ამიტრიპტილინი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება

ამიტრიპტილინი-ჰუმანითი

საერთაშორისო არაპატენტირებული სახელწოდება

ამიტრიპტილინი

დოზირების ფორმა:

შემოგარსული ტაბლეტები

შემადგენლობა:

ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

აქტიურ ნივთიერებას - ამიტრიპტილინის ჰიდროქლორიდს - 25 მგ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

ფსიქოანალეფსიური საშალებები, მონოამინების არასელექციური ინჰიბიტორები.

ათქ კოდი: N06AA09


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ამიტრიპტილინი არის ტრიციკლური ანტიდეპრესანტი, მას გააჩნია გამოხატული ანტიქოლინერგული და სედატიური ეფექტი, ის ახდენს ნერვული დაბოლობების მიერ ნორადრენალინისა და სეროტონინის უკუმიტაცების პრევენციას და შესაბამისად მათ ინაქტივაციას. ამიტრიპტილინი სწრაფად აბრსორბირდება გასტროინტესტინური ტრაქტიდან, მისი პიკური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღწევა 6 საათში პერორალური ადმინისტრირებიდან. ვინაიდან ამიტრიპტილინი ამცირებს გასტროინტესტინური გამავლობის დროს, მისი შეწოვა შეიძლება იყოს ნელი, განსაკუთრებით მაღალი დოზების პირობებში. ანტიდეპრესიული აქტივობა იწყება 2-3 კვირაში. ამიტრიპტილინი ინტენსიურად დემეთილირდება ღვიძლში აქტიურ პირველად მეტაბოლიტამდე ნორტრიპტილინამდე. ამიტრიპტილინი და ნორტრიპტილინი ფართოდ ნაწილდებიან სხეულში, ინტენსიურად უკავშირდებიან პლაზმურ და ქსოვილოვან პროტეინებს. სავარაუდო ნახევარ-დაშლის პერიოდი არის 9-25 საათი, რაც მნიშვნელოვნად იზრდება დოზის გადაჭარბების დროს. ამიტრიპტილინისა და ნორტრიპტილინის კონცენტრაციას ახასიათებს ინდივიდუალური ვარიაბელურობა და არ არსებობს მარტივი კორელაცია თერაპიულ პასუხს შორის.

ჩვენებები:

  • დეპრესია, განსაკუთრებით როდესაც საჭიროა სედაცია.
  • შერეული ემოციური და ქცევთი მოშლილობები .
  • ღამის ენურეზი 6 წლისა და მეტი ასაკის ბავშვებში, როდესაც ორგანული პათოლოგია გამორიცხულია.
  • კვებითი დაავადებები( ბულემია,ანორექსია)
  • ქრონიკული ტკივილის სინდრომი, ნეიროპათიული ტკივილი, შაკიკის ტიპის თავის ტკივილის პრევენცია.

უკუჩვენებები

  • მომატებული მგრძნობელობა ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების ან მედიკამენტის რომელიმე შემადგენელი კომპონენტის მიმართ.
  • უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებიც მიმდინარე პერიოდში ღებულობენ მონოამინოოქსიდაზას ინჰიბიტორებს ან ღებულობდნენ მათ უკანასკნელი ორი კვირის განმავალობაში.  
  • რეკონვალესცენციის პერიოდი მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომ
  • არითმიები, განსაკუთრებით გულის ბლოკადა ნებისმიერი ხარისხის.
  • მანია
  • ღვიძლის მძიმე დაავადებები
  • ლაქტაცია
  • 6 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვები
  • პორფირია
  • გულის შეგუბებითი უკმარისობა
  • კორონარული არტერიების დაავადებები
  • ერთდროული გამოყენება იმ მედიკამენტებთან,რომლებიც ახანგრძლივებენ QT ინტერვალს, მაგალითად, ამიოდარონი, ტერფენადინი, ასტემიზოლი, პიმოზიდი, თიორიდაზინი და სოტალოლი.  

დოზირება და მიღების წესი

მოზრდილები

საწყისი დოზა:

ჩვეულებრივ ინიშნება 75 მგ. დღეში გაყოფილი რამოდენიმე მიღებაზე ან ერთ მიღებაზე ძილის წინ. დოზის თანდათანობით მატება შეიძლება მოხდეს არა უმეტეს 150 მგ-დე დღის მანძილზე. დამატებითი დოზის მიცემა უნდა ხდებოდეს  საღამოს ან ძილის წინ.

ამიტრიპტილინის სედატიური ეფექტი ვითარდება სწრაფად, მაშინ როდესაც ანტიდეპრესიული ეფექტი ვითარდება მკურნალობის დაწყებიდან 3 ან 4 დღეში და საჭიროებს 30 დღეს ადექვატური ეფექტის მიღწევამდე.

შემანარჩუნებელი დოზა:

ძირითადად შემანარჩუნებელი დოზა არის 50-100 მგ. დღეში. სრული დოზა შეიძლება მიეცეს ერთჯერადად საღამოს საათებში ან ძილის წინ. როდესაც მიღწეულია დამაკმაყოფილებელი გაუმჯობესება, ამიტრიპტილინის დოზა უნდა შევამციროთ მინიმალურ დოზამდე, რომელიც შეინარჩუნებს გაუმჯობესებულ მდგომარეობას. შემანარჩუნებელი თერაპია უნდა გაგრძელდეს სამი თვის ამ მეტი დროის მანძილზე, რათა შემცირებული იყოს რელაფსის ალბათობა.

 ხანდაზმულები: 

ზოგადად  ასეთ ასაკობრივ ჯგუფში რეკომენდებულია უფრო მცირე დოზები. საწყისი დოზა არის 10-25 მგ სამჯერ დღეში, დოზის შემდგომი ზრდა ხდება ნელა. ხანდაზმულებში დღიური დოზა  50 მგ. შესაძლებელია იყოს დამაკმაყოფილებელი თუკი პაციენტი ვერ იტანს უფრო მაღალ დოზას. დღიური დოზა  შესაძლებელია  გავყოთ რამოდენიე მიღებაზე, ასევე მივცეთ ერთჯერადად ძილის წინ.

შაკიკის ტიპის თავის ტკივილის პროფილაქტიკა, ქრონიკული ტკივილი, ნეიროპათიული ტკივილი:

12,5-25 მილიგრამიდან 100მგ.დე დღიურად ( დოზის მაქსიმუმი ეძლევა საღამოს ან ძილის წინ).

პედიატრიული პაციენტები:

არ არის რეკომენდებული დეპრესიის მკურნალობისათვის  16 წლამდე ასაკის ბავშვებში, კლინიკური გამოცდილების არარსებობის გამო.

ენურეზი: 6-10 წლის ასაკის ბავშვებისათვის რეკომენდებულია 10-20 მგ.დღეში, მაშინ როდესაც 11-16 წლის ასაკში 25 მგ. დღეში. მკურნალობის დაწყებადმე  საჭიროა ეკგ-ს კონტროლი, რათა გამორიცხული იყოს გახანგრძლივებული  QT ინტერვალის არსებობა. დოზის გაზრდა უნდა ხდებოდეს თანდათანობით. საწყისი მკურნალობის კურსი შეადგენს 3 თვეს, თუკი საჭიროა მკურნალობის კურსის გამეორება, ყოველ სამ თვეში საჭიროა სამედიცინო შემოწმება. მკურნალობის შეწყვეტისას ამიტრიპტილინის დოზის შემცირება უნდა ხდებოდებს თანდათანობით. 

განსაკუთრებული სიფრთხილე

ასაკოვანი პაციენტები განსაკუთრებით მგძნობიარენი არიან ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების გვერდითი მოვლენების მიმართ, შესაბამისად ამ ჯგუფის პაციენტებში უნდა გამოვიყენოტ უფრო მცირე დოზა, განსაკუთრებით ინიციალური თერაპიის დროს.

ჰიპონატრიემია ასოცირებულია ნებისმიერი ტიპის ანტიდეპრესანტის მოხმარებასთან და აუცილებად  უნდა გავითვალისწინოთ მისი არსებობის შესაძლებლობა, როდესაც პაციენტს, რომელიც ღებულობს ანტიდეპრესანტს უნვითარდება თავბრუსხვევა, ცნობიერების დარღვევა და გულყრები.

ამიტრიპტილინი უნდა გამოვიყენოთ სიფრთხილით პაციენტებში ეპილეფსიით, ასევე ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით და ფეოქრომოციტომით. ატროპინის მსგავსი მოქმედების გამო, ამიტრიპტილინი სიფრთხილთ გამოიყენება პაციენტებში შარდის შეკავებით, პროსტატის ჰიპერტროფიით, დახურულ-კუთხოვანი გლაუკომით ან მომატებული ინტრაოკულარული წნევით.

პაციენტები კარდიოვასკულური ინციდენტებით, ჰიპერთირეოიდიზმით და ასევე ის პაციენტები, რომლებიც ღებულობენ თიროიდულ მედიკამენტებს, ანტიქოლინერგულ საშუალებებს,  საჭიროებენ მჭიდრო მონიტორინგს და   მედიკამენტების დოზის ფრთხილ კორექციას.  აღწერილია QT ინტერვალის პროლონგირებისა და არითმიების შემთხვევები. სიფრთხილე არის საჭირო პაციენტებში გამოხატული ბრადიკარდიით, ან პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ QT-ინტერვალის გამახანგრძლივებელ მედიკამენტებს.სისხლში გლუკოზის რაოდენობა შესაძლებელია შეიცვალოს დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში.

როდესაც ამიტრიპტილინი გამოიყენება შიზოფრენიის დეპრესიული კომპონენტის სამკურნალოდ, მან შეიძლება მოახდინოს ფსიქოტური სიმპტომების აგრევაცია. მანიაკალურ-დეპრესიული სინდრომის დროს, ხდება მანიაკალური ფაზის მიმართულებით  პაციენტის გადანაცვლება, შესაძლებელია გამწვავდეს პარანოიდალური ილუზია, აგრესიით ან აგრესიის გარეშე. ასეთ შემთხვევაში შესაძლებელია მკურნალობას დაემატოს ტრანკვილიზატორები, ან შემცირდეს ამიტრიპტილინის დოზა.

დეპრესიის მკურნალობის დროს, სანამ მიღწეული იქნება მნიშვნელოვანი რემისია, არსებობს სუიციდის რისკი, შესაბამისად პაციენტები საჭიროებენ მონიტორინგს.

თუკი შესაძლებელია ამიტრიპტილინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს ქირურგიულ ჩარევამდე რამოდენიმე დღით ადრე. თუკი საჭიროა გადაუდებელი ქირურგიული ჩარევა, ანესთეზიოლოგს უნდა ეცნობოს ამიტრპტილინის მიღების თაობაზე, რადგან ანესთეზია ზრდის ჰიპოტენზიისა და არითმიის რისკს. ანტიდეპრესანტებით მკურნალობის სწრაფი შეწყვეტა 8 კვირის ან მეტი დროის მანძილზე მკურნალობის ფონზე, იწვევს მედიკამენტის მოხსნის სიდრომს.

სუიციდი/სუიციდური აზრები ან კლინიკური გაუარესება.

დეპრესია ასოცირებულია სუიციდური იდეების მზარდ რისკთან, ასევე თვითდაზიანებასთან და სუიციდთან. რისკი გრძელდება მნიშვნელოვანი რემისიის მიღწევამდე. პლაცებო კონტროლირებადი კვლევების მეტაანალიზმა, რომელიც შეისწავლიდა ფსიქიატრიული დაავადებების მქონე მოზრდილების მკურნალობას ანტიდეპრესანტებით,  გვიჩვენა, რომ პლაცებოსთან შედარებით სუიციდის მომატებული რისკი არსებობს  25 წლამდე  პაციენტებში.  

ენურეზი: აუცილებელია ეკგ კვლევა ამიტრიპტილინით  თერაპიის დაწყებამდე, რათა გამორიცხული იყოს პროლონგირებული  QT სინდორმის არსებობა.

ამიტრიპტილინი ენურეზის სამკურნალოდ არ უნდა გამოვიყენოთ ანტიქოლინერგულ მედიკამენტებთან ერთად. 

სუიციდურ აზრებსა და ქცევას შეიძლება დგილი ჰქონდეს ანტიდეპრესანტებით მკურნალობის დასაწყისში, მიუხედავად ნოზოლოგიისა, რომელსაც ვმკურნალობთ, შესაბამისად ნებისმიერ შემთხვევაში, მათ შორის ენურეზის მკურნალობისას, საჭიროა სიფრთხილის ზომები.

ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან

ალკოჰოლი: ამიტრიპტილინი აძლიერებს ალკოჰოლის ეფექტს.

ალფა 2 ადრენორეცეპტორების სტიმულატორები : აპრაკლონიდინთან და ბრიმონიდინთან ერთად ამიტრიპტილინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული  

ანესთეზია: არითმიებისა და ჰიპოტენზიის რისკი მატულობს

ანალგეტიკები:  ნეფოპამთან  ერთად  გამოყენებისას იზრდება ანტიქოლინერგული გვერდითი ეფექტები. მორფინთან ერთად ამიტრიპტილინის გამოყენებისას მატულობს ანალგეზია, ტრამადოლთან ერთად კი მატულობს ცნს-ის მხრიდან გამოხატული გვერდითი მოვლენები.

ანტიარითმული პრეპარატები, რომლებიც ახანგრძლივებენ   QTინეტრვალს: ამიოდარონი, დისოპირამიდი, პროკაინამიდი, პროპაფენონი და ქუინიდინი არ უნდა დავნიშნოთ ამიტრიპტილინთან ერთად, რადგან იზრდება   QT  ინტერვალის და  პირუეტის ტიპის არითმიის განვითარების რისკი.

ანტიბაქტერიული მედიკამენტები: ანტიდეპრესანტების კონცენტრაცია მცირდება რიფამპიცინის გამოყენებისას, მოქსიფლოქსაცინთან ერთად გამოყენებისას იზრდება პარკუჭოვანი არითმიერის რისკი.

ანტიქოლინერგული მედიკამენტები: ვლინდებ ა მკვეთრი ანტიქოლინერგული ეფექტები ამ პრეპარატების ამიტრიპტილინთან კოადმინისტრირების დროს, რაც გამოიხატება პარალიზურ ილეუსში, შარდის შეკავებაში, ან მწვავე გლაუკომაში, გასაკუთრებით ასაკოვან პაციენტებში.

ანტიკოაგულანტები: ამიტრიპტილინი ზრდის ან ამცირებს ანტიკოაგულანტების აქტივობას.

ანტიდეპრესანტები: მონოამინოოქსიდაზას ინჰიბიტორებს აქვთ ამიტრიპტილინის პოტენცირების ეფექტი. საჭიროა მაო-ს ინჰიბიტორების მიღებიდან გასული იყოს 14 დღე, იმისათვის რომ დავიწყოთ მკურნალობა ამიტრიპტილინით. ფლუქოსეტინთან ერთად გამოყენებისას საჭიროა ფლუოქსეტინის პლაზმური დონის კონტროლი. სიფრთხილე არის საჭირო რებოქსეტინთან გამოყენების დროს.

ტრიციკლური ანტიდეპრესანტებით მკურნალობის შეწყვეტისას მოკლობემიდით მკურნალობის დაწყება შეიძლება მხოლოდ ერთ კვირაში.      

ანტიეპილეფსიური მედიკამენტები: კარბამაზეპინი ამცირებს ამიტრიპტილინის ანტიდეპრესიულ ეფექტს. სოდიუმის ვალპროატი ზრდის ამიტრიპტილინის პლაზმურ კონცენტრაციას.

ანტიმიკოზური პრეპარატები: ფლუკონაზოლი ზრდის ამიტრიპტილინის პლაზმურ კონცენტრაციას, ასევე ახანგძლივებს QT  ინტერვალს

ანტიჰიპერტენზიული მედიკამენტები : ამიტრიპტილინმა შესაძლებელია შეამციროს გუანეთიდინის, ბეტანიდინის და კლონიდინის ეფექტი, ამიტრიპტილინის სწრაფი შეწყვეტა იმ პაციენტებში, რომლებიც სტაბილიზებულნი არიან პროსტაგლანდინების მაბლოკირებელი აგენტების ფონზე, შესაძლებელია იწვევდეს სერიოზულ ჰიპოტენზიას.

ანტიფსიქოტური მედიკამენტები:  QT ინტერვალის პროლონგირებისა და პირუეტის ტიპის არითმიის განვითარების რისკი მატულობს  სერტინდოლით, პიმოზიდით და თიორიდაზინით მკურნალობის დროს.  

ანტივირუსული პრეპარატები: პროტეაზას ინჰიბიტორები, რიტონავირი, შესაძლებელია ზრდიდეს ამიტრიპტილინის პლაზმურ კონცენტრაციას,

ანქსიოლიტიკები და ჰიპნოტიკები: იმატებს სედაციის ხარისხი.

ბარბიტურატები და ცენტრალური ნერვული სისტემის დეპრესანტები:ამცირებენ ამიტრიპტილინის ანტიდეპრესიულ მოქმედებას.

ბეტა-ბლოკერები: QT ინტერვალის პროლონგირებისა და პირუეტის ტიპის არითმიის განვითარების რისკი მატულობს სოტალოლთან კოადმინისტრირებისას.

ცნს სტიმულანტები: მეთილფენიდატი ზრდის ამიტრიპტილინის ანტიდეპრესიულ მოქმედებას.

დიურეტიკები: პოსტურალური ჰიპოტენზიის რისკი.

დოფამინერგული მედიკამენტები: სელეგილინი იწვევს ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების ეფექტის პოტენცირებას და სიცხის მატებას, გულყრებს და შესაძლებელია ფატალურ გამოსავალს. ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები შეიძლება მივცეთ პაციენტებს, რომლებიც ღებულობენ სელეგილინს მკურნალობის შეწყვეტიდან მინიმუმ ორი კვირის გავლის შემდეგ.

მიორელაქსანტები: ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები ზრდიან  ბაკლოფენის რელაქსაციურ ეფექტს.

ნიტრატები: მცირდება სუბლინგვალური ნიტრატების ეფექტი

სიმპატომიმეტური საშუალებები: ამიტრიპტილინი არ უნდა გამოვიყენოთ ადრენალინთან, იზოპრენალინთან, ნორადრენალინთან, ფენილეფრინთან, ფენილპროპანოლამინთან და ეფედრინთან ერთად, რადგან ამ დროს მატულობს ამ მედიკამენტების პრესორული ეფექტები.

თიროიდული ჰორმონი: შესაძლებელია გააძლიეროს ანტიდეპრესული მოქმედება, მაგრამ გამოიწვიოს კარდიალური არითმიები.

ორსულობა და ლაქტაცია:

ამიტრიპტილინი არ არის რეკომენდებული ორსულობის დროს, განსაკუთრებით პირველი და მესამე ტრიმესტრის დროს, გარდა იმ სიტუაციებისა, როდესაც არსებობს  რეალური მიზეზი და მოსალოდნელი სარგებელი აჭარბებს ნაყოფისათვის, ბავშვისა და დედისათვის მოსალოდნელ რისკს. მოხსნის სინდრომი, რესპირატორული დეპრესიისა და აჟიტაციის ჩათვლით, ვითარდება ახლშობილებში, რომელთა დედები ღებულობდნენ ტრიციკლურ ანტიდეპრესანტებს ორსულობის მესამე ტრიმესტრში.

ამიტრიპტილინი გადადის დედის რძეში. პოტენციური სერიოზული გავლენის გამო ნაყოფზე, მიღებულ უნდა იყოს გადაწყვეტილება ან ძუძუთი კვების შეყვეტის ან ამიტრიპტილინით მკურნალობის შეწყვეტის თაობაზე.

გვერდითი მოვლენები

სისხლი და ლიმფური სისტემის დაავადებები: აგრანულოციტოზი, ლეიკოპენია, ეოზინოფილია, პურპურა, თრომბოციტოპენია.

იმუნური სისტემის დაავადებები: გამონაყარი კანზე, ურტიკარია, ფოტოსენსიტიურობა, სახისა და ენის შეშუპება.

ენდოკრინული დაავადებები: ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სეკრეცია, , რომელთანაც ასოცირებულია ჰიპონატრიემია ( უფრო ხშირად გვხვდება ასაკოვან პაციენტებში)

მეტაბოლიზმის დარღვევები: სისხლში გლუკოზის დონის მატება, წონის კარგვა, მადის მატება, წონის მატება.

ფსიქიატრიული დაავადებები: დელირიუმი, ჰალუცინაციები, მანია, ჰიპომანია, აღგზნება, შფოთვა,  მოუსვენრობა,აჟიტაცია, სუიციდური იდეები და სუიციდური ქცევა  შეიმჩნეოდა ამიტრიპტილინით მკურნალობისას ან მკურნალობის ადრეული შეწყვეტის დროს.  

ნერვული სისტემის დაავადებები: სისუსტე, თავბრუსხვევა, დაღლილობა, თავის ტკივილი, გონების დაბინდვა, დეზორიენტაცია, ინსომნია, ღამის კოშმარები, დაბუჟება, პარესთეზია კიდურებზე, პერიფერიული ნეიროპათია, ატაქსია, ტრემორი, კომა , ექსტრაპირამიდული სიმპტომები, ტარდიული დისკინეზია, დიზართრია, ნეიროლეფსიური ავთვისებიანი სინდრომი, ანტიქოლინერგული ეფექტები, ჰიპერპირექსიის ჩათვლით.

თვალის დაავადებები: მიდრიაზი, მხედველობის დარღვევა, აკომოდაციის პრობლემები, ინტრაოკულაურლი წნევის მატება.

კარდიოვასკულური დაავადებები: ჰიპოტენზია, სინკოპე, პოსტურალური ჰიპოტენზია, ჰიპერტენზია, ტაქიკარდია, გულის აჩქარება, მიოკარდიუმის ინფარქტი, არითმია, გულის ბლოკადა, უეცარი კარდიალური სიკვდილი, ინსულტი, ეკგ-ზე ცვლილებები,  AV გამტარებლობის ცვლილებების ჩათვლით. არითმიები, მათ შორის  QT ინტერვალის პროლონგირება, პირუეტის ტიპის არითმია, მძიმე ჰიპოტენზია რომელიც ვითარდება მაღალ დოზებზე და დოზის გადაჭარბების დროს.

გასტრო-ინტესტინური დაავადებები: გულისრევა, ეპიგასტრიული დისტრესი პირღებინენა, ანორექსია, გემოვნების შეცვლა, დიარეა, ენის შავად შეფერვა. ანტიქოლინერგული ეფექტები: პირის სიმშრალე, შეკრულობა, პარალიზური ილეუსი.

ჰეპატობილიარული დაავადებები: იშვიათად ჰეპატიტი და ღვიძლის ნეკროზი,

თირკმლისა და საშარდე გზების დაავადებები: ანტიქოლინერგული ეფექტები მოიცავს შარდის შეკავებასა  და საშარდე გზების დილატაციას.

რეპროდუქციული სისტემა : სათესლეების შეშუპება, გინეკომასტია, გალაქტორეა.

გვერდითი მოვლენები ენურეზის დროს:

ქცევითი ცვლილებები გამოვლინდა ბავშვებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ტრიციკლური ანტიდეპრესანტებით ენურეზის გამო. ენურეზის დროს ამიტრიპტილინის უფრო მცირე დოზებია რეკომენდებული, ვიდრე დეპრესიის დროს. შესაბამისად ნაკლებია ასევე გვერდითი მოვლენებიც.  ყველაზე ხშირად ვლინდება ანტიქოლინერგული ეფექტები და თავბრუსხვევა. სხვა გვერდითი მოვლენებიდან აღსაღნიშნავია საშუალოდ გამოხატული ოფლიანობა და ქავილი.  არ უდან გადავაჭარბოთ რეკომენდებულ დოზირებას.

პრეპარატის მოხსნის სინდრომი მოიცავს: გასტროინტესტინულ პრობლემებს მაგალითად გულისრევას, ასევე თავის ტკივილს, გაღიზიანებას, მოუსვენრობას, შფოთვას და აჟიტაციას, პარკინსონიზმსა  და აკატიზიას, ჰიპომანიას და მანიას, კარდიალურ არითმიას. მოხსნის სინდრომი უფრო ხშირია და მეტად მწვავედ არის გამოხატული  ბავშვებში.

დოზის გადაჭარბება

ამიტრიპტილინი დოზით 750მგ და მეტი  მოზრდილებში ავლენს მძიმე ტოქსიურობას.ტოქსიური ეფექტი ძლიერდება ალკოჰოლით, კარდიოვასკულური და ფსიქოტროპული მედიკამენტებით.

პერიფერიული სიმპტომები მოიცავს სინუსურ ტაქიკარდიას, ცხელ  მშრალ კანს, პირისა  და ენის სიმშრალეს, გუგების გაფართოვებას და შარდის შეკავებას. ყველაზე მნიშვნელოვანი ეკგ ცვლილება არის QRS ინტერვალის პროლონგირება. ასევე QT ინტერვალის პროლონგირება.

ცენტრალური სიმპტომებია: ატაქსია, ნისტაგმი, თავბრუსხვევა, კომა, ჰიპოთერმია და ჰიპოტენზია. რესპირატორული დეპრესია, ტონუსის მატება და ჰიპერრეფლექსია, ექსტენზორული პლანტარული რეფლექსები, რაბდომიოლიზი შესაძლებელია განვითარდეს  კომაში მყოფ პაციენტებში. ასვე შესაძლებელია სეროტონინული სინდრომი, რომელიც  მოიცავს ცნს  სიმპტომებს( აჟიტაცია, კომა), აუტონომიურ არასტაბილურობაა ( ჰიპერპირექსია), და ნერვკუნთოვან აგზნებას. ეს სინდრომი მეტად ვითარდება პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ ორ ან მეტ მედიკამენტს რომელიც აძლიერებს სეროტონინისა და სეროტონინერგული სინაფსების ეფექტს.

მენეჯმენტი:

არ არის რეკომენდებული ფლუმაზენილის მიცემა  ბენზოდიაზეპინების ტოქსიურობის შესამცირებლად შერეული ტიპის ინტოქსიკაციის დროს. არ არსებობს სპეციფიური ანტიდოტი ტრიციკლური ანტიდეპრესანტებით მოწამვლის დროს. საჭიროა პაციენტის ჰოსპიტალიზაცია და სიმპტომური  მკურნალობა კარდიალური და რესპირატორული ფუნქციების მართვის მიზნით.

შეფუთვა:

10 ტაბლეტი მოთავსებულია ბლისტერზე. 5 ბლისტერი წამლის გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად შეფუთულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე ორიგინალ შეფუთვაში სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა:

2 წელი.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II - გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით

მწარმოებელი

Celogen Generics Private Limited, ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო