გემციტაბინი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება

გემციტაბინი-ჰუმანითი

GEMCITABINE - HUMANITY

საერთაშორისო არადაპატენტებული დასახელება

გემციტაბინი

სამკურნალწამლო ფორმა

ლიოფილიზებული ფხვნილი ინტრავენური საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად.

შემადგენლობა

ყოველი ფლაკონი შეიცავს :

მოქმედი ნივთიერება:  გემციტაბინის ჰიდროქლორიდს ექვივალენტურს 200მგ ან 1000მგ გემციტაბინისა.

დამხმარე ნივთიერებები: მანიტოლი, ნატრიუმის აცეტატის ტრიჰიდრატი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი და ათქ კოდი

ანტინეოპლაზიური საშუალებები, პირიმიდინის ანალოგები.

ათქ კოდი : L01BC05.


ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფამაკოკინეტიკა

გემციტაბინი სწრაფად გამოიყოფა სისხლის პლაზმიდან ძირითადად მეტაბოლიზმის გზით, არააქტიური მეტაბოლიტების 2’-დეზოქსინ-2’, 2’-დიფტორურიდინის (dFdU) წარმოქმნით. ინტრავენურად შეყვანილი დოზის 10%-ზე ნაკლები გამოიყოფა შარდით, უცვლელი გემციტაბინის სახით. გემციტაბინი და dFdU მეტაბოლიტები შეადგენენ პრეპარატის ინტრავენურად შეყვანილი დოზის 99%-ს და გამოიყოფიან შარდით. პრეპარატი უმნიშვნელოდ უკავშირდება პლაზმის ცილებს. განაწილების მოცულობა მნიშვნელოვნად დამოკიდებულია სქესზე. საერთო კლირენსი შეადგენს 40-10ლ/გ 1მ2-ში და დაახლოებით 30%-ით ნაკლებია ქალებში, ვიდრე მამაკაცებში. ინფუზიის რეკომენდებული ხანგრძლივობის დაცვის შემთხვევაში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 32-94 წთ-ს.

ფარმაკოდინამიკა

ანტიმეტაბოლიტების ჯგუფის სიმსივნის საწინააღმდეგო პრეპარატი. აქვს უჯრედულ-ფაზური სპეციფიკურობა, ძირითადად მოქმედებს უჯრედზე, რომელიც იმყოფება S-ფაზაში, მაგრამ გარკვეულ პირობებში შეუძლია დაარღვიოს უჯრედის გადასვლა G1 ფაზიდან, S ფაზაში. გემციტაბინი (dFdU) მეტაბოლიზდება უჯრედის შიგნით, ნუკლეოზიდკინაზას მონაწილეობით, დიფოსფატურ (dFdCDP) და ტრიფოსფატურ (dFdCDTP) ნუკლეოზიდებამდე.  გემციტაბინის ციტოტოქსიკური მოქმედება განპირობებულია პრეპარატის დნმ-ის აქტიური მეტაბოლიტების სინთეზის დათრგუნვით. პირველ რიგში დიფოსფატური ნუკლეოზიდი აინჰიბირებს რიბონუკლეოტიდ-რედუქტაზას. იგი წარმოადგენს რეაქციის კატალიზატორს, რომლის დროსაც წარმოიქმნება დიზოქსინუკლეოზიდ-ტრიფოსფატები დნმ-ის სინთეზისთვის. რიბონუკლეოტიდ-რედუქტაზას მოქმედების დათრგუნვა იწვევს დეზოქსინუკლეოზიდების შემცირებას. განსაკუთრებით dCTP. მეორე რიგში dFdCTP კონკურენციას უწევს dCTP დნმ-ის შენებაში. dCTP-ს უჯრედშიდა შემცირება შესაძლებელს ხდის ტრიფოსფატური ნუკლეოზიდების დნმ-ის ჯაჭვში ჩართვას. ეფსილონ დნმ-პოლიმერაზას არ შეუძლია გემციტაბინის გამოდევნა და დნმ-ის სინთეზირებადი სპირალების აღდგენა. გემციტაბინის უჯრედშიდა მეტაბოლიტების დნმ-ში ჩართვის შემდეგ, დნმ-ის სინთეზირებად სპირალს უერთდება ერთი დამატებითი ნუკლეოზიდი, რომლის შედეგადაც ხდება მისი სინთეზის სრული დათრგუნვა და უჯრედის სიკვდილი.

მიღების ჩვენებები

-         ფილტვების არაწვრილუჯრედოვანი კიბო: როგორც პირველი რიგის პრეპარატი ფილტვების არაწვრილუჯრედოვანი, ლოკალურად პროგრესირებადი, მეტასტაზური კიბოს დროს, (მონოთერაპიის სახით ან ცისპლატინთან ერთად);

-         შარდის ბუშტის კიბო;

-         კუჭქვეშა ჯირკვლის კიბო (ადგილობრივად პროგრესირებადი ან მეტასტაზირებადი, მათ შორის რეზისტენტული 5-ფტორურაცილის მიმართ);

-         ძუძუს კიბო (მონოთერაპიის სახით ან სხვა საშუალებებთან კომბინაციაში).

გართულებების თავიდან ასაცილებლად, გამოიყენება მკაცრად ექიმის დანიშნულების მიხედვით.

გამოყენების წესი და დოზები.

გემციტაბინის შეყვანა ხდება ი/ვ, წვეთოვნად, 30 წუთის განმავლობაში.

ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბოს დროს (ადგილობრივად გავრცელებული ან მეტასტაზური) მონოთერაპიის სახით რეკომენდებული დოზა შეადგენს 1000მგ/მ2 ყოველი 28 დღიანი ციკლის 1-ელ, მე-8 და მე-15 დღეს. კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში გამოყენებისას, პრეპარატის რეკომენდებული დოზაა - 1250მგ/მ2,  21 დღიანი ციკლის 1-ელ, მე-8 დღეს ან 1000მგ/მ2 ყოველი 28 დღიანი ციკლის 1-ელ, მე-8 და მე-15 დღეს. ცისპლატინი შეიყვანება დოზით 70მგ/მ2, ციკლის 1-ელ დღეს, გემციტაბინის ინფუზიის შემდეგ ჰიპერჰიდრატაციის ფონზე.

ძუძუს კიბოს დროს (ადგილობრივად გავრცელებული ან მეტასტაზური) მონოთერაპიის სახით პირველი რიგის თერაპიის შემდეგ (რომელიც მოიცავს ანტრაციკლინებს, მათ მიმართ უკუჩვენებების არარსებობის შემთვევაში),  დაავადების პროგრესირების დროს, პრეპარატის რეკომენდებული დოზაა 1000მგ-1200მგ/მ2 ყოველი 28-დღიანი  ციკლის 1-ელ, მე-8 და მე-15 დღეებში. კომბინირებული თერაპიის დროს პირველი რიგრის თერაპიის სახით გამოყენებისას, დაავადების პროგრესირებისას ნეოადიუვანტური ან/და ადიუვანტური თერაპიის შემდეგ, რომელიც მოიცავდა ანტრაციკლინებს, რეკომენდებული დოზა შეადგენს 1250მგ/მ2, 1-ელ და მე-8 დღეებში, პაკლიტაქსელთან ერთად, რომელიც შეიყვანება გემციტაბინის მიღებამდე, დოზით 175მგ/მ2, ყოველი 21-დღიანი ციკლის 1-ელ დღეს, ი/ვ, წვეთოვნად, დაახლოებით 3 საათის განმავლობაში.

შარდის ბუშტის კიბოს დროს (ადგილობრივად გავრცელებული, მეტასტაზური ან ზედაპირული) მონოთერაპიის სახით მიღებისას რეკომენდებული დოზა შეადგენს - 1250მგ/მ2, 28 დღიანი ციკლის 1-ელ, მე-8 და მე-15 დღეებში.

კომბინირებულ თერაპიაში გამოყენებისას პრეპარატის რეკომენდებული დოზაა 1000 მგ/მ2, 1-ელ, მე-8 და მე-15 დღეებში, ცისპლატინთან ერთად, რომლის შეყვანაც ხდება დოზებით 70მგ/მ2, გემციტაბინის ინფუზიის შემდეგ, ყოველი 28-დღიანი ციკლის 1-ელ ან მე-2 დღეებში.

შარდის ბუშტში შეყვანისთვის პრეპარატის რეკომენდებული დოზაა - 2000მგ. საინსტალაციო ხსნარის მისაღებად პრეპარატს ხსნიან 100 ან 50მლ ნატრიუმის ქლორიდის 0,9%-იან ხსნარში 20-40მგ/მლ-ში კონცენტრაციის მისაღებად. პრეპარატის ექსპოზიცია შეადგენს 60 წუთს. შეყავთ კვირაში ერთხელ, 6 კვირის მანძილზე. ხსნარის კონცენტრაციამ არ უნდა გადააჭარბოს 40მგ/მლ-ს.

საკვერცხეების ეპითელური კიბოს დროს (ადგილობრივად გავრცელებული ან მეტასტაზური) მონოთერაპიის სახით გამოყენებისას, რეკომენდებული დოზა შეადგენს 800-1250 მგ/მ2, 28-დღიანი ციკლის 1-ელ, მე-8 და მე-15 დღეებში. კომბინირებულ თერაპიაში გამოყენებისას რეკომენდებული დოზაა - 1000მგ/მ2, 1-ელ, მე-8 დღეებში, კარბოპლატინთან ერთად, დოზით AUC 4,0 მგ/მლ/წთ, რომელიც შეიყვანება გემციტაბინის ინფუზიის შემდეგ, ყოველი 21-დღიანი ციკლის 1-ელ დღეს.

კუჭქვეშა ჯირკვლის კიბოს დროს (ადგილობრივად გავრცელებული ან მეტასტაზური) მონოთერაპიის სახით გამოყენებისას რეკომენდებული დოზაა 1000მგ/მ2, კვირაში ერთხელ, 7 კვირის მანძილზე, ერთკვირიანი შესვენებით. შემდეგ პრეპარატის შეყვანა ხდება 28 დღიანი ციკლის 1-ელ, მე-8 და მე-15 დღეებში. კომბინირებული თერაპიის დროს ადგილობრივად გავრცელებული კიბოს შემთხვევაში შემდგომი ქიმიო- და სხივური თერაპიის ჩტარებისას (ნეოადიუვანტურად) და მეტასტაზური კიბოს დროს, გემციტაბინის შეყვანა ხდება 1250მგ/მ2, ყოველი 21-დღიანი ციკლის 1-ელ და მე-8  დღეებში. ცისპლატინის შეყვანა ხდება გემციტაბინის დოზით 70მგ/მ2 შემდეგ,  ციკლის 1-ელ დღეს, ჰიპერდჰიდრატაციის ფონზე. ადგილობრივად გავრცელებული კიბოს დროს ქიმიო-  და სხივური თერაპიების დროს, გემციტაბინი შეიყვანება კვირაში ერთხელ, სხივურ თერაპიამდე 1-2 საათით ადრე, დოზით 125მგ/მ2, ცისპლატინის შემდგომი შეყვანით (უშუალოდ გემციტაბინის შეყვანის შემდეგ) დოზით 40მგ/მ2. გემციტაბინის ყოველი შეყვანის წინ, აუცილებელია თრომბოციტების, ლეიკოციტების და გრანულოციტების რაოდენობის კონტროლი. ძვლის ტვინის ფუქნციის დათრგუნვის ნიშნების დროს აუცილებელია მკურნალობის შეწყვეტა და დოზის კორექცია. ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის განვითარების შემთხვევაში, გემციტაბინის დოზა შეიძლება შემცირდეს ან საერთოდ გაუქმდეს, შემდეგი სქემის შესაბამისად.

გრანულოციტების აბსოლუტური რაოდენობა (109/ლ)

თრომბოციტების რაოდენობა (109/ლ)

სრული დოზის %

>1 000

>100 000

100

500-1 000

50 000-100 000

75

<500

<50 000

პრეპარატი არ შეყავთ

არ არსებობს დამამტკიცებელი ცნობები, იმის შესახებ, რომ ხანდაზმული ასაკის პირებში აუცილებელია დოზის კორექცია, თუმცა გემციტაბინის კლირენსი და ნახევარგამოყოფის პერიოდი ასაკთან ერთად იცვლება.

თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, გემციტაბინის გამოყენება უნდა მოხდეს სიფრთხილით, რადგან მოცემულ კატეგორიაში პრეპარატის გამოყენების შესახებ საკმარისი ცნობები არ არსებობს.

თირკმლის ზომიერი ან საშუალო სიმძიმის უკმარისობის დროს (გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარე 30მლ/წთ - 80მლ/წთ) მნიშვნელოვნად არ მოქმედებს გემციტაბინის ფარმაკოკინეტიკაზე. გემციტაბინის ბავშვებში გამოყენება არ შესწავლილა.

საინფუზიო ხსნარის მომზადების წესები

გამხსნელის სახით გამოიყენება მხოლოდ ნატრიუმის ქლორიდის 0.9%-იანი ხსნარი (კონსერვანტების გარეშე). საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონის შიგთავსი 200მგ უნდა გაიხსნას არანაკლებ 5მლ და 1გ - არანაკლებ 25მლ, ნატრიუმის ქლორიდის 0,9% საინექციო ხსნარში.  თითოეული ფლაკონი უნდა აკურატულად უნდა  შეინჯღრეს ლიოფილიზატის სრულ გახნამდე. მიღებული ხსნარი უნდა იყოს გამჭვირვალე.

გემციტაბინის მაქსიმალური კონცენტრაცია არ უნდა აჭარბებდეს 40მგ/მლ-ს. 40მგ/მლ-ზე მეტი კონცენტრაციით მომზადებულ ხსნარებს შეიძლება ახასიათედებდეს არასრული ხსნადობა.

გემციტაბინის მომზადებული ხსნარი, რომელიც შეიცავს პრეპარატის საჭირო დოზას, შეყვანამდე ხსნიან 30-წუთიანი ი/ვ ინფუზიის ჩატარებისთვის საკმარის, ნატრიუმის ქლორიდის 0.9%-იან საინექციო ხსნარში.

პარენტერული გამოყენების წინ უნდა მოხდეს მომზადებული ხსნარის ვიზუალური დათვალიერება, მექანიკური ჩანართების და ფერის ცვლილების გამოსავლენად.

გვერდითი მოვლენები.

ერთეულ შემთხვევებზე უფრო ხშირად გამოვლენილი გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია შემდეგი გრადაციის შესაბამისად: ძალიან ხშირად (>10%); ხშირად (>1%, <10%); არახშირად (>0.1%, <1%); იშვიათად (>0.01%, <0.1%); ძალიან იშვიათად (<0.01%).

სისხლმბადი სისტემის მხრივ: ხშირად - ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია, ანემია; ძალიან იშვიათი - თრომბოციტოზი.

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: ძალიან ხშირად - გულისრევა, ღებინება, ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის, ტუტე ფოსფატაზას მომატება; ხშირად - ანორექსია, დიარეა, ყაბზობა, სტომატიტი, ბილირუბინის დონის მომატება.

საშარდე სისტემის მხრივ: - ძალიან ხშირად - მსუბუქი პროტეინურია და ჰემატურია; იშვიათად- თირკმლის უკმარისობა, ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომის მსგავსი კლინიკური ნიშნები და სიმპტომები (ჰემოგლობინის დონის შემცირება, თრომბოციტოპენია, სისხლის შრატში ბილირუბინის, კრეატინინის, შარდოვანას ან/და ლაქტატდეჰიდროგენაზას დონის მომატება).

დერმატოლოგიური რეაქციები: ხშირად - გამონაყარი, ქავილი, ალოპეცია.

სასუნთქი სისტემის მხრივ: ძალიან ხშირად - ქოშინი; ხშირად - ხველა, რინიტი; არახშირად - ბრონქოსპაზმი, ინტერსტიციული პნევმონია, ფილტვების შეშუპება; იშვიათად - მწვავე რესპირატორული დისტრეს-სინდრომი.

გულსისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: იშვიათად - არტერიული წნევის შემცირება, მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის უკმარისობა, არითმია.

ცნს-ის მხრივ: ხშირად - თავის ტკივილი, ძილიანობა, უძილობა.

ზოგადი: ძალიან ხშირად - გრიპისმაგვარი სინდრომი, პერიფერული შეშუპება; ხშირად - სხეულის ტემპერატურის მომატება, შემცივნება, ასთენია, წელის ტკვილი, მიალგია; არახშირი - სახის შეშუპება; ძალიან იშვიათი - ანაფილაქსიური რეაქციები.

უკუჩვენებები

- ორსულობა;

- ლაქტაცია

- გემციტაბინის ან პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობა.

პრეპარატი სიფრთილით ინიშნება  ღვიძლის ან/და თირკმლის ფუნქციის მოშლის დროს, ძვლის ტვინის მიერ სისხლის წარმოქმნის დათრგუნვისას (მათ შორის თანმხლები ქიმიო- ან სხივური თერაპიის დროს), ვირუსული, სოკოვანი ან ბაქტერიული მწვავე ინფექციური დაავადებების დროს.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

გემციტაბინი ხასიათდება რადიომასენსიბილიზებელი მოქმედებით, ამიტომ მოცემული პრეპარატის მიღებისას სხივური თერაპიის ფონზე, მოსალოდნელია სხივური რეაქციების გაძლიერება. შემდგომი ქიმიო-სხივური თერაპიის დროს, გემციტაბინის მიღების დაწყება შესაძლებელია მწვავე სხივური რეაქციების გაქრობის შემდეგ ან სხივური თერაპიის დასრულებიდან არანაკლებ ერთი კვირის შემდეგ.

დაუშვებელია პრეპარატის შერევა სხვა პრეპარატებთან ერთად ერთ ჭურჭელში.

განსაკუთრებული მითითებები:

გემციტაბინის გამოყენება ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში უნდა მოხდეს სიფრთხილით, რადგან მოცემული კატეგორიის პაციენტებში პრეპარტის გამოყენების შესახებ საკმარისი მონაცემებიარ არსებობს.

გემციტაბინის გამოყენება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში უნდა მოხდეს სიფრთხილით, რადგან მოცემული კატეგორიის პაციენტებში პრეპარტის გამოყენების შესახებ საკმარისი მონაცემები არ არსებობს.

თირკმლის ზომიერი ან საშუალო სიმძიმის უკმარისობა (გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარე 30მლ/წთ - 80მლ/წთ) მნიშვნელოვნად არ მოქმედებს გემციტაბინის ფარმაკოკინეტიკაზე.

გემციტაბინით მკურნალობა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც გააჩანია სიმსივნის საწინააღმდეგო ქიმიოთერაპიის ჩატარების გამოცდილება. მკურნალობის დაწყებამდე გრანულოციტების აბსოლუტური რაოდენობა უნდა იყოს არანაკლებ 1500/მკლ, თრომბოციტების - არანაკლებ 100000/მკლ. ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობის გამოსავლენად აუცილებელია პაციენტის რეგულარული გამოკვლევა და თირკმელების და ღვიძლის ფუნქციის შემოწმება. ტოქსიკურობის ხარისხიდან გამომდინარე შესაძლებელია დოზის შემცირება ყოველი ციკლის დროს ან  დასაწყისში საფეხურებრივად. პრეპარატის შემდგომი შეყვანის გადავადების გადაწყვეტილება უნდა ემყარებოდეს ექიმის მიერ პაციენტის კლინიკურ შეფასებას, ტოქსიკურობის დინამიკის მიხედვით. ინფუზიის ხანგრძლივობის და შეყვანის სიხშირის გაზრდა ტოქსიკურობას მომატებას. ღვიძლის მეტასტაზების არსებობის, ჰეპატიტის და ანამნეზში ალკოჰოლიზმის დროს, ასევე ციროზის შემთხვევაში, გემციტაბინის შეყვანისას იზრდება ღვიძლის უკმარისობის განვითარების რისკი. ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომის პირველი ნიშნების განვითარებისას  უნდა შეწყდეს გემციტაბინით მკურნალობა. ფილტვების კიბოს ან ფილტვებში მეტასტაზების არსებობისას იზრდება გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი, სასუნთქი სისტემის მხრივ. პნევმონიტის ან ფილტვებში ინფილტრატების პირველი ნიშნების განვითარების შემთხვევაში, გემციტაბინით მკურნალობაუნდა შეწყდეს.

ქალებმა და მამაკაცებმა გემციტაბინით მკურნალობის პერიოდში და მინიმუმ 6 თვის მანძილზე თერაპიის შემდეგ, უნდა გამოიყენონ კონტრაცეპციის სათანადო მეთოდები.

ორსულობა და ლაქტაცია

პრეპარატი უკუნაჩვენებია ორსულობის და ლაქტაციის დროს.

პრეპარტის ზემოქმედება სატრანსპორტო საშუალებების ან პოტენციურად საშიში მექანიზმების მართვის უნარზე

გემციტაბინს შეუძლია გამოიწვიოს ძილიანობა, ამიტომ პაციენტება თავი უნდა შეიკავონ სატრანსპორტო საშუალებების ან პოტენციურად საშიში მექანიზმების მართვისგან, ვიდრე არ გაივლის ძილიანობა.

ჭარბი დოზირება.

არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი. კლინიკურად დასაშვები ტოქსიკურობა შეინიშნებოდა დოზების 5.7გ/მ2-მდე შეყვანისას, 30-წუთიანი ი.ვ. ინფუზიის სახით, ყოველ 2 კვირაში ერთხელ. ჭარბი დოზირების დროს აუცილებელია პერიფერული სისხლის მდგომარეობის კონტროლი და საჭიროების შემთხვევაში უნდა დაინიშნოს სიმპტომური მკურნალობა.

გამოშვების ფორმა და შეფუთვა

200მგ ან 1000მგ ფხვნილი ფლაკონში; 1 ფლაკონი, გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე მშრალ, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილზე. არ გაყინოთ. ხსნარის გამოყენება უნდა მოხდეს მომზადებისთანავე.

ვარგისობის ვადა

2 წელი.

არ გამოიყენოთ პრეპარატი კოლოფზე მითითებული ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები

გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:

N.V. Remedies Pvt. Ltd, ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო