ავეფლოცინი - ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება

ავეფლოცინი-ჰუმანითი

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება

მოქსიფლოქსაცინი

სამკურნალწამლო ფორმა

შემოგარსული ტაბლეტები

შემადგენლობა

ყოველი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს: მოქსიფლოქსაცინის ჰიდროქლორიდს, ექვივალენტურს 400 მგ მოქსიფლოქსაცინისა.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი

სისტემური გამოყენების ანტიბაქტერიული პრეპარატები. ფტორქინოლონები.

ათქ კოდი J01MA14


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოკინეტიკა

შეწოვა და ბიოშეღწევადობა

მოქსიფლოქსაცინი პერორალური მიღებისას სწრაფად და თითქმის სრულიად შეიწოვება. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 91%.

მოქსიფლოქსაცინის დოზებით - 50-დან 1200მგ-მდე მიღებისას ფარმაკოკინეტიკა ერთგვაროვანია, ასევე 600მგ/დღეში 10 დღის მანძილზე მიღებისას ხაზოვანია. წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა 3 დღის მანძილზე.

400მგ მოქსიფლოქსაცინის ერთჯერადი დანიშვნის შემდეგ მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლში მიიღწევა 0.5-4 საათის განმავლობაში და შეადგენს 3.1მგ/ლ. სისხლის პლაზმაში მაქსიმალურ და მინიმალურ კონცენტრაციას სტაბილურ მდგომარეობაში (400მგ ერთჯერადად ყოველდღიურად) შეადგენს შესაბამისად 3,2 და 0,6მგ/ლ.

საკვებთან ერთად მიღებისას შეინიშნება Сmax-ის მიღწევის დროის უმნიშვნელო გაზრდა (2 საათით) და Сmax-ის უმნიშვნელო შემცირება (დაახ. 16%-ით), ამის გამო აბსორბციის ხანგრძლივობა არ იცვლება. თუმცა ამ მონაცემებს არ გააჩნიათ კლინიკური მნიშვნელობა, რადგან AUC/MIC -ის თანაფარდობა პროგნოზირებს ქინოლონების ანტიმიკრობულ აქტივობას. შედეგად, პრეპარატის მიღება შესაძლებელია საკვებისგან დამოუკიდებლად.

განაწილება

მოქსიფლოქსაცინი ძალიან სწრაფად ნაწილდება ექსტრავასკულარულ ხაზში. ფარმაკოკინეტიკური მრუდის AUC (AUCnorm=6 კგ*სთ/ლ) ქვეშ შეიმჩნევა დიდი ფართობი მოქსიფლოქსაცინის დაახლოებით 2ლ/კგ განაწილების გაწონასწორებული მოცულობით (Vss) . ნერწყვში მოქსიფლოქსაცინის მაქსიმალური კონცენტრაცია მაღალია პლაზმასთან შედარებით. In vitro და in vivo კვლევებში კონცენტრაციის დიაპაზონი 0,02-დან 2მლ/ლ-მდე მოქსიფლოქსაცინის ცილებთან კავშირი შეადგენდა დაახლოებით 45% პრეპარატის კონცეტრაციისგან დამოუკიდებლად.

მოქსიფლოქსაცინი ძირითდად უკავშირდება პლაზმის ალბუმინს.

შეიმჩნევა თავისუფალი კონცენტრაციის მაქსიმუმი >10xMIC  დაბალი მოცულობის გამო. პრეპარატის მაღალი კონცენტრაცია შეიმჩნევა ფილტვის ქსოვილებში (ეპითელური სითხე, ალვეოლარული მაკროფაგები, ბიოლოგიური ქსოვილი), ცხვირის სინუსებში და პოლიპებში, ანთების წყაროებში. ნერწყვში, ინტერსტიციალურ სითხეში (კუნთშორისი და კანქვეშა) განისაზღვრება პრეპარატის მაღალი კონცენტრაცია თავისუფალი სახით.

ამას გარდა, პრეპარატის მღალი კონცენტრაცია განისაზღვრება მუცლის ღრუში და პერიტონეალურ სითხეში, ასევე ქალის სასქესო ორგანოებში.

მოქსიფლოქსაცინი 400მგ ერთჯერადი დოზის  მიღების შემდეგ ორივე გზით, სხვადასხვა ქსოვილებში შეიმჩნეოდა მაქსიმალური კონცენტრაციები პლაზმის კონცენტრაციასთან შედარებით.

მეტაბოლიზმი

ბიოტრანსფორმაციის მე-2 ფაზის გავლის შემდეგ, მოქსიფლოქსაცინი გამოიდევნება ორგანიზმიდან თირკმელებით და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტით, როგორც უცვლელი სახით, ისე არააქტიური სულფო ნაერთების (M1) და გლუკორონიდების (M2) სახით. მოცემული მეტაბოლიტებს არ გააჩნიათ ანტიმიკრობული მოქმედება. სხვა პრეპარატებთან მეტაბოლური ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების შესწავლამ გვიჩვენა რომ მოქსიფლოქსაცინი არ ექვემდებარება  ციტოქრომ P450 მიკროსომული ფერმენტული სისტემის ბიოტრანსფორმაციას.

მიღების წესისგან დამოუკიდებლად მეტაბოლიტები M1და M2 შეიმჩნევა სისხლის პლაზმაში უფრო დაბალი კონცენტრაციით, ვიდრე უცვლელი მოქსიფლოქსაცინის კონცენტრაცია.

გამოყოფა

პრეპარატის პლაზმადან ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 12 საათს. 400მგ-ის მიღების შემდეგ საშუალო საერთო კლირენსი შეადგენს 179-246მლ/წთ. თირკმლის კლირენსი, რომელიც შეადგენს 24-53 მლ/წთ მიიღწევა პრეპარატის თირკმელებში ნაწილობრივი არხობრივი რეაბსორბციით. რანიტიდინის და პრობენეციდის ერთდროული გამოყენება არ მოქმედებს პრეპარატის თირკმლის კლირენსზე. მიღების გზის მიუხედავად მოქსიფლოქსაცინის საწყისი ნივთიერება თითქმის სრულიად 96-98% მეტაბოლიზდება მეტაბოლიზმის II სტადიის მეტაბოლიტებამდე ოქსიდატური მეტაბოლიზმის ნიშნების გარეშე.

ფარმაკოკინეტიკა პაციენტების სხვადასხვა ჯგუფში

ხანდაზმული პაციენტები

მოქსიფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის განსხვავება არ არის დადგენილი.

სქესი. გამოვლენილია განსხვავება (33%) ფამრაკოკინეტიკაში (AUC, Cmax) მამრობითი და მდედრობითი სქესის წარმომადგენლებს შორის. AUC და Cmax შორის გამოვლენილი სხვაობა აიხსნება უფორ მეტად სხეულის მასის განსხვავებით, ვიდრე სქესობრივი სხვაობით. ამგვარად, ისინი კლინიკურად უმნიშვნელოა.

ეთნიკური განსხვავება

ეთნიკურ წამომადგენლებს შორის შესაძლო სხვაობა შეისწავლებოდა ევროპეიდულ, იაპონურ, ნეგროიდულ და სხვა ეთნიკურ ჯგუფებში. არ დადგენილა კლინიკურად მნიშვნელოვანი სხვაობა ფარმაკოკინეტიკაში.

ბავშვები

ბავშვებში მოქსიფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკა არ შესწავლილა.

თირკმლის უკმარისობა

თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში მოქსიფლოქსაცინის ფარმაკოკინეტიკის მნიშვნელოვანი ცვლილება არ შეიმჩნევა (მათ შორის პაციენტები კრეატინინის კლირენსი <30მლ/წთ/1,73 კვ.მ.), ასევე უწყვეტ დიალიზზე და ხანგრძლივ ამბულატორიულ პერიტონეალურ დიალიზზე მყოფ პაციენტებში.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა

სისხლის პლაზმაში მოქსიფლოქსაცინის კონცენტრაციის კვლევას პაციენტებში ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით მსუბუქიდან მწვავე სიმძიმემდე (სტადია A -დან სტადია C-მდე ჩაილდ-პიუს მიხედვით) არ გამოუვლენია კლინიკურად მნიშვნელოვანი გასნხვავება ჯანმრთელ მოხალისეებსა ან პაციენტებს შორის ნორმალური ღვიძლის ფუნქციით (იხ. ნაწილი „განსაკუთრებული მითითებები“ გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის ციროზით).

ფარმაკოდინამიკა

ავეფლოცინი - ჰუმნითი - 8 -მეტოქსი-ფტორქინოლონური ანტიბიოტიკი ბაქტერიული მოქმედების ფართო სპექტრით. პრეპარატს გააჩნია in vitro აქტივობა გრამდადებითი და გრამუარყოფითი ორგანიზმების, ანაერობული ორგანიზმების, მჟავა მდგრადი ბაქტერიების და ატიპური ფორმების ფართო სპექტრის წინააღმდეგ, მაგ. Chlamidia spp., Mycoplasma spp. და Legionella spp.

პრეპარატის ბაქტერიოციდული მოქმედება განპირობებულია II და IV ბაქტერიული ტოპოიზომერაზების -ძირითადი ფერმენტების ინჰიბირებით, დნმ-ს ტოპოლოგიის მაკონტროლირებელი (დნმ-ს მიკრობული უჯრედის რეპლიკაციაზე, რეპარაციასა და ტრანსკრიპციაზე  პასუხისმგებელი) .

მოქსიფლოქსაცინის ბაქტერიციდული მოქმედება დამოკიდებულია მის კონცენტრაციაზე. პრეპარატის მინიმალური ბაქტერიციდული კონცენტრაციები საერთო ჯამში უტოლდება მინიმალურ ინჰიბირულ კონცენტრაციებს.

პრეპარატს გააჩნია ბეტა-ლაქტამურ ბაქტერიაზე და მაკროლიდებზე ბაქტერიციდული მოქმედება .

რეზისტენტობა

მექანიზმები, რომლებიც იწვევენ პენიცილინების, ცეფალოსპორინების, ამინოგლიკოზიდების, მაკროლიდების და ტეტრაციკლინების მიმართ მდგრადობას , არ არღვევენ პრეპარატის ანტიბაქტერიულ მოქმედებას. ჯვარედინი მდგრადობა ანტიბაქტერიული პრეპარატების ამ ჯგუფებს და ავეფლოცინ - ჰუმანითს შორის არ შეინიშნება. პლაზმიდით განპირობებული მდგრადობა ამ დრომდე არ შეინიშნებოდა. დადგენილია, რომ პრეპარატის სტრუქტურაში C8-მეტოქსი-ჯგუფი ზრდის გრამდადებითი მიკროორგანიზმების მიმართ აქტივობას და ამცირებს რეზისტენტული გრამდადებითი ბაქტერიების  სელექციის მუტანტების განვითარებას C8-H-ჯგუფთან შედარებით. სტრუქტურა C7-ში აზაბიციკლოსტრუქტურის არსებობა იცავს აქტიური ეფლუქსის განვითარებას (ფტორქინილონის უჯრედიდან აქტიურ გამოდევნას), მექანიზმი, რომელიც წარმოადგენს ფტორქინოლონების მიმართ მიკროორგანიზმების მდგრადობის განვითრების საფუძველს.

ავეფლოცინი - ჰუმანითის მიმართ რეზისტენტობა ვითარდება ნელ-ნელა მრავლობითი მუტაციის მეშვეობით. მდგრადობის განვითარების საერთო სიხშირე უმნიშვნელოა (10-7-10-10). პრეპარატის მრავალჯერადი მოქმედება მიკროორგანიზმებზე მინიმალურ მაინჰიბირებელ კონცენტრაციებზე მცირე კონცეტრაციებით იწვევს მინიმალური მაინჰიბირებელი კონცენტრაციების უმნიშვნელო გაზრდას.

შეიმჩნევა ქინოლონებთან ჯვარედინი მდგრადობა. ამასთან ერთად, სხვა ქინოლონების მიმართ ზოგიერთი მდგრადი გრამდადებითი და ანაერობული მიკროორგანიზმები ინარჩუნებენ მგრძნობელობას ავეფლოცინი - ჰუმანითის მიმართ.

მოქმედება ადამიანის ნაწლავურ ფლორაზე

პრეპარატის პერორალური მიღების შემდეგ შეიმჩნეოდა ნაწლავური ფლორის შემდეგი სახის ცვლილებები: E.Coli, Macillus spp., Bacteroides vulatus, Enterococci და Klebsiella spp.,-ს შემცირება, ასევე ანაერობული Bifidobacterium, Eubacterium Peptostreptococcus შემცირება. მოცემული ცვლილებები მიმდინარეობდა ორი კვირის განმავლობაში. არ აღინიშნებოდა ტოქსინი Clostridium difficile.

მონაცემები in vitro მგრძნობელობის შესახებ

მგრძნობიარე მიკროორგანიზმები:

გრამდადებითი ბაქტერიები:

-         Gardnerella vaginalis

-         Streptococcus pneumonia (მათ შორის მულტირეზისტენტული შტამები), შტამები ცნობილი როგორც PRSP (პენიცილინ-მდგრადი St. Pneumoniae) და შტამები მდგრადი შემდეგი ორი და მეტი ანტიბიოტიკების მიმართ: პენიცილინი (MIC ≥2მკგ/მლ), ცეფალოსპორინების მეორე თაობა (მაგ. ცეფუროქსიმი), მაკროლიდები, ტეტრაციკლინები და ტრიმეტოპრიმი/სულფამეტოკსაზოლი

-         Streptococcus pyogenic (კგუფი A)*

-         Streptococcus milleri-ს ჯგუფი (S.anginosus*, S. constellatus* da S. intermedius*)

-         Streptococcus viridans_ის ჯგუფი (S. viridans, S. mutans, S. mitis, S. sanguinis, S. salivarius, S. thermophiles, S. constellatus)

-         Streptococcus agalactiae

-         Streptococcus dysgalactiae

-         Staphylococcus aureus (მეთიცილინის მიმართ მდგრადი შტამები*)

-         კოაგულაზა-უარყოფითი სტაფილოკოკები (S.cohnii, S. epidermidis, S. haemolyticus, S. hominis, S. saprophyticus, S. simulans) მეთიცილინის მიმართ მდგრადი შტამები.

გრამუარყოფითი ბაქტერიები

-         HAemophillis influenza (მათ შორის, ბეტა-ლაქტამაზების წარმომქმნელი და არაწარმომქმნელი)*

-         Haemophillus parainfluenzae*

-         Moraxella catarrhalis (მათ შორის ბეტა-ლაქტამაზების წარმომქმნელი და არაწარმომქმნელი)*

-         Borderella pertussis

-         Legionella pneumophilia Acinetobacter baumanii

-         Proteus vulgaris

ანაერობები:

-         Fusobacterium spp., Porphyromonas spp., Prevotella spp, Propionibacterium spp.

ატიპური:

Clamydia pneumonia*, Chlamydia trachomatis**, Mycoplasma pmeumoniae*, Mycoplasma hominis, Mycoplasma genitalium, Legionella pneumophila*, Coxiella burnetti

შუალედური მიკროორგანიზმები:

გრამდადებითი ბაქტერიები:

-         Enterococcus faecalis* (ვანკომიცინის და გენტამიცინის მიმართ მდგრადი შტამები)

-         Enterococcus avium*

-         Enterococcus faecium*

გრამუარყოფითი ბაქტერიები:

-         Esxherichia coli*

-         Klebsiella pneumoniae*

-         Klebsiella oxytoca

-         Citrobacter Freundii*

-         Enterobacter spcecies (E. aerogenes, E. itermedius, E. sakazaki)

-         Enterobacter cloacae*

-         Pantoea agglomerans

-         Pseudomonas fluorescens

-         Bukholderia capacia

-         Stenotrophomonas maltophilia

-         Proteus mirabilis*

-         Morganella morganii

-         Neisseria gonorrhoea**

-         Providencia species (P. rettgeri, P. stuartii)

ანაერობები:

-         Bacteroides sp (B. fragilis*, B. distasoni*, B. thetaiotaomicron*, B. ovatus*, B.uniformis*. B. vulgaris*)

-         Peptostreptococcus spp.*

-         Clostridium sp*

რეზისტენტული

გრამდადებითი:

-         Staphylococcus aureus - მეტიცილინ/ოფლოქსაცინ რეზისტენტული შტამები. (ავეფლოცინი - ჰუმანითის მიღება არ არის რეკომენდებული მეტიცილინ-მდგრადის მიერ გამოწვეული ინფექციების სამკურნალოდ, როგორიცაა Staphylococcus aureus (MRSA).  თუ დადგენილია, რომ ინფექცია გამოწვეულია მოცემული შტამით, მკურნალობა უნდა დაიწყოს შესაბამისი ანტიბიოტიკით).

-         კოაგულაზა-უარყოფითი სტაფილოკოკები (S.cohnii, S. epidermis, S. haemolyticus, S. hominis, S. saprophyticus, S. simulans) მეთიცილინის მიმართ მდგრადი შტამები

გრამუარყოფითი:

-         Pseudomonas aeruginosa

*/** მოქსიფლოქსაცინის მიმართ მგრძნობელობა დამტკიცებულია კლინიკური მონაცემებით

ზოგიერთი შტამის მიკროორგანიზმის რეზისტენტობის შეძენის სიხშირე მერყეობს დროის და გეოგრაფიული ზონის მიხედვით.

სასურველია ინფორმაციის არსებობა მიკროორგანიზმების ადგილობრივი რეზისტენტობის შესახებ, განსაკუთრებით მძიმე ინფექციების მკურნალობისას.

ჩვენებები

ავეფლოცინი - ჰუმანითის ტაბლეტები ინიშნება შემდეგი ბაქტერიული ინფექციების სამკურნალოდ, რომლებიც გამოწვეულია პრეპარატის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმების მიერ:

-         სასუნთქი გზების ინფექციები, მათ შორის გამწვავებული ქრონიკული ბრონქიტი, არაჰოსპიტალური პნევმონია,  მათ შორის მულტირეზისტენტული შტამების მიერ გამოწვეული*

-         მწვავე სინუსიტი

-         კანის და რბილის ქსოვილების არამწვავე ინფექციები

-         კანის და რბილის ქსოვილების გამწვავებული ინფექციები, მათ შორის ინფიცირებული „დიაბეტური ტერფი“

-         მცირე მენჯის ორგანოების არამწვავე ანთებითი დაავადებები (ქალის სასქესო გზების ზედა ნაწილის  ინფექციები, მათ შორის სალპინგიტი და ენდომეტრიტი)

-         გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციები, მათ შორის პოლიმიკრობული ინფექციები და ინტრაპერიტონული აბსცესები

*მულტირეზისტენტული Streptococcus pneumonia (MDRSP) მოიცავს იზოლატებს, ცნობილი როგორც PRSP (პენიცილინ-რეზისტენტული S. Pneumoniae) და შემდეგი ანტიბიოტიკების მიმართ რეზისტენტული შტამები: პენიცილინი (MIC ≥2კგ/მლ), მეორე თაობის ცეფალოსპორინები (მაგ. ცეფუროქსიმი), მაკროლიდები, ტეტრაციკლინები და ტრიმეტოპრიმი/სულფამეტოქსაზოლი.

საჭიროა ოფიციალური რეკომენდაციების გათვალისწინება ანტიბაქტერიული პრეპარატების გამოყენების შესახებ.

მიღების წესი და დოზირება

ტაბლეტები უნდა დაიღეჭოს მთლიანად, საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. შესაძლებელია მიღება საკვებისგან დამოუკიდებლად.

მოზრდილები

ავეფლოცინი - ჰუმანითის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 400მგ 1-ჯერ დღეში ( 1ტაბლეტი) ზემოთ ჩამოთვლილი ჩვენებების შემთხვევაში და არ უნდა მოხდეს დოზის გადაჭარბება.

თერაპიის ხანგრძლივობა

მკურნალობის ხანგრძლივობა განისაზღვრება ჩვენების სიმწვავის და კლინიკური ეფექტის მიხედვით. არსებობს შემდეგი სახის საერთო რეკომენდაციები ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციების მკურნალობის დროს:

ქრონიკული ბრონქიტის გამწვავება - 5 დღე.

არაჰოსპიტალური პნევმონია - 10 დღე

მწვავე სინუსიტი - 7 დღე.

კანის და რბილი ქსოვილების გაურთულებელი ინფექციები - 7 დღე.

მცირე მენჯის ორგანოების გაურთულებელი ანთებითი დაავადებები - 14 დღე.

კანის და რბილი ქსოვილების გართულებული ინფექციები - ავეფლოცინი - ჰუმანითით ეტაპობრივი მკურნალობის საერთო ხანგრძლივობა (პრეპარატის ინტრავენური გამოყენების შემდეგ პერორალური მიღება) შეადგენს 7-21 დღეს.

გართულებული ინტრააბდომინალური ინფექციები - ეტაპობრივი თერაპიის საერთო ხანგრძლივობა (პრეპარატის ინტრავენური გამოყენების შემდეგ პერორალური მიღება) შეადგენს 5-14 დღეს.

დაუშვებელია რეკომენდებულზე მეტი ხანგრძლივობით მიღება.

დამატებითი ინფორმაცია განსაკუთრებული პაციენტებისთვის

ბავშვები და მოზარდები

ავეფლოცინი - ჰუმანითის ეფექტურობა და უსაფრთხოება ბავშებში და მოზარდებში 18 წლამდე არ არის დადგენილი.

ხანდაზმული პაციენტები

არ საჭიროებს დოზირების რეჟიმის ცვლილებას

ეთნიკური ჯგუფები

არ საჭიროებს დოზირების რეჟიმის ცვლილებას

პაციენტები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევით

არ საჭიროებს დოზირების რეჟიმის ცვლილებას

პაციენტები თირკმლის ფუქნციის დარღვევით

პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღევევით (მათ შორის კრეატინინის კლირენსი ≤30მლ/წთ/1,73კვ.მ), ასევე პაციენტებში, რომლებიც იმყოფებიან ქრონიკულ დიალიზზე, მაგ. ჰემოდიალიზზე და ხანგრძლივ ამბულატორიულ პერიტონეალურ დიალიზზე, არ არის საჭირო დოზირების რეჟიმის ცვლილება.

გვერდითი მოვლენები

ხშირი არასასურველი მოვლენები აღინიშნებოდა პაციენტების <3%, გარდა გულისრევის და დიარეის შემთხვევებისა.

ხშირი (1/100 და 1<10%)

-         კანდიდოზური სუპერინფექციები

-         თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი

-         ეკგ-ზე QT ინტერვალის გაზრდა ჰიპოკალიემიით დაავადებულ პაციენტებში

-         გულისრევა, ღებინება, მუცლის ტკივილი, დიარეა

-         სისხლში ტრანსამინაზების დონის მომატება

-         რეაქციები ინექციის და ინფუზიის ადგილას

არახშირი (1/100 და 1/10%)

-         ანემია, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია, თრომბოციტოზი, პროთრომბინის დროის გაზრდა და საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებლის მომატება

-         ალერგიული რეაქციები, ჭინჭრის ციება, ქავილი, გამონაყარი, ეოზინოფილია

-         ჰიპერლიპიდემია

-         შფოთვა, ფსიქომოტორული აქტივობის მომატება, აჟიტაცია

-         პარესთეზია/დიზესთეზია

-         ძალიან იშვიათად გემოს დარღევვა, მათ შორის აგევზია (გემოს შეგრძნების დაკარგვა),

-         ცნობიერების დარღვევა, დეზორიენტაცია, ძილიანობის დარღვევა, თავბრუსხვევა, ტრემორი, სომნოლენცია

-         მხედველობის დარღვევა, განსაკუთრებით ცენტრალურ ნერვულ სისტემის მხრივ განვითარებულ რეაქციებთან ერთად

-         პაციენტებში QT-ს ინტერვალის გაზრდა ეკგ-ზე, გულისცემა, ტაქიკარდია, ვაზოდილატაცია

-         ქოშინი, მათ შორის ასთმური მდგომარეობა

-         მადის დაქვეითება, ყაბზობა, დისპეფსია, მეტეორიზმი, გასტროენტერიტი (ეროზიული გასტროენტერიტის გარდა)

-         ამილაზების, ბილირუბინის დონის მომატება, ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, მათ შორის ლაქტატდეჰიდროგენაზას დონის მომატება, გამა-გლუტამილტრანსფერაზას და ტუტე ფოსფატაზას დონის მომატება

-         ართრალგია, მიალგია

-         დეჰიდრატაცია (დიარეით ან სითხის მიღების შემცირებით გამოწვეული)

-         საერთო უგუნებობა, არასპეციფიური ხასიათის ტკივილი, ოფლიანობა

-         თრომბოფლებიტები ინფუზიის ადგილას

იშვიათი (1/100000 და <1/1000)

-         თრომბოპლასტინების კონცენტრაციის ცვლილება

-         ანაფილაქტიკური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, ალერგიული/ ანგიონევროტული შეშუპება, მათ შორის ხორხის შეშუპება (სიცოცხლისთვის პოტენციურად საშიში)

-         ჰიპერგლიკემია, ჰიპერურიკემია

-         ემოციური ლაბილობა, დეპრესია (ძალიან იშვიათად თვითდაზიანების ტენდენცია, როგორიცაა სუიციდური აზრები ან სუიციდის მცდელობა), ჰალუცინაციები

-         ჰიპოსთეზია, ყნოსვის დარღვევა, ანოსმიის ჩათვლით

-         პათოლოგიური სიზმრები. კოორდინაციის დარღვევა (სიარულის დარღვევა გამოწვეული თავბრუსხვევის ან ვერტიგოს მიერ (ტრავმები დაცემის შედეგად, განსაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში ძალიან იშვიათად), კრუნჩხვითი შეტევები სხვადასხვა კლინიკური გამოვლინებებით (მათ შორის გენერალიზებული), ყურადღების დაქვეითება, მეტყველების დარღვევა, ამნეზია.

-         პერიფერული ნეიროპათია და პოლინეიროპათია

-         ხმაური ყურებში, სმენის დარღევვა, მათ შორის სიყრუე (როგორც წესი, შექცევადი)

-         გულის წასვლა, ჰიპოტენზია, ჰიპერტენზია, პარკუჭოვანი ტაქიარითმიები

-         დისფაგია, სტომატიტი, ფსევდომამბრანული კოლიტი (ძალიან იშვიათ შემთხვევებში სიცოცხლისთვის საშიშთან ასოცირებული), სიყვითლე, ჰეპატიტი (ქოლესტატური)

-         ტენდენიტი, კუნთების ტონუსის მომატება და კუნთების კრუნჩხვები, სისუსტე კუნთებში

-         თირკმელების ფუნქციის დარღევვა, ღვიძლის უკმარისობა (დეჰიდრატაციის შედეგად, განსაკუთრებით ხანდაზმულ  პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დაღვევით)

-         შეშუპება

ძალიან იშვიათი )<1/10000)

-         პროთრომბინის კონცენტრაციის მომატება და საერთშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის მაჩვენებლის შემცირება ან პროთრომბინის კონცენტრაციის და საერთშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის ცვლილება.

-         ანაფილაქტიური/ანაფილაქტოიდური შოკი (მათ შორის სიცოხლისთვის პოტენციურად საშიში)

-         დეპერსონალიზაცია, ფსიქოზური რეაქციები, თვითდაზიანებისადმი  მიდრეკილება

-         ჰიპერესთეზია

-         მხედველობის ტრანზიტორული დარღვევა, განსაკუთრებით ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ განვითარებულ რეაქციებთან ერთად

-         არასპეციფიური არითმია, პოლიმორფული პარკუჭოვანი პირუეტის ტიპის ტაქიკარდია, გულის გაჩერება, უფრო მეტად სუბიექტებში არითმიული მდგომარეობების წინასწარგანწყობისას, როგორიცაა კლინიკურად მნიშველოვანი ბრადიკარდია, მწვავე მიოკარდიუმის იშემია

-         ელვისებური ჰეპატიტი, ღვიძლის პოტენციურად სიცოცხლისთვის საშიშ უკმარისობამდე მიყვანით , მათ შორის ლეტალური გამოსავლით

-         კანის ბულეზური რეაქციები, მაგ. სტივენს-ჯონსონის სინდრომი ან ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზი (სიცოცხლისთვის პოტენციურად საშიში)

-         მყესების გაწყვეტა, ართრიტები, სიარულის დარღვევა კუნთების, მყესების ან სახსრების დაზიანების შედეგად, მიასთენიის სიმპტომების გამწვავება

შემდეგი სახის არასასურველი მოვლენები შეინიშნებოდა პაციენტთა ქვეჯგუფში  რომლებიც იმყოფებოდნენ ავეფლოცინი - ჰუმანითის ხსნარის/ავეფლოცინი- ჰუმანითის ტაბლეტების ეტაპობრივ თერაპიაზე.

ხშირი

-         გამა-გლუტამილ ტრანსფერაზას დონის მომატება

არახშირი

-         პარკუჭოვანი ტაქიარითმიები, არტერიული ჰიპოტენზია, შეშუპება, ანტიბიოტიკებით გამოწვეული ფსევდომემბრანული კოლიტი (ძალიან იშვიათად ასოცირებული სიცოცხლისთვის საშიში გართულებებთან), კრუნჩხვების შეტევები სხვადასხვა კლინიკური გამოვლინებებით (მათ შორის გენერალიზებული), ჰალუცინაციები, თირკმელების ფუნქციის დარღვევა და ღვიძლის უკმარისობა (დეჰიდრატაციის შედეგად, გასნაკუთრებით ხანდაზმულ პაციენტებში თირკმელების ფუნქციის დარღვევით).

უკუჩვენებები

-         მოქსიფლოქსაცინის ან სხვა ქინოლონების მიმართ მომატებული მგრძნობელობა , ასევე პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

-         ბავშვთა და მოზარდთა ასაკი 18 წლამდე

-         ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი

უირთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

არ საჭიროებს დოზირების კორექციას ატენოლოლთან, რანიტიდინთან, კალციუმის შემცველ დანამატებთან, თეოფილინთან, პერორალური კონტრაცეფციის საშუალებებთან, ინტრაკონაზოლთან, დიგოქსინთან , მორფინთან, პრობენიციდთან ერთად მიღებისას (დადასტურებულია ავეფლოცინი - ჰუმანითთან კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედების არარსებობა).

ანტაციდები, პოლივიტამინები და მინერალები

ავეფლოცინი - ჰუმანითის ანტაციდებთან, პოლივიტამინებთან და მინერალებთან  ერთად მიღებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს მოქსიფლოქსაცინის შეწოვა მისი პერორალური მიღების შემდეგ, ხელატური კომპლექსების წარმოქმნის შედეგად მრავალვალენტურ კათიონებთან ერთად, რომლებიც შედიან ამ პრეპარატების შემადგენლობაში. შედეგად პლაზმაში მოქსიფლოქსაცინის კონცენტრაცია შესაძლებელია სასურველზე

ნაკლები იყოს.  ანტაციდები , ანტივირუსული პრეპარატები (მაგ დიდანოზინი) და სხვა სახის პრეპარატები, რომლებიც შეიცავენ მაგნიუმს ან ალუმინს, სულფაქტანტი და სხვა პრეპარატები, რომლებიც შეიცავენ რკინას ან თუთიას, უნდა დაინიშნოს ავეფლოცინი - ჰუმანითის მიღებამდე არანაკლებ 4 საათით ადრე ან მიღებიდან 2 საათის შემდეგ .

ვარფარინი

ვარფარინთან ერთდ მიღებისას ფარმაკოკინეტიკა, პროთრომბინის დრო და სისხლის შედედების სხვა პარამეტრებიარ იცვლება.

სნთ-ს (საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის) მაჩვენებლის ცვლილება

პაციეტნები რომლებიც იღებენ ანტიკოაგულანტებს ანტიბიოტიკებთან ერთად მათ შორის ავეფლოცინი - ჰუმანითთან, შეინიშნება შედედების საწინააღმდეგო პრეპარატების ანტიკოაგულაციური მოქმედების შემთხვევების მომატება. რისკ-ფაქტორს წარმოადგენს ინფექციური დაავადებების არსებობა (მიმდინარე ანთებითი პროცესი), ასაკი და პაციენტის საერთო მდგომარეობა. მიუხედავად იმისა, რომ ურთიერთქმედება პრეპარატსა და ვარფარინს შორის არ გამოვლენილა პაციენტებში ამ პრეპარატებით ეტაპობრივი მკურნალობისას, აუცილებელია სნთ-ს მონიტორინგი და აუცილებლობის შემთხვევაში პერორალური შედედების საწინააღმდეგო პრეპარატების დოზის კორექცია.

დიგოქსინი

პრეპარატს და დიგოქსინს არ გააჩნიათ ერთმანეთზე ფარმაკოკინეტიკური მოქმედება. ავეფლოცინი - ჰუმანითის განმეორებითი დოზების დანიშვნისას ჯანმრთელ პირებში დიგოქსინის მაქსიმალური კონცენტრაცია იზრდებოდა დაახლოებით 30%-ით, „კონცენტრაცია-დროის“ მრუდის ქვეშ (AUC) თანაფარდობის ფართობი და დიგოქსინის მინიმალური კონცნტრაცია არ იცვლება.

აქტივირებული ნახშირი

აქტივირებული ნახშირის და ავეფლოცინი - ჰუმანითის ერთად მიღებისას დოზირებით 400მგ პრეპარატის სისტემური ბიოშეღწევადობა მცირდება 80%-ზე მეტად გამოწვეული მისი აბსორბციის შეჩერებით. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში აქტივირებული ნახშირის მიღება შეწოვის ადრეულ სტადიაში ხელს უშლის სისტემური მოქმედების მომატებას.

საკვები და რძის პროდუქტები

პრეპარატის შეწოვა არ იცვლება საკვების მიღებასთან ერთად (მათ შორის რძის პროდუქტების). ავეფლოცინი - ჰუმანითის მიღება შეიძლება საკვებისგან დამოუკიდებლად.

განსაკუთრებული მითითებები

ზოგიერთ შემთხვევაში პრეპარატის პირველი მიღებისთანავე შესაძლებელია განვითარდეს ჰიპერმგრძნობელობა და ალერგიული რეაქციები, რის შესახებაც მაშინვე უნდა აცნობოთ ექიმს.

ძალიან იშვიათად ანაფილაქსიური რეაქციები შესაძლებელია პრეპარტის პირველივე მიღებისას პროგრესირდეს სიცოცხლისთვის საშიშ ანაფილაქტოიდურ შოკამდე. ასეთ შემთხვევაში ავეფლოცინი - ჰუმანითის მიღება უნდა შეწყდეს და გატარდეს აუცილებელი სამკურნალო ღონისძიებები (მათ შორის ანტიშოკური).

ქინოლონების რიგის პრეპარატების მიღება დაკავშირებულია კრუნჩხვების შეტევების განვითარების შესაძლო რისკთან. ავეფლოცინი - ჰუმანითის გამოყენება სიფრთხილით უნდა მოხდეს პაციენტებში ცენტრალური ნერვული სისტემის დაავადებისას.

ავეფლოცინი - ჰუმანითის მიღებისას ზოგიერთ პაციენტში შესაძლებელია ელექტროკარდიოგრამაზე QT ინტერვალის გაზრდა.

იმის გათვალისწინებით, რომ მამაკაცებთან შედარებით ქალები მეტად მიდრეკილნი არიან QT ინტერვალის გაზრდისკენ, ისინი შესაძლებელია მეტად მგრძნობიარენი იყვნენ პრეპარატის მიმართ. ხანდაზმული პაციენტები შესაძლებელია ასევე მეტად მგრძნობიარენი იყვნენ მსგავსი პრეპარატების მიმართ.

QT ინტერვალის გაზრდის ხარისხი შეიძლება გაიზარდოს პრეპარატის მომატებული კონცენტრაციისას, ამიტომ დაუშვებელია რეკომენდებული დოზის გადაჭარბება და ინფუზიის სიჩქარის გაზრდა (400მგ 60 წუთში). თუმცა, პნევმონიით დაავადებულ პაციენტებში არ შეინიშნებოდა კავშირი სისხლის პლაზმაში პრეპარატის კონცენტრაციასა და QT ინტერვალის გაზრდას შორის . QT ინტერვალის გაზრდა დაკავშირებულია პარკუჭოვანი არითმიის მომატებულ რისკთან, პოლიმორფული პირუეტის ტიპის ტაქიკარდიის ჩათვლით. პრეპარატის მიღებისას არ შეინიშნებოდა QT ინტერვალის გაზრდასთან დაკავშირებული კარდიოვასკულარული გართულებები და ლეტალური შ