რამიპრილი-ჰუმანითი

სავაჭრო დასახელება

რამიპრილი - ჰუმანითი

RAMIPRIL - HUMANITY

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება

რამიპრილი

სამკურნალწამლო ფორმა

მყარი ჟელატინის კაფსულები

შემადგენლობა

ყოველი კაფსულა შეიცავს:

რამიპრილი 5მგ/10მგ

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:  რენინ - ანგიოტენზინის სისტემაზე მოქმედი საშუალებები, ანგიოტენზინ გარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორები.

ათქ კოდი: C09AA03


ფარმაკოლოგიური  თვისებები

ფარმაკოკინეტიკა

რამიპრილი მიიღება პერორალურად და 50-60% შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. რამიპრილატის პიკური დონეები და AUC უფრო მაღალი იყო ერთ კვლევაში რომელიც ჩტარდა ჰოსპიტალიზირებულ ხანდაზმულ პაციენტებში ახალგაზრდებთან შედარებით. ღვიძლის ესთერაზები გარდაქმნიან პერორალურ ფორმულას რამიპრილატად და შესამჩნევი გულსისხლძარღვა ეფექტები იწყება 1-2 სთ-ში. მაქსიმალური ეფექტები ფერხდება რამიპრილის რამიპრილატად მეტაბოლური გარდაქმნის გამო მაგრამ ზოგადად ვითრდება დოზირებიდან 3-6 სთ. რამიპრილი ძლიერ აქტიურია; დაახლოებით 50% პიკური ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი მიმდინარეობს მიღებიდან 24 სთ, რომლის გამოც მიიღება დღეში ერთხელ. რამიპრილი 73% უკავშირდება პლაზმურ ცილებს, მაშინ როდესაც მისი მეტაბოლიტი, რამიპრილატი დაახლოებით 58% უკავშირდება ცილებს. რამიპრილი გამოიყოფა შარდსა და ფეკალიებში, უპირატესად რამიპრილატის სახით. ამის გამო, ნახევარგმაოყოფის პერიოდი დამოკიედებულია თირკმლის ფუნქციაზე. პაცინტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციით, რამიპრილტაის ნახევარგმაოყოფის პერიოდია 3-17 სთ. გულის უკამრისობა და ღვიძლის დაავადება ასევე ახამგრძლივებენ რამიპრილატის ელიმინაციას.

ფარმაკოდინამიკა

რამიპრილი პერორალური ანგიოტენზინ გარდამქმნელი ფერმენტის (აგფ) ინჰიბიტორი გამოიყენება ჰიპერტენზის სამკურნალოდ. რამიპრილი არააქტიური პროპრეპარატია რომელიც გარდაიქმნება ღვიძლში რამიპრილატად, აქტიურ მეტაბოლიტად. რამიპრილი მიირება დღეში ერთხელ ან ორჯერ ჰიპერტენზიის სამკურნალოდ. რამიპრილის ფარმაკოდინამიკური თავისებურებები ყველაზე ძალიან ჰგავს ბენაზეპრილს, ფოზინოპრილს და ქინაპრილს, რომლებიც წარმოადგენენ პროპრეპარატებს. არც რამიპრილი და არც რამიპრილატი არ შეიცავენ სულფჰიდრილურ ჯგუფს, რაც განაპირობებს პრეპარატის გვერდითი მოვლენების პროფილის. აგფ ინჰიბიტორები ზოგადად ნაკლებად ეფექტურნი არიან არტერიული წნევის დაწევაში შავკანიანებში ვიდრე სხვა რასაში. ასევე ჰიპერტენზიის მკურნალობისას რამიპრილი გამოიყენება ინსულტის, მიოკარდიუმის ინფარქტის და გულის სიკვდილის პრევენციისთვის მაღალი რისკ ჯგუფის პაციენტებში მარცხენა პარკუჭოვანი დისფუნქციით ან მის გარეშე (HOPE კვლევის თანახმად).

მოქმედები მექანიზმი:

რამიპრილატი, პროპრეპარატ რამიპრილის აქტიური მეტაბოლიტი, აინჰიბირებს ფერმენტს დიპეპტიდილ-კარბოქსიპეპტიდაზა I (სინონიმები: ანგიოტენზინ გარდამქმნელი ფერმენტი; კინაზა II). პლაზმასა და ქსოვილებში მოცემული ფერმენტი ახდენს ანგიოტენზინ I -ის გარდაქმნის კატალიზს აქტიურ ვაზოკონსტრიქტორ ნივთიერებად- ანგიოტენზინ II-ად და ასევე აქტიურ ვაზოდილატატორ ბრადიკინინის დაშლას. ანგიოტენზინ II-ის ფორმირების შემცირება და ბრადიკინინის დაშლის  ინჰიბირება იწვევს ვაზოდილატაციას. ვინაიდან, ანგიოტენზინ II ასევე ასტიმულირებს ალდოსტერონის გამოთავისუფლებას , რამიპრილატი იწვევს ალდოსტერონის სეკრეციის შემცირებას. ბრადიკინინის აქტივობის მომატება სავარაუდოდ განაპირობებს კარდიოპროტექტორულ და ენდოთელიოპროტექტორულ ეფექტებს, რაც შეინიშნებოდა ცხოველებში ჩატარებულ ცდებში.

ჩვენებები

მსუბუქი და ზომიერი ჰიპერტენზია.

გულის უკმარისობა მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდეგ.

პროტეინურიის შემცირება და გორგლოვანი ფილტაციის სიჩქარის გადახრა პაციენტებში დიაბეტური ნეფროპათიის და ჰიპერტენზიის დროს.

მიოკარდიუმის ინფარქტის, ინსულტის ან გულსისხლძარღვთა რისკის შემცირება, ასვე რევასკულარიზაციის პროცედურების საჭიროების შემცირება პაციენტებში მომატებული გულსისხძარღვთა რისკით (როგორიცაა გულის კორონარული დაავადება (მიოკარდიუმის ინფარქტის ისტორიით ან მის გარეშე), ინსულტის ისტორია ან პერიფერული ვასკულარული დაავადების ისტორია).

მიოკარდიუმის ინფარქტის, ინსულტის ან გულსისხძარღვთა სიკვდილის რისკის შემცირება დიაბეტურ პაციენტებში.

დოზირება და მიღების წესი

რამიპრილის მიღება ხდება ნახევარ ჭიქა წყალთან ერთად ჭამის დროს ან ჭამის შემდეგ.

პაციენტებში, რომლებიც ამჟამად მკურნალობენ შარდმდენებით, იშვიათად შესაძლებელია სიმპტომური ჰიპოტენზიის განვითარება რამიპრილის საწყისი დოზის მიღების შემდეგ. თუ შესაძლებელია საჭიროა შარდმდენის მიღების შეწყვეტა 2-3 დღით ადრე რამიპრილით თერაპიის დაწყებამდე, ჰიპოტენზიის თავიდან ასაცილებლად. თუ შარდმდენებით თერაპიის შეწყვეტა შეუძებელია, რამიპორილის საწყისი დოზა უნდა იყოს 1.25მგ.

ჰიპერტენზია

რამიპრილის მიღება ჰიპერტენზიულ პაციენტებში იწვევს მწოლიარე და მდგომარე პოზიციაში არტერიული წნევის დაწევას. ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი შეინიშნება პრეპარატის მიღებიდან 1-2 სთ-ში, პიკს აღწევს 3-6 სთ-ში მიღებიდან და ნარჩუნდება 24სთ რეკომენდებული დოზების მიღებისას. 2.5მგ-10მგ დოზები არის ერთჯერადი დღიური დოზები.

რეკომენდებული საწყისი დოზა პაციენტებში, რომლებიც არ იღებენ შარდმდენებს არის 2.5მგ რამიპრილი დღეში ერთხელ. დოზირება უნდა გაიზარდოს 5მგ-მდე და მაქსიმუმ 10მგ-დე დღეში ერთხელ 1-2 კვირიანი ინტერვალებით პაციენტის პასუხის მიხედვით. მაქსიმუმ 10 მგ დოზის გადაჭარბება დაუშვებელია.

პოსტმიოკარდიუმის ინფარქტი:

რამიპრილით მკურნალობა უნდა დაიწყოს ჰოსპიტალში მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტიდან 3-10 დღეში, თუ პაციენტს აღენიშნება გულის უკმარისობა და იგი ჰემოდინამკურად სტაბილურია.

რეკომენდებული დოზებია 2.5მგ რამიპრილი დღეში ორჯერ 2 დღე. თუ მისი გადატანა კარგად ხდება დოზა უნდა გაიზარდოს 5მგ-დე დღეში ორჯერ.

თუ 2.5მგ საწყისი დოზის გადატანა არ ხდება კარგად შესაძლებელია 1,25 მგ რამიპრილის დღეში ორჯერ მიღება საწყისად და შემდეგ გაიზარდოს 2,5მგ-დე დღეში ორჯერ.

არადიაბეტური და დიაბეტური ნეფროპათია

საწყისი რეკომენდებული დოზა: 1,25 მგ რამიპრილი დღეში ერთხელ.

პაციენტის მიერ პრეპარატის ამტანობის მიხედვით დოზა უნდა გაიზარდოს. რეკომენდებულია დოზის გაორმაგება 2-3 კვირიანი ინტერვალებით.

მაქსიმალური დასაშვები დღიური დოზა: 10მგ რამიპრილი.

პაციენტები მანამდე ჩატარებული შარდმდენების თერაპიით, უნდა მოხდეს შარდმდენების მიღების შეწყვეტა 2-3 დღით ან შარდმდენების მოქმედების ხანგრძლივობის მიხედვით, უფრო ხანგრძლივად რამიპრილის თერაპიის დაწყებამდე ან უნდა შემცირდეს შარდმდენის დოზა.

დოზის კორექცია თირკმლის ფუნქციის დარღვევის დროს

რამიპრილი არ არის რეკომენდებული დიალიზის გამოყენებისას.

მიოკარდიუმის ინფარქტის, ინსულტის ან გულსისხლძარღვთა სიკვდილის  რისკის შესამცირებლად რეკომენდებუი საწყისი დოზაა 2.5მგ რამიპრილი დღეში ერთხელ. ამტანობის მიხედვით დოზა თანდათანობით უნდა გაიზარდოს.

სამი კვირის შემდეგ იგი უნდა გაორმაგდეს კვლავ ჩვეულებრივ შემანარჩუნებელ დოზამდე 10მგ რამიპრილი დღეში ერთხელ.

გვერდითი მოვლენები

ყველაზე ხშირად განვითარებულ გვერდით მოვლენებს წარმოადგენს გულისრევა, თავბრუსხვევა და თავის ტკივილი. ასევე შეინიშნებოდა მშრალი ხველა.

გულსისხლძარღვთა სისტემა ჰიპოტენზია შესაძლოა განვითარდეს რამიპრილის საწყისი დოზის შემდეგ, ასევე დოზის გაზრდის შემდეგ. სიმპტომური ჰიპოტენზია (მაგ. თავის ტკივილი, დაღლილობა, პალპიტაციები, ტინიტუსი) თავბურსხვევით, გულისრევით და სისუსტის შეგრძნებით შესაძლოა განვითარდეს მარილის/მოცულობა შემცირებულ პაციენტებში, როგორიცაა შარდმდენებით მკურნალობისას ან  დიალიზზე მყოფ პაციენტებში, ასევე პაციენტებში გულის მწვავე შეგუბებითი უკმარისობით. შეინიშნებოდა სინკოპე. პაციენტებში თანმხლები გულის შეგუბებითი უკმარისობით ან თირკმლის უკმარისობით ან მის გარეშე, შეინიშნებოდა ძლიერი ჰიპოტენზია და შესაძლებელია ასოცირდებოდეს ოლიგურიასა ან აზოთემიასთან. მოცემულ პაციენტებში თერაპია უნდა დაიწყოს სათანადო სამედიცინო დაკვირვებით და შემცირებული საწყისი დოზით.

ჰიპოტენზიის განვითარების შემთხვევაში პაციენტი უნდა მოთავსდეს მწოლიარე მდგომარეობაში და თუ აუცილებელია, დაენიშნოს ინტრავენური ფიზიოლოგიური საინფუზიო ხსნარი.

თირკმლის ფუნქცია

რამიპრილით მკურნალობამ შესაძლებელია დაარღვიოს თირკმლის ფუნქცია.

პაციენტები თირკმლის უკმარისობით შესაძლებელია საჭიროებდნენ შემცირებულ საწყის დოზებს და მათი თირკმლის ფუნქცია სათანადოდ უნდა შემოწმდეს. არსებობს თირკმლის ფუნქციის დარღვევის რისკი განსაკუთრებით პაციენტებში გულის დაგუბებითი უკმარისობით ან რენოვასკულარული დაავადებით (თირკმლის ორმხრივი არტერიის სტენოზი ან თირკმლის ცალმხრივი არტერიის სტენოზით ცალ თირკმელში), პაციენტებში თირკმლის არსებული დისფუნქციით და ასევე თირკმლის გადანერგვის შემთხვევაში.

პაციენტებში მანამდე არსებული არააშკარა თირკმლის დაავადების დროს შესაძლებელია სისხლში შარდოვანას მომატება, პროტეინურია და შრატში კრეატინინის მომატება რამიპრილის მიღებისას. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში არსებობს ჰიპერკალემიის განვითარების რისკი.

შესაძლებელია ასევე შრატში ნატრიუმის დონის შემცირება.

ღვიძლის ფუნქცია

ვინაიდან, რამიპრილი პროპრეპარატია რომელიც ღვიძლში მეტაბოლიზდება აქტიურ მეტაბოლიტად, განკსაკუთრებულის სიფრთხილეა საჭირო და სათანადო მონიტორინგი პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობის დროს. მთავარი შენაერთის მეტაბოლიზმი და ბიოაქტიური მეტაბოლიტის ფორმირება შესაძლებელია გაიზარდოს და გამოიწვიოს გამოხატული პლაზმური მთავარი შენაერთის დონეების მომატება ღვიძლის ესთერაზების მოქმედების შესუსტების გამო.

ქირურგიული ოპერაცია/ ანესთეზია

პაციენტებში ქირურგიული ოპერაციის ან ანესთეზიის დროს ისეთი საშუალებით რომელიც იწვევს ჰიპოტენზიას, რამიპრილმა შესაძლებელია აბლოკიროს ანგიოტენზინ II ფორმირება მეორადად რენინის გამოთავისუფლების კომპენსაციით. ჰიპოტენზიის განვითარების შემთხვევაში, რომელიც გამოწვეულია მოცემული მექანიზმით, მისი კორექტირება შესაძლებელია მოცულობის ექსპანსიით.

ნეიტროპენია და პროტეინურია

სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობა და ცილების დონეების შარდში რეგულარული მონიტორინგი საჭიროა პაციენტებში კოლაგენური ვასკულარული დაავადების დროს, როგორიცაა წითელი მგლურა და სისტემური სკლეროზი, განსაკუთრებით ასოცირებული თირკმლის დარღვეულ ფუნქციასთან და პრეპარტებთან ერთად გამოყენებისას, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები და ანტიმეტაბოლიტები.

ჰიპერკალემია

შესაძლებელია შრატში კალიუმის დონის მომატება ჰიპერტენზიულ პაციენტებში.

ჰიპერკალემიის განვითარების რიკს- ფაქტორები მოიცავს თირკმლის უკმარისობას და ჰიპერკალემიის სამკურნალო საშუალებების და კალიუმის დამზოგველი შარდმდენების ერთად მიღებას.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი

კუჭ-ნაწლავის დარღვევები მაგ. გულისრევა, დიარეა ან კუჭის ტკივილი შესაძლებელია განვითარდეს, მაგრამ მოცემული რეაქციები ხშირად გარდამავალია. შესაძლებელია გემოს დარღვევა.

ანგიონევროზული შეშუპება

ანგიონევროზული შეშუპება შესაძლებელია განვითარდეს აგფ ინჰიბიტორებით მკურნალობისას, მათ შორის რამიპრილით. ხორხის სტრიდორის ან სახის, ენის ან ხმის იოგების ანგიოშეშუპება განვითარდება, რამიპრილით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და დაინიშნოს სათანადო თერაპია.

ალერგიული რეაქციები

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები მიმდინარე პრურიტით, გამონაყარით და ზოგჯერ ცხელებით, მაგრამ შესაძლებელია სწრაფად გაუმჯობესება რამიპრილის მოხსნის შემდეგ.

ლაბორატორიული მაჩვენებლები

ზრდის სისხლში შარდოვანას და შრატში კრეატინინს, განსაკუთრებით პაციენტებში თირკმლის უკმარისობისას ან პაციეტნებში შარდმდენების მიღებისას. შესაძლებელია შრატში კალიუმის მომატება, ვინაიდან რამიპრილი ამცირებს ალდოსტერონის სეკრეციას.

კალიუმის დამზოგველი შარდმდენები, როგორიცაა სპირონოლაქტონი, ამილორიდი, ტრიამტერენი ან კალიუმის დანამატები, არ უნდა მოხდეს მათი მიღება.

იზრდება ღვიძლის ფერმენეტბი და/ან ბილირუბინი.

სისხლის სურათის ცვლილება - მცირდება ჰემოგლობინი; ლეიკოპენია და თრომბოციტოპენია.

უკუჩვენებები

რამიპრილის და სახამებლის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა.

ანგიონევროტული შეშუპების ისტორია.

რამიპრილი არ არის რეკომენდებული ბავშვებში გამოსაყენებლად.

ორსულობა და ლაქტაცია.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან

შარდმდენების ან სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშაულებების კომბინაციამ შესაძლებელია გააძლიეროს რამიპრილის ანტიჰიპერტენზიული პასუხი. კალიუმის დამზოგველი შარდმდენები, როგორიცაა აპირინოლაქტონი, ამილორიდი, ტრიამტერენი ან კალიუმის დანამატები, ზრდის ჰიპერკალემიის რისკს. რამიპრილს შეუძლია შეასუსტოს კალიუმის დაკარგვა, რომელიც გამოწვეულია თიაზიდის ტიპის შარდმდენებით. ამიტომ, თუ მოცემული საშუალებების ერთად გამოყენება ნაჩვენებია, მათი მიღება უნდა მოხდეს სიფრთხილით და შრატში კალიუმის დონის ხშირი მონიტორინგით.

ლითიუმითან ერთად თერაპიამ შესაძლოა გაზარდოს შრატში ლითიუმის კონცენტრაცია.

აგფ ინჰიბიტორებსა და არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს შორის ურთიერთქმედება შეინიშნებოდა.

აგფ ინჰიბიტორების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი შესაძლოა შესუსტდეს.

განსაკუთრებული გაფრთხილებები

ჰიპერტენზიულ ქალებში, რომლებიც იღებენ აგფ ინჰიბიტორებს, არ უნდა მოხდეს დაორსულება აგფ ინჰიბიტორების მიღებისას.

აგფ ინჰიბიტორები აღწევენ პლაცენტაში და შესაძლოა გამოიწვიონ ნაყოფის არტერიული წნევის დარღვევა.

ახალშობილებში შეინიშნებოდა ოლიგოჰიდრამნიოზი და ჰიპოტენზია, ოლიგურია და ანურია აგფ ინჰიბიტორების მიღების დროს მეორე და მესამე ტრიმესტრებში.

შეინიშნებოდა თავის ქალის ოსიფიკაციის დეფექტი.

შესაძლებელია ნაადრევადშობადობა და მცირეწონიანი ბავშვის დაბადება.

ჰიპერტენზიის მკურნალობა მოცემული პრეპარატით უნდა მიმდინარეობდეს ექიმის რეგულარული დაკვირვების ქვეშ.

რამიპრილით მკურნალობამ შესაძლებელია ზემოქმედება მოახდინოს ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვაზე, განსაკუთრებით მკურნალობის დასაწყისში, სხვა პრეპარატებიდან გადასვლისას და ალკოჰოლის გამოყენებისას.

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში რამიპრილის მთავარი შენაერთის მეტაბოლიზმი და შედეგად ბიოაქტიური მეტაბოლიტის რამიპრილატის ფორმირება მცირდება და იწვევს პლაზმური რამიპრილის დონეების გამოხატულ მომატებას ღვიძლის ესთერაზების შესუსტებული აქტივობის გამო. რამიპრილის გამოყენება პაციენტებში ღვიძლის დისფუნქციით არ არის რეკომედნებული.

ორსულობა და ლაქტაცია: ცხოველებში შეინიშნებოდა ტერატოგენულობა.

ჭარბი დოზირება

შესაძლებელია შემდეგი სიმპტომების განვითარება: მაგ. ძლიერი ჰიპოტენზია, შოკი, ელექტროლიტების დისბალანსი და თირკმლის უკმარისობა.

მოცემული მკურნალობა დამოკიდებულია პრეპარატის მიღების მეთოდსა და დროზე ასევე სიმტპომების ტიპსა და სიმწვავეზე. საჭიროა რამიპრილის ელიმინაციის გამოწვევა, რომელიც ჯერ კიდევ არ აბსორბირებულა (მაგ. კუჭის ამორეცხვა, ადსორბენტების გამოყენება, ნატრიუმის სულფატი; თუ შესაძლებელია 30 წუთის განმავლობაში). უნდა მოხდეს სასიცოცხლო და ორგანოთა ფუნქციების მონიტორინგი ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში . ჰიპოტენზიის შემთხვევაში კატექოლამინების და ანგიოტენზინ II მიღებაა საჭირო მოცულობისა და მარილის შემცვლელებთან ერთად.

გამოშვების ფორმა და შეფუთვა

ბლისტერზე 10 ტაბლეტი, 3 ბლისტერი მოთავსებულია მუყაოს კოლოფში გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.

შენახვის პირობები

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე. სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა

24 თვე

აფთიაქიდან გაცემის პირობები

რეცეპტით

მწარმოებელი

UNIMAX LABORATORIES, ინდოეთი

სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი

სს „ჰუმანითი ჯორჯია“, საქართველო