამიდის პლაზმური კონცენტრაციების ზრდას 5-ჯერ. ეს ზრდა არ ასოცირდებოდა ფარმაკოდინამიკური ეფექტების ზრდასთან პუპილომეტრით გაზომვისას. პერორალურ დესმოპრესინთან ერთად მიღებისას იზრდებოდა დესმოპრესინის პლაზმური კონცნტრაციები 3-ჯერ სავარაუდოდ კუჭ-ნაწლავის მოტორიკის შენელების გამო. იმავე ფარმაკოლოგიური თვისებების მქონე პრეპარატების მიღებისას მოსალოდნელია ლოპერამიდის ეფექტის გაძლიერება და იმ პრეპარატების ეფქტურობის შემცირება, რომლებიც აძლიერებენ კუჭ-ნაწლავის შემადგენლობის ტრანზიტს.

განსაკუთრებული გაფრთხილებები

ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდი არ გამოიყენება მწვავე დიზენტერიის დროს, რომელიც ხასიათდება სისხლიანი განავალით და მაღალი ცხელებით. დიარეის დროს შესაძლებელია სითხის და ელექტროლიტებისგან გამოფიტვა. მსგავს შემთხვევებში, აუცილებელია სითხის და ელექტროლიტების მიღება. ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის მიღება არ უშლის ხელს სითხის და ელექტროლიტების თერაპიას. ზოგიერთ პაციენტში მწვავე წყლულოვანი კოლიტის დროს, ასევე ფსევდომემბრანული კოლიტის დროს, რომელიც ასოცირებულია ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკებთან , ნივთიერებები, რომლებიც აინჰიბირებენ ნაწლავების მოტორიკას ან ნაწლავების შიგთავსის ტრანზიტის დროს, შეინიშნებოდა ტოქსიური მეგაკოლონის განვითარება. ლოპერამიდის თერაპია უნდა შეწყდეს მუცლის შებერილობის, ყაბზობის ან ილეუსის განვითარების დროს. ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის მიღება დიდი სიფრთხილით უნდა მოხდეს მცირე ასაკის ბავშვებში  მოცემულ ასაკობრივ ჯგუფში პასუხის დიდი განსხვავებულობის გამო. დეჰიდრატაციამ, განსაკუთრებით მცირე ასაკის ბავშვებში, შესაძლებელია გავლენა მოახდინოს ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის მიმართ პასუხზე.

სიფრთხილის ზომები

მწვავე დიარეას დროს, თუ არ შეინინშნება კლინიკური გაუმჯობესება 48 საათის განმავლობაში, ლოპერამიდის ჰიდროქლორიდის გამოყენება უნდა შეწყდეს. უნდა მოხდეს ღვიძლის დისფუნქციის მქონე პაციენტების მონიტორინგი ცენტრალური ნერვული სიმპოტმების ტოქსიურობის ნიშნების გამოსავლენად პირველადი გადასვლის ბიოტრანსფორმაციის არსებობის გამო.

ინფორმაცია პაციენტებისთვის

ორი დღის შემდეგ მდგომარეობის არგაუმჯობესების, ან სისხლიანი განავალის ან მაღალი ცხელების არსებობის შემთხვევაში, პაციენტებმა უნდა მიმართონ ექიმს.

ჭარბი დოზირება

სიმპტომები: ჭარბი დოზირების შემთხვევაში (ჭარბი დოზირების ჩათვლით ღვიძლის დისფუნქციის გამო), შესაძლებელია განვითარდეს ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვა (სტუპორი, კოორდინაციის დარღვევები, ძილიანობა, მიოზი, კუნთების ჰიპერტონია, სუნთქვის დათრგუნვა) და ილეუსი. ბავშვები მეტად მგრძნობიარენი არიან ცნს-ს ეფექტების მიმართ ვიდრე მოზრდილები.

მკურნალობა: ჭარბი დოზირების სიმპტომების შემთხვევაში, უნდა მოხდეს ნალოქსონის მიღება ანტიდოტის სახით. ლოპერამიდის მოქმედების ხანგრძლივობა მეტია ნალოქსონზე (1-3 საათი). შესაძლებელია დაინიშნოს ნალოქსონის განმეორებითი მკურნალობა. ამიტომ, საჭიროა პაციენტების მონიტორინგი 48 საათის განმავლობაში, იმისათვის რომ გამოვლიდნეს შესაძლო ცნს-ს დათრგუნვა.

წამლის ფორმა და შეფუთვა

ბლისტერი 10 კაფსულით და 3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები

ინახება არაუმეტეს 25˚С ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა

36 თვე

აფთიაქიდან გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი  -  III ჯგუფი, გაიცემა რეცეპტის გარეშე

მწარმოებელი

WINDLAS HEALTHCARE PVT., ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო