სევოფლურანი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება

სევოფლურანი - ჰუმანითი

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:

სევოფლურანი

სამკურნალწმლო ფორმა

საინჰალაციო ხსნარი

შემადგენლობა

ყოველი ბოთლი შეიცავს : სევოფლურანს 100 მლ /250 მლ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: საანესთეზიო საშუალებები, ნახშირწყალბადების ჰალოგენნაწარმები.

ათქ კოდი: N01AB08


ჩვენებები

სევოფლურანი ინიშნება ზოგადი ანესთეზიის ინდუქციისა და შენარჩუნებისთვის მოზრდილებში და პედიატრიულ პაციენტებში სტაციონარული და ამბულატორიული ქირურგიული ოპერაციების დროს.

დოზირება და მიღების წესი

ანესთეზიის დროს საანესთეზიო ინჰალატორიდან მიღებული სევოფლურანის კონცენტრაცია უნდა იყოს ცნობილი. ამის მიღწევა შესაძლებელია სევოფლურანისთვის სპეციალურად კალიბრირებული საანესთეზიო ინჰალატორის გამოყენებით.

სევოფლურანის მინიმალური ალვეოლური კონცენტრაცია (მაკ) მცირდება ასაკის და აზოტის ოქსიდის მატებასთან ერთად. სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფის საშუალო მაკ-ი შემდეგია:

ცხრილი 1: მაკ-ის მაჩვენებელი მოზრდილებში და პედიატრიულ პაციენტებში ასაკის მიხედვით

პაციენტის ასაკი (წელი)

სევოფლურანი ჟანგბადში

სევოფლურანი 65% N2 O/35%O2-ში

<3

3.3-2.6%

2.0%

3-<5

2.5%

/

5-12

2.4%

/

25

2.5%

1.4%

35

2.2%

1.2%

40

2.05%

1.1%

50

1.8%

0.98%

60

1.6%

0.87%

80

1.4%

0.70%

*პედიატრიულ პაციენტებში გამოიყენებოდა 60% N2O/40%O2.

ინდუქცია

სევოფლურანის მიღება განისაზღვრება ინდივიდუალურად პაციენტის ასაკის და პასუხის მიხედვით. ბარბიტურატების და სხვა ინტრავენური საშუალებების შეყვანა პაციენტებისთვის შესაძლებელია სევოფლურანის საინჰალაციო ხსნარის მიღებისთანავე. სევოფლურანის გამოყენება ასევე შესაძლებელია სუფთა ჟანგბადთან ან ჟანგბადის აზოტის ოქსიდთან კომბინაციაში ზოგადი ანესთეზიის ინდუქციის მისაღწევად. მოზრდილებში  სევოფლურანის 5% კონცენტრაციის ინჰალაციის შემდეგ ანესთეზიის დადგომა ხდებოდა 2 წუთში, მაშინ, როდესაც ბავშვებში ანესთეზიის დადგომა ხდებოდა 2 წუთში სევოფლურანის 7% კონცენტრაციის ინჰალაციის შემდეგ. ზოგადი ანესთეზიის ინდუქციისთვის სევოფლურანის ინჰალირებული კონცენტრაცია პაციენტებში პრემედიკაციის გარეშე შეადგენს 8%.

შენარჩუნება

ქირურგიული ოპერაციის დროს ანესთეზიის დონე ჩვეულებრივად მიიღწევა სევოფლურანის 0.5-3% კონცენტრაციებით აზოტის ოქსიდთან ერთად გამოყენებით ან მის გარეშე.

გერიატრიული პაციენტები

სხვა საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალებების მსგავსად, სევოფლურანის დაბალი კონცენტრაციების გამოყენებით, ჩვეულებისამებრ შესაძლებელია ქიურგიული პროცედურებისთვის ანესთეზიის მიღწევა გერიატრიულ პაციენტებში.

ანესთეზიიდან გამოსვლა

სევოფლურანს გააჩნია ანესთეზიიდან გამოსვლის მოკლე პერიოდი. ამიტომ, პაციენტებში შესაძლებელია საჭირო გახდეს ქირურგიული ოპერაციის შედეგად გამოწვეული ტკივილის  უფრო ადრეული მართვა.

გვერდითი მოვლენები

სხვა საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალებების მსგავსად, სევოფლურანს შეუძლია გამოიწვიოს დოზაზე დამოკიდებული კარდიოპულმონალური ჰიპოფუნქცია. ყველაზე ხშირად აღნიშნულ გვერდით მოვლენებს წარმოადგენს მსუბუქი და ზომიერი სიმწვავის და გარდამავალი მოვლენები. ყველზე ხშირად შეინიშნებოდა გაულისრევა და ღებინება, რაც შეესაბამება სხვა საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალებებით გამოწვეული მოვლენების ინტენსივობას. მოცემული სიმპტომები წარმოადგენს ქირურგიული ოპერაციის და ზოგადი ანესთეზიის  ჩვეულებრივ შედეგს, რომელთა განვითარებაც შესაძლებელია საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალებებით, ინტრაოპერაციული და პოსტოპერაციულ პერიოდში პრეპარატების მიღებით და პაციენტების მიერ ქირურგიული ოპერაციების მიმართ პასუხით.

გვერდითი მოვლენების შემდეგი სახის მონაცემები მიღებულია აშშ-ში, კანადასა და ევრობაში (N=3200) ჩატარებული კონტროლირებადი კლინიკური კვლევებიდან. გვერდითი მოვლენების ტიპი, სიმწვავე და ინტენსივობა პაციენტებში სევოფლურანის მიღებისას მსგავსია პაციენტებში სხვა საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალებების მიღებისას განვითარებული მოვლენებისა.

ყველაზე ხშირად განვითარებულ გვერდით მოვლენებს წარმოადგენს მოზრდილებში გულისრევა (24%) და ღებინება (17%) და აგიტაცია პედიატრიულ პაციენტებში (23%).

სხვა სახის ხშირ გვერდით მოვლენებს (≥10%) მოიცავს ხველის მომატება და ჰიპოტენზია.

გარდა გულისრევის და ღებინებისა, სხვა სახის ხშირ რეაქციები (≥10%) ჩამოთვლილია ასაკის მიხედვით: მოზრდილ პაციენტებში: ჰიპოტენზია; გერიატრიული პაციენტები: ჰიპოტენზია და ბრადიკარდია; პედიატრიული პაციენტები: აგიტაცია და მომატებული ხველა.

არახშირი გვერდითი მოვლენები (1%-10%) მოიცავს აგზნებას, ძილიანობას, ცხელებას, ბრადიკარდიას, თავბრუსხვევას, ჰიპერსალივაცია, რესპირატორულ დარღვევებს, ჰიპერტენზიას, ტაქიკარდიას, ლარინგოსპაზმს, ცხელებას, თავის ტკივილს, ჰიპოთერმიას და AST მომატებას.

არახშირად განვთარებულ გვერდით მოვლენებს (<1%) მოიცავს არითმია, LDH და ALT მომატება, ჰიპოქსემია, აპნოე, ლეიკოციტოზი, ვენტრიკულარული ექსტრასისტოლია, სუპრავენტრიკულარული ასთმა, დაბნეულობა, კრეატინინის მომატება, შარდვის შეკავება, გლიკოზურია, ატრიალური ფიბრილაცია, AV სრული ბლოკადა, ბიგემინია და ლეიკოპენია.

იშვიათად შეინიშნებოდა ავთვისებიანი ჰიპერთერმია და თირკმლის მწვავე უკმარისობა.

იშვიათი შემთხვევები შეინიშნებოდა პოსტოპერაციული ჰეპატიტების განვითარება, მაგრამ სევოფლურანთან განსაზღვრული კავშირის გარეშე.

ბავშვებში შეინიშნებოდა სევოფლურანის გამოყენებასთან ასოცირებული კონვულსიების იშვიათი შემთხვევები.

იშვიათად შეინიშნებოდა ფილტვის შეშუპება.

სხვა საანესთეზიო საშუალებების მსგავსად, ზოგადი ანესთეზიის ინდუქციისთვის სევოფლურანის გამოყენება ბავშვებში ასოცირდებოდა სპონტანურ სპაზმსა და კუნთების უნებლიე მოძრაობასთან, მაგრამ მოცემული სიმპტომები არ არის დაკავშირებული სევოფლურანთან.

არსებობს სევოფლურანის განმეორებითი ექსპოზიციის გამოცდილების შეზღუდული მონაცემები.

უკუჩვენებები

უკუნაჩვენებია პაციენტებში სევოფლურანის ან სხვა ჰალოგენირებული საშუალებების მიმართ ცნობილი მგრძნობელობით, ასევე პაციენტებში ავთვისებიანი ჰიპერთერმიის მიმართ  საეჭვო ან ცნობილი მგრძნობელობით.

სიფრთხილის ზომები

სევოფლურანის გამოყენება უნდა მოხდეს მხოლოდ ანესთეზიოლოგების მიერ, რომლებიც კვალიფიცირებულნი არიან და ტრენინგები აქვთ გავლილი პაციენტის ანესთეზიის მართვაში. მოწყობილობები, რომელსაც შეუძლია უზრუნველყოს სასუნთქი გზების თავისუფლება, ხელოვნური ვენტილაცია, ჟანგბადის მიწოდება და ციკლური რეგენერაცია, მზად უნდა იყოს  გამოყენებისთვის ნებისმიერ დროს.

ანესთეზიის დროს საანესთეზიო ინჰალატორიდან მიღებული სევოფლურანის კონცენტრაცია უნდა იყოს ცნობილი. ამის მიღწევა შესაძლებელია სევოფლურანისთვის სპეციალურად კალიბრირებული საანესთეზიო ინჰალატორის გამოყენებით. არტერიული ჰიპოტენზია და სასუნთქი ჰიპოფუნქცია შესაძლოა გამწვავდეს ანესთეზიის გაღრმავებისას.

ანესთეზიის შენარჩუნებისას, სევოფლურანის კონცენტრაციის მომატება იწვევს დოზაზე დამოკიდებული არტერიული წნევის შემცირებას. არტერიული წნევის ჭარბად შემცირება ან სასუნთქი გზების დათრგუნვა შესაძლებელია დაკავშირებული იყოს ანესთეზიის სიღრმესთან და მისი გამოსწორება შესაძლებელია სევოფლურანის ინჰალირებული კონცენტრაციის შემცირებით. ზოგადი ანესთეზიიდან გამოსვლა უნდა შეფასდეს სათანადოდ, პაციენტის პოსტ-ანესთეზიის თერაპიის განყოფილებიდან გაწერამდე.

მგრძნობიარე სუბიექტებში პოტენციურმა საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალებებმა, მათ შორის სევოფლურანმა შესაძლებელია გამოიწვიოს ჩონჩხის კუნთების ჰიპერმეტაბოლური მდგომარეობა და შედეგად გამოიწვიოს ჟანგბადზე მაღალი მოთხოვნა და კლინიკური სინდრომი, ცნობილი, როგორც ავთვისებიანი ჰიპერთერმია. ავთვისებიანი ჰიპერთერმიის მკურნალობა მოიცავს გამომწვევი საშუალებების შეწყვეტას, ინტრავენური დანტროლენის ნატრიუმის მიღებას და შემანარჩუნებელი თერაპიის დანიშვნას. მოგვიანებით შესაძლებელია განვითარდეს თირკმლის უკმარისობა და საჭიროა შარდის ნაკადის მონიტორინგი და თუ შესაძლებელია შენარჩუნება.

სიფრთხილეა საჭირო სევოფლურანის გამოყენებისას პაციენტებში ქალასშიდა ჰიპერტენზიის რისკის დროს და დაინიშნოს ისეთი მეთოდები,  რომლებიც შეამცირებენ ქალასშიდა წნევას, როგორიცაა ჰიპერვენტილაცია.

გამომშრალი  CO2-აბსორბენტების ჩანაცვლება

სევოფლურანის CO2 -აბსორბენტებთან პირდაპირი კონტაქტისას წარმოიქმნება A ნაერთების უმნიშვნელო რაოდენობა (პენტა ფლუოროიზოპროპენილფლუორომეთილ ეთერი (PIFE) და B ნაერთების უმნიშვნელო რაოდენობა (პენტა ფლუორომეთოქსიიზოპროპილფლუორომეთილ ეთერი (PMFE). A ნაერთების დონეები მატულობს კონტეინერის ტემპერატურის მომატებისას, საანესთეზიო კონცენტრაციების გაზრდისას, გაზის ნაკადის სიჩქარის შემცირებისას და უფრო მეტად მატულობს კალიუმის ჰიდროქსიდის  გამოყენებისას, ვიდრე ნატრიუმის სოდის. გამომშრალი CO2-აბსორბენტების ჩანაცვლება უნდა მოხდეს სევორანის მიღებამდე, რათა თავიდან იქნას აცილებული ეგზოთერმული რეაქციები, რომლებიც აძლიერებს სევოფლურანის დეგრადაციას.

ორსულობა და ლაქტაცია

სევოფლურანის უსაფრთხოება მშობიარობის დროს არ არის დადგენილი.

ნაყოფის წონის კლება და ჩონჩხის ცვლილების შემთხვევების მატება შეინიშნებოდა მხოლოდ ორსულ ვირთაგვებში სევოფლურანის ტოქსიური კონცენტრაციების გამოყენებისას. კურდღლებში არ შეინიშნებოდა ნაყოფზე მავნე ზემოქმედება. ამიტომ, სევოფლურანის გამოყენება ორულობის დროს უნდა მოხდეს მხოლოდ ძლიერი აუცილებლობის შემთხვევაში.

უცნობია სევოფლურანი გადადის თუ არა დედის რძეში, ამიტომ სიფრთხილის გამოჩენაა საჭირო სევოფლურანის გამოყენებისას ლაქტაციის დროს.

გამოყენება პედიატრიაში

სევოფლურანით ზოგადი ანესთეზიის ინდუქცია და შენარჩუნება დადგინდა კონტროლირებად კვლევებში 1-18 წლის პედიატრიულ პაციენტებში. სევოფლურანს არ გააჩნია მკვეთრი სუნი და შესაძლებელია მისი გამოყენება პედიატრიულ პაციენტებში ნიღბით ინდუქციის მეშვეობით.

ზოგადი ანესთეზიის შესანარჩუნებლად საჭირო სევოფლურანის კონცენტრაცია დამოკიდებულია ასაკზე. აზოტის ოქსიდთან ერთად გამოყენებისას სევოფლურანის მაკ-ის ექვივალენტური დოზა  უნდა შემცირდეს პედიატრიულ პაციენტებში. არ არის დადგენილი მაკ-ი ნაადრევადშობილებში.

სევოფლურანის გამოყენება ასოცირდებოდა კრუნჩხვებთან. მათი უმრავლესობა განვითარდა ბავშვებში და ახალგაზრდებში 2 თვიდან, რომელთა უმეტესობას არ გააჩნდა წინასწარგანწობის რისკ-ფაქტორები. სევოფლურანის გამოყენებისას პაციენტებში კრუნჩხვების განვითარების რიკსის ქვეშ, საჭიროა მათი კლინიკური შეფასება.

გამოყენება გერიატრიულ პაციეტნებში

სხვა საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალებების მსგავსად, სევოფლურანის დაბალი კონცენტრაციის გამოყენებით შესაძლებელია გერიატრიულ პაცინტებში ქირურგიული ოპერაციისთვის ანესთეზიის შენარჩუნება.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

სევოფლურანი მნიშვნელოვნად ზრდის ნეირომუსკულარული ბლოკადის ხანგრძლივობას და ინტენსივობას,  რომელიც ვითარდება არადეპოლარიზებული მიორელაქსანტების გამოყენებით. ამიტომ, სევოფლურანით ანესთეზიის დროს მოცემული მიორელქსანტების დოზის კორექციაა საჭირო.

სევოფლურანის და იზოფლურანის გამოყენება უნდა მოხდეს ეპინეფრინთან ერთად, როდესაც ადგილი აქვს მიოკარდიუმის მგრძობიარობით გამოწვეული ეგზოგენური არითმიის განვითარებას.

სევოფლურანის მაკ-ი მცირდება აზოტის ოქსიდის მატებასთან ერთად , იხ. „მაკ-ის მაჩვენებელი მოზრდილებში და პედიატრიულ პაციენტებში ასაკის მიხედვით“ დოზირებასა და მიღების წესებში.

სხვა სახის ჰალოგენირებული აქროლადი ანესთეტიკების მსგავსად, საინჰალაციო საანესთეზიო საშალებებთან ერთად გამოყენებისას, როგორიცაა პროპოფოლი, შესაძლებელია შემცირდეს სევოფლურანის მაკ-ი.

სევოფლურანის მეტაბოლიზმის ინდუცირება შესაძლებელია CYP2E1 ინდუქტორების მიერ (როგორიცაა იზონიაზიდი, სპირტი), მაგრამ შეუძლებელია მისი ინდუცირება ბარბიტურატებით.

ჭარბი დოზირება

ჭარბი დოზირებისას ან ჭარბ დოზირებაზე ეჭვის არსებობისას, უნდა მოხდეს შემდეგი ზომების გატარება: შეწყდეს სევოფლურანის მიღება, მოხდეს პაციენტის სასუნთქი გზების განვლადობის შენარჩუნება, ჟანგბადით დამხმარე ან კონტროლირებადი ვენტილაციის უზრუნველყოფა  და გულსისხლძარღვთა ადექვატური  ფუნქციის შენარჩუნება.

ფარმაკოლოგია და ტოქსიკოლოგია

მოქმედების მექანიზმი

სევოფლურანი არის საინჰალაციო საანესთეზიო საშუალება ზოგადი ანესთეზიის ინდუქციისა და შენარჩუნებისთვის.

ტოქსიკოლოგია

გენეტიკური ტოქსიკოლოგია

ამეს ტესტში, თაგვების მიკროატომურ ტესტში, თაგვების ლიმფომას მუტაგენურობის ანალიზში, ადამიანის ლიმფოციტების კულტურის ანალიზში, ძუძუმწოვართა უჯრედების ტრანსფორმაციის ანალიზში, 32P დნმ ადუქტ ანალიზში არ გამოვლენილა სევოფლურანის მუტაგენური ეფექტი და არ მომხდარა ქრომოსომული აბერაციები  ძუძუმწოვართა კულტივირებულ უჯრედებში.

ნაყოფიერების დარღვევა

ვირთხებში და კურდღლებში 1 მაკ დოზით ჩატარდა კვლევები რეპროდუქციაზე CO2 აბსორბენტის გარეშე და არ გამოვლენილა ნაყოფიერების დარღვევის ან ნაყოფზე მავნე ზემოქმედების ნიშნები სევოფლურანის ყველაზე მაღალი არატოქსიური დოზის, 0.3 მაკ -ის მიღების დროს. ორსულ ვირთხებში ტოქსიური კონცენტრაციების გამოყენებისას შეინიშნებოდა ნაყოფის წონის კლება და ჩონჩხის ცვლილების შემთხვევების გაზრდა. კურდღლებში არ შეინიშნებოდა სევოფლურანით გამოწვეული ნაყოფზე მავნე ზემოქმედება. სევოფლურანი ელიმინირდება ორგანიზმიდან სწრაფად, პრეპარატს რომლის აღმოჩენაც მოხდა დედის რძეში ანესთეზიის დასრულებიდან 24 სთ-ში არ გამოუვლენია კლინიკური მნიშვნელობა.

ფარმაკოკინეტიკა

სევოფლურანის სისხლში დაბალი ხნსადობის გამო, არსებობს ალვეოლში (ამოსუნთქვის შემდეგ) კონცენტრაციის სწრაფად მომატების  სიჩქარე ინდუქციის დროს შესუნთქული კონცენტრაციის მიმართ.

ინ ვივო მეტაბოლიზმის კვლევები მიუთთებენ, რომ სევოფლურანის დაახლოებით 5% დოზა შესაძლოა მეტაბოლიზდეს. სევოფლურანის ფილტვისმიერი სწრაფი და ჭარბი  ელიმინაცია ამცირებს  ანესთეზიის რაოდენობას მეტაბოლიზმისთვის. სევოფლურანი მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P4502E1-ის მიერ  ჰექსაფტოროიზოპროპანოლად (HFIP), არაორგანული ფტორის და CO2-ის გამოყოფით. HFIP -ის ფორმირებისთანავე იგი სწრაფად კონიუგირდება გლუკურონულ მჟავად და ელიმინირდება შარდში მეტაბოლიტის სახით.

სევოფლურანის მეტაბოლიზმი შესაძლებელია განხორციელდეს CYP2E1 ინდუქტორების მიერ (როგორიცაა იზონიაზიდი, სპირტი) მაგრამ არა ბარბიტურატებით.

არაორგანული ფტორის პლაზმური კონცენტრაციები შესაძლოა გაიზარდოს თანდათნობით ანესთეზიის პროცესის დროს და შემდეგ. როგორც წესი, პიკური კონცენტრაციები მიიღწევა ანესთეზიის დასრულებიდან 2 სთ-ში პრეოპერაციული დონეების აღდგენისას 48 სთ-ის განმავლობაში.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ ორიგინალ შეფუთვაში არაუმეტეს 25˚С ტემპერატურაზე, სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეფუთვა:

100მლ ან  250მლ ბოთლი მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთდ.

ვარგისობის ვადა:

36 თვე

აფთიაქიდან გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II ჯგუფი, აკრძალულია საცალო რეალიზაცია, გაიცემა მხოლოდ შესაბამისი ნებართვის (ლიცენზიის) მქონე დაწესებულებებზე

მწარმოებელი:

Lunan Better Pharmaceutical Co., Ltd. (ჩინეთი)

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი:

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო