გლიბენკლამიდი- ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება:

გლიბენკლამიდი - ჰუმანითი

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება:

გლიბენკლამიდი

სამკურნალწამლო ფორმა:

ტაბლეტები

შემადგენლობა:

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს:

გლიბენკლამიდს 5 მგ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი

შაქრიანი დიაბეტის სამკურნალო საშუალებები, სულფანილ შარდოვანას წარმოებულები

ათქ კოდი: A10BB01


ფარმოაკოლოგიურითვისებები

ფარმაკოკინეტიკა

გლიბენკლამიდი სწრაფად შეიწოვება და  მოქმედება იწყება 3 საათში და გრძელდება 15 საათამდე, მიუხედავად იმისა, რომ მისი ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (Т ½) შეადგენს 5-დან 10 საათამდე. პრეპარატი ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში და გამოიყოფა ნაღველით და შარდით. თითქმის მთლიანად უკავშირდება პლაზმის ცილებს.

ფარმაკოდინამიკა

გლიბენკლამიდი წარმოადგენს მეორე თაობის სულფანილ შარდოვანას წარმოებულს. ანტიდიაბეტურ, ჰიპოგლიკემიური ეფექტის მქონე საშუალებას, პანკრეასიდან ინსულინის გამოთავისუფლების სტიმულირების გზით. მისი მოქმედება დაკავშირებულია პანკრეასის β-უჯრედების სტიმულაციასთან და ენდოგენური ინსულინის გამონთავისუფლებასთან.

II ტიპის დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში პრეპარატის ქრონიკულ მიღებისას, სისხლში გლუკოზის დონის დაქვეითების ეფექტი ნარჩუნდება, პრეპარატზე ინსულინის გამოყოფის რეაქციის ეტაპობრივი შემცირების მიუხედავად. პანკრეასის გარეთა ეფექტები შეიძლება მონაწილეობდნენ პერორალური სულფანილშარდოვანას ჰიპოგლიკემიური პრეპარატების მოქმედების მექანიზმში. გლიბენკლამიდი და მეტფორმინის კომბინაციას ახასიათებს სინერგიული ეფექტი, რადგან ორივე პრეპარატი ზრდის ტოლერანტობას გლუკოზის მიმართ სხვადასხვა, მაგრამ ურთიერთშემასვებელი მექანიზმებით. ჰიპოგლიკემიური მოქმედების გარდა გლიბენკლამიდი ახდენს ზომიერ დიურეზულ მოქმედებას თავისუფალი წყლის კლირენსის მომატების გზით. გლიბენკლამიდი ორჯერ უფრო ძლიერია, ვიდრე მეორე თაობის მსგავსი პრეპარატი -გლიპიზიდი.

გამოყენების ჩვენებები

გლიბენკლამიდი გამოიყენება ინსულინდამოუკიდებული შაქრიანი დიაბეტით (II ტიპის)  დაავადებულ პაციენტებში დიეტასთან კომბინაციაში, მხოლოდ დიეტოთერაპიის არაეფექტურობის დროს.

მიღებისწესიდადოზირება

მოზრდილები

გლიბენკლამიდით მკურნალობა ჩვეულებრივ იწყება დღიური დოზით 5 მგ ერთხელ დღეში დილით, მაგრამ ხანდაზმულებში და მწვავე თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საწყისი დღიური დოზა მცირდება 3.5 მგ-მდე ან 2.5 მგ-მდე. 2- 4 კვირის შემდეგ არასაკმარისი ჰიპოგლიკემიური ეფექტის შემთხვევაში საჭიროა დღიური დოზის გაზრდა 3.5-5მგ-ით თანაბარი ინტერვალით სანამ არ იქნება მიღწეული დამაკმაყოფილებელი გლიკემიური ეფექტი. მაქსიმალური დღიური დოზაა - 15 - 20მგ.

ბავშვები

არ არსებობს ბავშვებში გლიბენკლამიდის გამოყენების გამოცდილება.

გვერდითი მოვლენები

გულისრევის შეგრძნება, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, სისუსტე, და პარესთეზია. ასევე გამოვლენილ იქნა ალერგიული რეაქციები ცხელებით, ეოზინოფილიით, კანზე გამონაყარით; სიყვითლე და სისხლის მხრივ დარღვევები-ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, აპლასტიური ანემია და აგრანულოციტოზი.

შესაძლოა განვითარდეს აუტანლობა ალკოჰოლის მიმართ, რომელიც ვლინდება სახის სიწითლით.

უკუჩვენებები:

  • სულფონილშარდოვანას  მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის დროს;
  • ანამნეზში შაქრიანი დიაბეტის ფონზე განვითარებული მეტაბოლური დეკომპენსაცია -აციდოზი, დიაბეტური პრეკომა და კომა;
  • ცხელების, ტრავმის, განგრენის დროს;
  • თირკმლის ან/და ღვიძლის ფუნქციის მწვავე დარღვევის  მქონე პაციენტები;
  • ფარისებრი და თირკმელზედა ჯირკვლის ფუნქციის სერიოზული დარღვევების მქონე პაციენტები;
  • ინსულინდამოკიდებული შაქრიანი დიაბეტის მქონე პაციენტები;
  • შაქრიანი დიაბეტის მქონე ბავშვები და მოზარდები
  • ორსულობა და ლაქტაცია.ქალებმა, რომლებიც გეგმავენ დაორსულებას, ამის შესახებ უნდა აცნობონ მკურნალ ექიმს.
  • ჰიპერმგრძნობელობა გლიბენკლამიდის მიმართ.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან

გლიბენკლამიდის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი ძლიერდება:

ანტიბიოტიკები, ანტიბაქტერიული საშუალებები- ქლორამფენიკოლი და სულფონამიდები, კო-ტრიმოქსაზოლი; კუმარინის ანტიკოაგულანტები, ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები და ანალგეტიკები- მათ შორის აზაპროპაზონი, ფენილბუტაზონი და სალიცილატები; ლიპიდების დონის მარეგულირებელი საშუალებები- კლოფიბრატი და ჰალოფენატი; ციმეტიდინი და რანიტიდინი, ფენფლურამინი, ინდობუფენი, მეთილდოფა, მიკონაზოლი და სულფინპირაზონი.

გლიბენკლამიდის ჰიპოგლიკემიური ეფექტი მცირდება:

 ადრენალინი, კორტიკოსტეროიდები, თიაზიდური შარდმდენები, რიფამპიცინი და პერორალური კონტრაცეპტივები.

ბეტა-ბლოკატორებს შეუძლიათ დაფარონ ჰიპოგლიკემიის სიმპტომები.

ურთიერთქმედება შემაკავშირებელი ადგილების გადაადგილების გამო ნაკლებად სავარაუდოა გლიბენკლამიდის, ვიდრე სხვა სულფანილშარდოვანას შემთხვევაში.

გლიბენკლამიდის აბსორბცია კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან შეიძლება შემცირდეს, თუ მისი მიღება მოხდება გუარის ფისთან ერთად.

პრეპარატის მიღებამ ალკოჰოლთან ერთად, შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემიური ეფექტის პოტენცირება ან შესუსტება.

განსაკუთრებულიგაფრთხილებები

გლიბენკლამიდით დიაბეტის მკურნალობა საჭიროებს რეგულარულ შემდგომ შემოწმებებს.

ოპტიმალური კონტროლის მიღწევამდე, ერთი ანტიდიაბეტური პრეპარატიდან მეორე პრეპარატზე გადასვლისას ან ტაბლეტების არარეგულარული მიღებისას რეაქციის სიჩქარის ცვლილებას შეუძლია ნეგატიური ზეგავლენა იქონიოს ავტომობილის მართვაზე და მექანიზმების მომსახურეობის უნარზე. მნიშვნელოვანია რეგულარული კვება და დიეტის დაცვა, ასევე რეგულარული ფიზიკური ვარჯიშები სისხლში შაქრის მატების (ჰიპერგლიკემია) ან დაქვეითების (ჰიპოგლიკემია) თავიდან ასაცილებლად.

სისხლში შაქრის დონის ასეთი არასასურველი ცვლილებების ნიშნებია:

ჰიპერგლიკემია: პათოლოგიური წყურვილი, პირის სიმშრალე, ხშირი შარდვა, კანის სიმშრალე.

ჰიპოგლიკემია: ინტენსიური შიმშილის შეგრძნება, ოფლიანობა, ტრემორი, შფოთვა, გაღიზიანება, დეპრესიული განწყობა, თავის ტკივილი და ძილის დარღვევა.

ხელოვნური დამატკბობლები ამ მიზნით არ გამოყენება.

ნებისმიერ ჰიპოგლიკემიური რეაქციის შესახებ დაუყოვნებლივ უნდა აცნობოთ ექიმს, რომელიც შემდეგ განსაზღვრავს, საჭიროა თუ არა გლიბენკლამიდის დოზის კორექცია. თუ მარტივი ღონისძიებები ვერ უზრუნველყოფს ჰიპოგლიკემიის შეტევის კუპირებას, აუცილებელია სასწრაფო სამედიცინო დახმარება.

გლიბენკლამიდით მკურნალობის დროს სხვა პრობლენების გაჩენისას პაციენტმა უნდა მიმართოს ექიმს.

ჭარბი დოზირება

სულფონილშარდოვანას, მათ შორის გლიბენკლამიდის ჭარმა დოზირებამ შესაძლებელია გამოიწვიოს ჰიპოგლიკემია. ცნობიერების დაკარგვის ან ნევროლოგიური სიმპტომების გარეშე ჰიპოგლიკემიის მსუბუქი ფორმის მკურნალობა უნდა მოხდეს გლუკოზის პერორალური მიღებით და პრეპარატის დოზის კორექტირებით და/ან კვების რეჟიმის კორექიტრებით. მკაცრი მონიტორინგი უნდა გაგრძელდეს იქამდე, ვიდრე პაციენტი უსაფრთხოდ არ იქნება. ჰიპოგლიკემიის მძიმე ფორმა როგორიცაა კომა, პაროკსიზმი ან სხვა სერიოზული ნევროლოგიური დარღვევები, წარმოადგენენ კრიტიკულ სამედიცინო მდგომარეობას და საჭიროებს დაუყოვნებლივ ჰოსპიტალიზაციას.

ჰიპოგლიკემიური კომის დიაგნოზის შემთხვევაში ან მასზე ეჭვის არსებობისას, საჭიროა პაციენტს ჩაუტარდეს გლუკოზის კონცენტრირებული (50%) ხსნარის სწრაფი ინტრავენური ინექცია, ხოლო შემდეგ უწყვეტი ინფუზია გლუკოზის უფრო განზავებული (10%) ხსნარის სიჩქარით, რომელიც ახდენს სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციის შენარჩუნებას 100მგ/დლ-ზე დონეზე. პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ არანაკლებ 24-48 საათის მანძილზე, რადგან კლინიკური გამოჯანმრთელების შემდეგ შესაძლებელია განმეორდეს ჰიპოგლიკემია.

შეფუთვა:

10 ტაბლეტი ბლისტერში. 3 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ არაუმეტეს 250С ტემპერატურაზე ორიგინალ შეფუთვაში სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისობის ვადა:

24 თვე

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი  II – გამოიყენება ექიმის დანიშნულებით.

მწარმოებელი:

MEPRO PHARMACEUTICALS PVT. LTD, ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის  მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო